Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα η έλλειψη ηγεσίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα η έλλειψη ηγεσίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

12/8/12

Ευρωπαϊκές δυνάμεις θέλουν την Ελλάδα έξω από το ευρώ - τι θα έπρεπε να κάνει η ελληνική ηγεσία - 12/8/2012


Είναι προφανές ότι ενώ στην χώρα μας ο δημόσιος διάλογος επικεντρώνεται από τον μαίο του 2012 στο αν πρέπει η όχι να ληφθούν τα μέτρα των 11,5 δις, η τροικα επεξεργάζεται άλλα σενάρια που έχουν διαρρεύσει εδώ και καιρό και που περιγράφονται εδώ.
Διότι, ακόμα κι΄αν ληφθούν τα μέτρα, η συνέχιση της χρηματοδότησης του προγράμματος προυποθέτει και την βιωσιμότητα του χρέους (να είναι γύρω στο 120% του αεπ ).Και ξέρουμε ήδη ότι με την ύφεση της ελληνικής οικονομίας το 2012 και το 2013 που θα είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή που είχε προβλεφθεί, το χρέος δεν είναι βιώσιμο. Ετσι,ακόμα κι΄αν ληφθούν τα μέτρα και προκύψει θετική αξιολόγηση από τους ελεγκτές γιά την πορεία του προγράμματος, είτε το ποσό που αναλογεί στο ΔΝΤ θα πρέπει να καταβληθεί από τους ευρωπαίους, είτε δεν θα καταβληθεί η επόμενη δόση.Πάνω σ΄αυτό το πρόβλημα εργάζονται οι καλόπιστοι χρηματοδότες μας εδώ και μήνες, την στιγμή που στην ελλάδα οι πολιτικοί αλλά και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, είναι ως συνήθως, στον κόσμο τους.
Οι κακόπιστοι τώρα πιστωτές μας διότι υπάρχουν και αυτοί,θέλουν να χρησιμοποιήσουν αυτό το άλυτο μέχρι στιγμής πρόβλημα, γιά να οδηγήσουν την χώρα μας εκτός ευρώ.Δεδομένου επιπλέον ότι η μή τήρηση του προγράμματος από την ελληνική πλευρά θα τους δώσει την αφορμή,θέλουν να την χρησιμοποιήσουν γιά να βγεί η χώρα μας από το ευρώ και το συζητάνε ως προς τον τρόπο.Και σίγουρα ο τρόπος δεν είναι πάρτε χ ποσό και αδειάστε μας την γωνιά, αλλά ο τρόπος είναι έξω από την ευρωζώνη χωρίς ούτε ένα ευρώ επιπλέον.
Δηλαδή, είτε παρατάνε την χώρα στην μοίρα της (αφού δεν θα μπορεί ούτε το ΔΝΤ να χρηματοδοτήσει περαιτέρω την χώρα, ούτε το δημόσιο θα μπορεί να πληρώσει έστω τις εσωτερικές του υποχρεώσεις δεδομένου ότι έχει ακόμα ένα επίσημο πρωτογενές έλλειμμα της τάξης των 3,5 δις ετησίως (ξέρουμε στην πραγματικότητα ότι αν το δημόσιο δεν καθυστερούσε εσκεμμένα τις πληρωμές του στο εσωτερικό της χώρας, το πρωτογενές έλλειμμα είναι ακόμα γύρω στα 7 δις ευρώ )είτε δέχονται όλες οι χώρες ένα κούρεμα του χρέους ώστε αυτό να καταστεί βιώσιμο και να συνεχίστει το πρόγραμμα από το ΔΝΤ, αλλά με την προυπόθεση να φύγουμε από την ευρωζώνη οικειοθελώς.
Να διευκρινίσω εδώ ότι παρά τα όσα λέγονται, υπάρχει και νομική φόρμουλα γιά να διώξουν, οι υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης, την χώρα μας από το ευρώ (γιά μή τήρηση των κανόνων ) αλλά σ΄αυτή την περίπτωση θα πρέπει να βγάλουν την χώρα και από την ευρωπαική ένωση, και δεν το θέλουν ακόμα και οι κακόπιστοι διότι θα προκύψει κι΄ένας πολιτικός συμβολισμός, την πατρότητα του οποίου δεν θέλουν.
Μπροστά σ΄αυτή την τραγική κατάσταση γιά την χώρα μας, δεν ξέρω τι θα γίνει.Νομίζω όμως ότι είναι προφανές τι δεν θα γίνει. Δεν πρόκειται οι εταίροι, ακόμα και οι καλόπιστοι, ούτε να καταβάλλουν το μερίδιο του ΔΝΤ, ούτε να δεχθούν παράταση του προγράμματος γιά δύο χρόνια όπως πιστεύει η κομματοκρατία.
Οι προσπάθειες που καταβάλλονται τόσο από τους καλόπιστους όσο και από τους κακόπιστους εταίρους είναι πολλές, ώστε να συμφωνηθεί ένα σενάριο.Νομίζω όμως ότι μέχρι στιγμής δεν έχει ληφθεί έστω και άτυπα η τελική απόφαση.Δεν είναι τυχαίο ότι ο γιούνκερ ήρθε στην αθήνα εσπευσμένα. Ηρθε γιά να ενημερώσει τον πρωθυπουργό γιά την κατάσταση όπως ισχύει αυτή την στιγμή, και να του απευθύνει ένα τελεσίγραφο.Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι από εκείνη την ημέρα ο πρωθυπουργός άλλαξε στάση και προσπαθεί να επισπεύσει την λήψη μέτρων.Ειναι αργά όμως τώρα κατά την γνώμη μου.Το διεθνές πλαίσιο γιά την τύχη της χώρας έχει εν πολλοίς διαμορφωθεί.
Πολλά θα κριθούν και από την πορεία της κατάστασης στην ισπανία από τώρα μέχρι και τα τέλη σεπτεμβρίου.Αν η ευρωζώνη λάβει μέτρα γιά την σωτηρία της ευρωζώνης μέχρι τα τέλη σεπτεμβρίου, ενδέχεται να μήν ληφθεί απόφαση γιά την ελλάδα τον οκτώβριο και να αναβληθεί η τελική απόφαση γιά τις αρχές του 2013. Επίσης δεν μπορούν να μην ληφθούν υπόψη οι αμερικανικές εκλογές τον νοέμβριο.
Ετσι, όπως βλέπω σήμερα τα πράγματα, νομίζω ότι στην σύνοδο κορυφής του οκτωβρίου, θα συζητηθεί το ελληνικό πρόβλημα, αλλά δεν θα ληφθεί απόφαση γιά την εκταμίευση των 31 δις.
Την απόφαση στις αρχές του 2013 δεν μπορούμε αυτή την στιγμή να την προδικάσουμε. θα υπάρξουν φοβερές πιέσεις τόσο από τους καλόπιστους εταίρους να παραμείνει η ελλάδα στο ευρώ διότι φοβούνται τα χειρότερα, και θα υπάρξουν επίσης φοβερές πιέσεις από τους κακόπιτους εταίρους γιά την αποπομπή της χώρας μας από το ευρώ. Η λύση πρός όφελος της ελλάδας θα μπορούσε να βρεθεί αν μπορούσε τότε μ΄ένα μαγικό τρόπο να χαρακτηριστεί το ελληνικό χρέος βιώσιμο.
Σε οτι αφορά την ελληνική ηγεσία το θέμα που τίθεται είναι τι θα μπορούσε να κάνει μέχρι τότε.Αν η ελληνική ηγεσία συνειδητοποιούσε την κατάσταση που επικρατεί, και παράλληλα πίστευε όπως το πίστευα από την αρχή ότι το πρόγραμμα της τροικας δεν βγαίνει λόγω της διπλής διάστασης του (λήψη μέτρων και βιωσομότητα χρέους παράλληλα ), αυτό που θα έπρεπε να κάνει είναι να κερδίσει χρόνο δείχνοντας ότι εφαρμόζει το πρόγραμμα.
Παράλληλα,θα έπρεπε να κάνει δύο πράγματα -να λάβει όλα τα μέτρα που θα επιτρέψουν τον μηδενισμό του πρωτογενούς ελλείμματος άμεσα, δηλαδή μέσα στο 2012, αποδεχόμενη περισσότερη ύφεση εφέτος, ώστε όταν έρθει η στιγμή της λήψης της τελικής απόφασης γιά την ελλάδα, να μήν φοβάται πιά ότι δεν θα μπορεί να καλύψει τις εσωτερικές πληρωμές του κράτους.
-να βρεί 2,5 δις ευρώ άμεσα έστω με έκδοση εντόκων γραμματίων του δημοσίου, γιά να αγοράσει ομόλογα ονομαστικής αξίας 20 δίς ευρώ, ώστε το χρέος να καταστεί και πάλι βιώσιμο, χωρίς όμως να το ανακοινώσει.
Κατά την διαπραγμάτευση, στο επίπεδο δηλαδή του συμβουλίου κορυφής, θα ανοίξει τα χαρτιά της δηλώνοντας ότι δεν έχει πλέον πρωτογενές έλειμμα και ότι το χρέος είναι βιώσιμο. Επιπλέον, θα δηλώσει ότι, λαμβάνοντας υπόψη ότι η ανεργία έχει φθάσει πλέον το 30% συμφωνεί και η ίδια ότι πρέπει να αποχωρήσει από το ευρώ γιά λόγους εθνικού συμφέροντος, αλλά δεν θέλει να το κάνει διότι φοβάται ότι θα καταρρεύσει η ευρωζώνη. Επιπλέον θα δηλώσει ότι αν οι υπόλοιπες 16 χώρες επιθυμούν την έξοδο της ελλάδας από το ευρώ, πρέπει να το δηλώσουν αναφέροντας τους λόγους και αναλαμβάνοντας την ευθύνη , και η ελλάδα, με μεγάλη χαρά θα αποχωρήσει από το ευρώ αλλά με συγκροτημένο τρόπο και με την υποστήριξη τους γιά τους πρώτους μήνες και με την προυπόθεση να παραμείνει στην ευρωπαική ένωση ( π.χ. να δεχθεί η ευρωπαική ένωση την απαγόρευση της κίνησης κεφαλαίων γιά 2 χρόνια, και τον περιορισμό με διοικητικό τρόπο των εισαγωγών γεωργικών προιόντων γιά χρόνια ώστε να αναπτυχθεί η εθνική παραγωγή, κλπ...)Αν πάλι οι 16 χώρες δεν επιθυμούν την αποχώρηση της από την ευρωζώνη, πρέπει να το δηλώσουν , και να της δώσουν ένα κίνητρο γιά να παραμείνει, όπως ένα νέο δάνειο 15 δις ευρώ γιά να επανεκκινήσει την οικονομία της.
Το τσίρκο της εξόδου η μή της ελλάδας από το ευρώ θα τελείωνε, και θα επέστρεφαν οι καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες ενώ παράλληλα θα άρχιζε η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας.

1/8/12

Βέλγος ΥΠΕΞ: Η Ελλάδα δεν μπορεί να βγει μόνη της από την κρίση Πηγή:www.capital.gr - 31/7/2012


Η Ελλάδα πρέπει να υπαχθεί σ΄ένα καθεστώς ευρωπαικής κηδεμονίας γιά 15 ίσως και 20 χρόνια, δήλωσε σήμερα σε συνέντευξη του ο βέλγος υπουργός εξωτερικών διότι ο άνθρωπος κατάλαβε την σοβαρότητα της κατάστασης της χώρας μας που δεν μπορούν να κατανοήσουν ακόμα και σήμερα οι εκπρόσωποι του κομματοσκυλικού κόσμου που διοικούν την χώρα τα τελευταία 35 χρόνια και που την οδήγησαν στην οικονομική καταστροφή. Όι κομματοκράτες αρχηγοί συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να επιδίδονται σε αισχρά παιχνίδια κοπρίτικου ψευτο-τακτικισμού πάνω στο πτώμα της χώρας,ψηφίζοντας υπέρ της λήψης μέτρων 11,5 δις ευρώ τον μάρτιο του 2012 αλλά αρνούμενοι να τα εφαρμόσουν τον ιούλιο του 2012, δεχόμενοι αποκρατικοποιήσεις αλλά που δεν τολμούν να κάνουν,κλπ..., με δυό λόγια συνεχίζουν την τακτική που ακολούθησαν τα τελευταία δυόμισυ χρόνια,που είχε ως συνέπεια να στείλουν στο τέλος τον λογαριασμό στον έλληνα φορολογούμενο γιά να πληρώσει γιά μιά ακόμα φορά την ανευθυνότητα τους. Όμως, το παιχνίδι του κομματοσκυλικού κόσμου τελειώνει κάπου εδώ.Αν δεν ληφθούν τα μέτρα που είχε ψηφίσει ο κομματοσκυλικός κόσμος τον μάρτιο του 2012, και σήμερα αρνείται να λάβει, πολύ απλά από τον σεπτέμβριο δεν θα πληρώνονται οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων και οι συντάξεις., και θα προκύψει η απόλυτη κατάρρευση.Αν επιβάλλουν νέους φόρους αυτοί δεν θα μπορέσουν πλέον να πληρωθούν, οπότε και πάλι θα προκύψει η κατάρρευση.Η κατάρρευση θα οδηγήσει τους κομματοσκυλικούς αρχηγούς αναπόφευκτα σε στρατοδικεία.Όιμόνοι που δεν μπορούν να το κατανοήσουν είναι οι κομματοσκυλικοί αρχηγοί κομμάτων, έχοντας προφανώς την ψευδαίσθηση ότι κάτι θα γίνει την τελευταία στγμή και οι ευρωπαίοι θα δεχθούν μιά επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου.Όι ψευδαισθήσεις τους όμως δεν λαμβάνουν υπόψη την σκληρή πραγματικότητα, και θα υποχρεωθούν είτε να βάλουν την ουρά κάτω από τα σκέλια και να πάρουν τα μέτρα γιά τα οποία έχουν δεσμευτεί , είτε να παρουσιαστούν σε στρατοδικεία. Η τύχη των κομματοσκυλικών στελεχών δεν μας ενδιαφέρει. Αυτό που έχει σημασία είναι τι θα γίνει με την χώρα. Εδώ είναι που έχει ενδιαφέρον η άποψη του βέλγου υπουργού εξωτερικών, ο οποίος λέει ότι αντί να βγεί η ελλάδα από το ευρώ, αυτό που πρέπει να γίνει είναι να υπαχθεί η χώρα σ΄ένα καθεστώς ευρωπαικής κηδεμονίας γιά 20 χρόνια, κατά την διάρκεια των οποίων, η ευρώπη θα εγγυηθεί την εθνική ακεραιότητα της χώρας, και παράλληλα θα αναλάβει την οικονομική διαχείριση της χώρας.Όυσιαστικά, θα καταργηθεί η ελληνική κυβέρνηση και οι αποφάσεις θα λαμβάνονται από την ευρωπαική ένωση. Η ιδέα δεν είναι κακή γιά μιά χώρα που δεν έχει πλέον πολιτισμό και η οποία θα δεχόταν τα πάντα αρκεί να μπορεί να καταναλώνει σε ατομικό επίπεδο, όπως κάνουν τα τετράποδα. ακολουθεί το κείμενο της συνέντευξης http://www.capital.gr/News.asp?id=1574621

29/7/12

ελληνική οικονομία - πώς και πότε θα φθάσουμε στον πάτο του βαρελιού - 28/7/2012


Εδώ και δυόμισυ χρόνια η χώρα βιώνει την χρεοκοπία του ελληνικού δημοσίου η οποία δεν αφήνει τίποτα όρθιο στο πέρασμα της :συμμετοχή στην αποσταθεροποίηση της ευρωζώνης, κατάρρευση της ιδιωτικής οικονομίας και των νοικοκυριών, γενικευμένη μείωση των εισοδημάτων, κλπ. Η κατάσταση επιδεινώνεται μέρα με την μέρα χωρίς να φαίνεται από πουθενά, όχι μόνο πότε και πώς η χώρα θα επανέλθει σε μιά φυσιολογική οικονομική λειτουργία, αλλά έστω,πότε και πώς θα πιάσει τον πάτο. Τεκμηριωμένη προσπάθεια απάντησης στο ερώτημα αυτό δεν θα μπορούσε φυσικά να προέλθει από το εσωτερικό της χώρας, διότι το θέμα είναι δύσκολο και οι παράγοντες που επιδρούν είναι πολλοί.Και όπως γνωρίζουμε, ο δημόσιος διάλογος στην ελλάδα είναι περισσότερο κραυγή παρά τεκμηρίωση, ο πολιτικός διάλογος στην χώρα μας είναι τόσο χαμηλού επιπέδου που δεν μπορεί να συλλάβει την ουσία, και τέλος η διανόηση είναι περίπου ανύπαρκτη στην ελλάδα.Επιπλέον, τυχόν προσπάθεια να δοθεί τεκμηριωμένη απάντηση, απαιτεί σενάρια.Και γιά να δουλέψει κανείς πάνω σε σενάρια πρέπει να έχει το μυαλό του στο μέλλον.Η χώρα μας όμως είναι χώρα του παρόντος, και απεχθάνεται το μέλλον.Προσωπικά, ομολογώ ότι πρίν από μερικά χρόνια, πίστευα ότι υπήρχαν ατη χώρα άνθρωποι στην κυβέρνηση, στα υπουργεία, που έκαναν σενάρια,που έκαναν κάποιο σχεδιασμό πρίν πάρουν κάποια απόφαση.Σε ανάρτηση μου το 2008 όπου περιέγραφα την ελληνική φούσκα του δημοσίου χρέους,και το πώς αυτή θα σκάσει, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί η χώρα αναπόφευκτα στο δντ κατέληγα λέγοντας "Ολ' αυτά βέβαια σήμερα είναι σενάρια που προκύπτουν απο την φαντασία.Ας ελπίσουμε να είναι υπερβολικά, κι' ας ελπίσουμε αυτοί που οδηγούν το καράβι στα μέσα της θύελλας, να ξέρουν τί κάνουν." Σήμερα, δεν έχω πλέον αυτή την ψευδαίσθηση.Στην ελλάδα δεν γίνονται σενάρια γιά το μέλλον. Σε ότι αφορά τώρα τις απαντήσεις που δίδονται στο ερώτημα αυτό από το εξωτερικό, υπάρχουν καλόβουλες και κακόβουλες αν τις κρίνουμε υπό το πρίσμα του ελληνικού εθνικού συμφέροντος. Οι καλόβουλες συνοψίζονται στο ότι η ελλάδα πρέπει να βγεί από το ευρώ γιά να πιάσει αμέσως πάτο.Προειδοποιούν όμως ότι αυτός ο πάτος δεν θα είναι σημείο επανεκκίνησης της οικονομίας, αλλά ένας εφιάλτης γιά τον λαό μας γιά πάρα πολλά χρόνια. Οι κακόβουλες λένε ότι η χώρα πρέπει να βγεί από το ευρώ γιά να σωθεί η ευρωζώνη και γιά να πιάσει αμέσως πάτο και εν συνεχεία να επανακάμψει.Στο μεσο-διάστημα, θα βοηθηθεί ενδεχομένως οικονομικά γιά την εισαγωγή τροφίμων και φαρμάκων που δεν θα μπορεί πλέον να εισαγάγει ελλείψει συναλλάγματος. Οι τεμηριωμένες αυτές αναλύσεις,αν βέβαια στέκουν,μας οδηγούν στο συμπέρασμα, ότι ο πολυπόθητος πάτος δεν θα είναι σημείο επανεκκίνησης όπως συνήθως πιστεύουμε,αλλά ένα μαρτύριο που θα διαρκέσει. Αυτά ώς πρός το πώς θα πιάσει η χώρα πάτο. Δεν μπορούν φυσικά αυτές οι αναλύσεις να απαντήσουν στο πότε θα πιάσει πάτο η χώρα αφού αυτό εξαρτάται από την απόφαση παραμονής στο ευρώ η μή. Ετσι, αν συμφωνήσουμε με το ανωτέρω σκεπτικό, το ερώτημα πρέπει να επαναδιατυπωθεί ως εξής :"υπό ποιές προυποθέσεις ανεξαρτήτως ευρώ η δραχμής πρέπει να πιάσουμε πάτο, και πόσο γρήγορα μπορούμε να το επιτύχουμε, ώστε το σημείο αυτό να γίνει σημείο επανεκκίνησης της οικονομίας;" Οι προυποθέσεις κατά την γνώμη μου είναι δύο 1/ο μηδενισμός του ελλείμματος του κρατικού προυπολογισμού πάσει θυσία και όσο γίνεται πιό γρήγορα. 2/Η περαιτέρω μείωση του ελλείματος του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών.Ακόμα και σήμερα, δυόμισυ χρόνια μετά την έναρξη της κρίσης, εισάγουμε δυό φορές περισσότερα αγαθά σε αξία απ΄ότι εξάγουμε. Σε ότι αφορά το έλλειμμα του κρατικού προυπολογισμού, βλέπουμε ότι ο κομματοσκυλικός κόσμος που συνεχίζει να διοικεί την χώρα, αλλά και το μέρος του που βρίσκεται στην αντιπολίτευση, δεν έχει καμμιά διάθεση να μηδενίσει το έλλειμμα.Αντιθέτως ζητά παράταση δύο ετών.Ετσι, στην περίπτωση που η χώρα πιάσει τον πάτο μέχρι τότε,με τυχόν έξοδο της από την ευρωζώνη,να μήν μπορεί πλέον το δημόσιο να πληρώσει ούτε μισθούς και συντάξεις και να εξαθλιωθεί πλήρως ο ελληνικός πληθυσμός.Το επιχείρημα του κομματοσκυλικού κόσμου, είναι ότι η χώρα θα συνεχίσει να βιώνει μιά φοβερή ύφεση αν περικοπούν τα 11,5 δις σε δύο χρόνια.ξεχνά όμως να συγκρίνει αυτή την φοβερή πράγματι ύφεση με την κατάσταση που θα επικρατήσει αν προκύψει το ατύχημα της εξόδου από το ευρώ με συνεχιζόμενο το έλλειμμα του κρατικού προυπολογισμού. Σε ότι αφορά το έλλειμμα του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών,ξέρουμε ότι δεν έγινε καμμιά προσπάθεια μείωσης του, είτε με αύξηση των εξαγωγών, είτε με αντικατάσταση των εισαγωγών με ντόπια παραγωγή.Οποια μείωση έγινε, οφείλεται στην κατάρρευση της ζήτησης. Ετσι, ο ελληνικός πάτος όταν προκύψει, θα είναι πάτος που θα κρατά την χώρα στο βάθος του βαρελιού δεμένη με δύο σχοινιά που δεν θα σπάνε με τίποτα, και όχι το εφαλτήριο γιά μιά νέα αρχή.

19/7/12

η αναπότρεπτη παρακμή της ελλάδας - 19/7/2012

η ακυβέρνητη χώρα παρακμάζει με ιλιγγειώδη ταχύτητα.

τα σημάδια είναι συνεχή εδώ και 35 χρόνια, αλλά το τελευταίο διάστημα είναι πιό έντονα.

στο βίντεο που ακολουθεί, βλέπουμε στην αχαία τους κατοίκους ενός χωριού να χορεύουν στο πανηγύρι, ενώ το χωριό τους καίγεται.πρίν από 35 χρόνια, θα ανέβαιναν όλοι στο βουνό γιά να προσπαθήσουν να σβήσουν την φωτιά διότι κάτι τους συνέδεε με τον τόπο τους και τον γείτονα τους.σήμερα, δεν τους συνδέει πλέον τίποτα με τους γύρω τους.η διαδικασία τετραποδοποίησης μιάς ολόκληρης χώρας έχει πλήρως επιτύχει.προφανώς, μόλις η φωτιά έφτασε στις αυλές τους, κάλεσαν γιά βοήθεια την πυροσβεστική και τα αεροπλάνα.

το βίντεο αυτό, είναι χαρακτηριστικό της σημερινής πορείας της χώρας.η χώρα είναι σε αποσύνθεση, αλλά δεν ενδιαφέρει πιά τον πληθυσμό της διότι δεν έχει πλέον πολιτισμό.ο πληθυσμός αντιδρά πλέον με τον ίδιο τρόπο που αντιδρούν τα τετράποδα, δηλαδή γιά την τροφή του κυρίως.δεν μπορεί και δεν θέλει πλέον να υπερασπιστεί τίποτα άλλο.μπορεί να δεχτεί την αναξιοπρέπεια, την ξένη κατοχή και οτιδήποτε άλλο γιά λίγη τροφή.

και μπροστά σ΄αυτή την τραγική κατάσταση, οι πολιτικοί ηγέτες είναι αλλού.

16/7/12

Πιτσαρία Αντώνης Σαμαράς - 16/7/2012


σε συνέχεια αυτού του βίντεο, χιλιάδες είναι τα τηλεφωνήματα απ΄ότι μαθαίνω στο μέγαρο μαξίμου γιά να παραγγείλουν πίτσα σαμαρά.οι έλληνες γνωρίζουν πλέον ότι δεν μπορούν να περιμένουν τίποτα από τους πολιτικούς ηγέτες τους αφού είναι ανεπάγγελτοι.έτσι εκφράζουν αυτό το τραγικό συναίσθημα μέσω του χιούμορ!

17/6/12

η λύση στο ελληνικό πρόβλημα που θα νομιμοποιηθεί από τις σημερινές εκλογές - 17/6/2012

Σε πρόσφατη ανάρτηση μου είχα αναφερθεί στους σημερινούς πρωταγωνιστές του  ελληνικού δράματος.Στην σημερινή ανάρτηση μου θα επιδιώξω να περιγράψω την άποψη μου γιά το πώς θα μπορούσε η χώρα να βγεί από την κρίση, αν οι  έλληνες πολίτες μπορούσαν να σκεφτούν νηφάλια και χωρίς φοβίες.
Εκεί που φθάσαμε, η λύση, αν υπάρξει, δεν είναι εύκολη.Πρέπει πρώτα να ξεμπλέξουμε το κουβάρι των σκέψεων μας, διότι είναι τόσο μεγάλος ο καθημερινός βομβαρδισμός δηλώσεων που αναπόφευκτα μας μπερδεύουν.

1/ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ;

Κατά  την γνώμη μου θα μπορούσε να υπάρξει υπό κάποιες προυποθέσεις.Θα έπρεπε να μπορούσε νά απαλλαγεί η κοινωνία μας από κάποιες ψευδαισθήσεις, και παράλληλα να συμφωνήσει σε κάποιες βασικές προυποθέσεις πάνω στις οποίες θα μπορούσε να δομηθεί μιά λύση.


ΟΙ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ

-οι "εύκολες λύσεις"
Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν.Oποιο κόμμα προτείνει εύκολες λύσεις κοροιδεύει τους ψηφοφόρους.

-το ευρώ είναι ο παράδεισος και η δραχμή είναι η κόλαση
Καλό θα ήτανε φυσικά να παραμέναμε στο ευρώ.Ομως, η παραμονή η μή στο ευρώ δεν είναι μόνο θέμα βούλησης του ελληνικού λαού η των ευρωπαίων.Είναι θέμα οικονομικών προυποθέσεων.Από το 2014 και μετά,αν παραμείνουμε στο ευρώ δεν θα μπορούμε να έχουμε ελλείμματα στον κρατικό προυπολογισμό.Μπορούμε;Εχουμε το πολιτικό εκείνο προσωπικό που μπορεί να φέρει εις πέρας αυτό το έργο της μόνιμης δημοσιονομικής πειθαρχίας;Εχουμε την δημόσια διοίκηση που απαιτείται γιά ένα τόσο σοβαρό έργο;Και τι θα γίνει τελικά ααν διαλυθεί το ευρώ;Δεν θα επιστρέψουμε τότε στην δραχμή;Η παραμονή στο ευρώ η  η επιστροφή στην δραχμή ως δήθεν απόφαση-βούληση του λαού μας, είναι μιά ψευδαίσθηση.

-η εφαρμογή του μνημονίου είναι προυπόθεση γιά την παραμονή στην ευρωζώνη
 Αυτή είναι άλλη μιά ψευδαίσθηση που καλλιεργείται καθημερινά.Στην πραγματικότητατα τα δύο θέματα δεν συνδέονται νομικά.Η μή εφαρμογή του μνημονίου δεν σημαίνει αυτόματη έξοδο από το ευρώ.Αλλά είναι αλήθεια ότι η μή εφαρμογή του μνημονίου, θα οδηγήσει κάποια στιγμή την χώρα εκτός ευρώ με δική  της απόφαση.Από την άλλη η τυχόν έξοδος της χώρας από το ευρώ δεν σημαίνει ότι σταματά να υπάρχει το μνημόνιο.Το ελληνικό χρέος κατέχεται πλέον από κράτη.Και δεν υπάρχει προηγούμενο στην παγκόσμια ιστορία όπου χρέος που οφείλεται σε κράτος δεν πληρώθηκε.
Πρέπει κατά συνέπεια να αποδομηθεί και αυτή η ψευδαίσθηση.

-θα μας σώσει η Ευρώπη, η Κίνα η η Ρωσία
Κανείς δεν μπορεί και δεν έχει λόγο να σώσει την χώρα μας.Η εμείς θα την σώσουμε η δεν θα σωθεί.

-να διεκδικήσουμε αυτά που είχαμε πρίν το μνημόνιο.
Αυτή είναι άλλη μιά μεγάλη ψευδαίσθηση που καλλιεργείται κυρίως από αυτούς που ζούσαν παρασιτικά εις βάρος της κοινωνίας.Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί διότι ζούσαμε με δανεικά.Και δανεικά η χώρα δεν θα ξαναδεί  γιά τα επόμενα 30 χρόνια.Γιά να γίνει αυτό, θα΄πρεπε να βρεθεί τρόπος να σταματήσει η φοροδιαφυγή(που δεν βρέθηκε από το 1821) η να τσοντάρουν οι οπαδοί του κομματοσκυλικού συστήματος, δανείζοντας το κράτος με 30 δίς τον χρόνο, η να μειωθεί το κράτος στο μισό του μέγεθος.Επειδή τίποτα από τα τρία δεν πρόκειται να γίνει,, η  διεκδίκηση αυτών που είχαμε πρίν το μνημόνιο είναι μιά επιπλέον ψευδαίσθηση.

-να απλοποιηθεί η φορολογική νομοθεσία και να μειωθούν οι μισθοί γιά να έρθουν ξένες επενδύσεις στην χώρα
Αυτή κι΄αν ειναι ψευδαίσθηση.Ακόμα κι΄  αν είχαμε φορολογικό συντελεστή 0% και βασικό μισθό 100 ευρώ, η χώρα δεν θα μπορούσε να προσελκύσει ξένες επενδύσεις.Αν δεν σταθεροποιηθεί το υπόβαθρο της χώρας (παραμονή η όχι στο ευρώ) κι ΄αν δεν ξεκαθαριστεί ποιά είναι η εξουσία στην χώρα, πόσο ισχυρή είναι,  και που  οδηγεί την ελλάδα, δεν πρόκειται να δούμε ιδιωτική  ντόπια η ξένη επένδυση στην χώρα.

-θα μας σώσει ένα κόμμα, μιά ιδεολογία
Είναι μιά μεγάλη ψευδαίσθηση που συνεχίζει να έχει μερίδα του λαού μας.Τα κόμματα και οι ιδεολογίες δεν μπορούν να δώσουν λύσεις σε τόσο σύνθετα προβλήματα όσο είναι το ελληνικό πρόβλημα σήμερα. Το ελληνικό πρόβλημα σήμερα είναι ιστορικό και όχι ιδεολογικό.Δεν μπορεί δηλαδή να ενταχθεί σε ένα θεωρητικό ανθρώπινο κατασκεύασμα όπως μιά οποιαδήποτε ιδεολογία. Όσοι επιλέγουν τη θεωρία έναντι της ιστορίας το κάνουν όχι γιατί κινούνται σε υψηλότερες σφαίρες, όπως συχνά πιστεύουν οι ίδιοι, απλά από πνευματική νωθρότητα· γιατί η οποιαδήποτε θεωρία είναι απείρως απλούστερη από οποιαδήποτε ιστορική κατάσταση." έλεγε ο Π. Κονδύλης πρίν από 20 χρόνια.


ΟΙ ΣΤΑΘΕΡΕΣ ΙΔΕΕΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΔΟΜΗΘΕΙ Η ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ

-Η λύση γιά την χώρα θα προκύψει από έλληνες.
Πρέπει και πάλι να πάρουμε την τύχη της χώρας στα χέρια μας πάσει θυσία.Δεν πρόκειται και δεν έχουν λόγο οι ξένοι να βρούν λύση στο ελληνικό πρόβλημα..Θα κοιτάξουν τα δικά τους συμφέροντα πρώτα. Πρέπει το συντομότερο δυνατόν, να αφαιρέσουμε το δικαίωμα στον κάθε σόιμπλε και στην κάθε λαγκάρντ να μας κάνουν μάθημα γιά το τί πρέπει να κάνουμε γιά την φοροδιαφυγή, γιά το ένα και το άλλο.

-να χρησμοποιήσουμε την τέχνη της στρατηγικής γιά την επίλυση του ελληνικού προβλήματος.
 Η στρατηγική ως  γνωστό εφευρέθηκε από έλληνες πρίν από 2500 χρόνια,και χρησιοποιείται κυρίως από τους αδύναμους στην διεθνή σκακιέρα.Είχα περιγράψει  συνοπτικά  την τέχνη της στρατηγικής  σ΄ αυτό το ιστολόγιο.Τώρα ειδικά που ο ίδιος ο πρόεδρος της γαλλικής δημοκρατίας μας προειδοποιησε ότι κάποιοι στην ευρωζώνη  μας την έχουν στημένη, πρέπει να χρησιμοποιήσσυμε αυτή την τέχνη γιά την σωτηρία της χώρας.Πρέπει να μελετήσουμε τους αντιπάλους καί ενδεχομένως να βγούμε από την ευρωζώνη αν χρειαστεί, όποτε χρειαστεί ( αν αυτό απαιτήσει το εθνικό συμφέρον), και όχι ως ηλίθιο δώρο πρός τα συμφέροντα των  βορειο-ευρωπαίωνΟχι δηλαδή κατόπιν παγίδας των βορειο-ευρωπαίων.

 -η σωτηρία απαιτεί την θυσία των μεγαλύτερων γιά τους νεώτερους.
Οι πενηντάρηδες και οι εξηντάρηδες πρέπει να δεχθούν να θυσιαστούν γιά να σωθούν οι κάτω των 25 ετών.Το βάρος του χρέους που δημιουργήθηκε από τον κομματοσκυλικό κόσμο με  την ψήφο των σημερινών εξηντάργδων,εβδομηντάρηδων και ογδοντάρηδων γιά να πληρωθεί από τις νέες γενιές που δεν  είχαν κάν γεννηθεί όταν αυτοί ψήφιζαν, είναι τόσο μεγάλο, που δεν αντέχεται από τις νέες γεννιές.Αυτή η ανεύθυνη συμπεριφορά δεν αντέχεται από τους νέους ακόμα κι ΄αν ήθελαν  να φορτωθούν αυτό το φορτίο.Είναι βέβαια και πρωτόγνωρο γιά την παγκόσμια ιστορία να θυσιάζονται μελλοντικές γενιές γιά να ζήσουν καλύτερα άνθρωποι μεταξύ  του 1980 και του 2009.Στον  παγκόσμιο πολιτισμό, οι πολίτες θυσιάζονται γιά τις  μελλοντικές γενιές.Δεν συμβαίνει ποτέ το αντίθετο.Αυτό σημαίνει ότι η λύση συνεπάγετα την επιστροφή  της χώρας στον παγκόσμιο πολιτισμό με την ανάγκη της θυσίας κάθε φορά που αυτή απαιτείται, γιά να έχουν οι μελλοντικές γενιές ένα καλύτερο μέλλον.

-η χώρα θα βρεί τον δρόμο της μόλις καταφέρει να παράγει τουλάχιστον όσα τρώει.
 Αυτός ο δρόμος είναι δύσκολος εκεί που εφτασε η χώρα και θα απαιτήσει πολύ χρόνο.Ομως χωρίς την επίτευξη αυτού του στόχου δεν υπάρχει λύση.

-η λύση θα βασιστει στην αξιοπρέπεια.
Χωρίς εθνική αξιοπρέπεια, λύση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από την πλειοψηφία της χώρας.

-λύση γιά την χώρα ακόμα κι΄αν πρέπει να καταστραφεί η υπόλοιπη ευρώπη, ακόμα κι΄αν ήταν  εφικτή τέτοια λύση, δεν είναι επιθυμητή.
Μπορεί οι υπόλοιποι ευρωπαίοι να μήν έχουν πρόβλημα να καταστραφεί η χώρα μας, αν αυτό απαιτηθεί γιά να σωθεί η ευρωζώνη,εμείς όμως πρέπει να επιδιώξουμε να σώσουμε την χώρα μας χωρίς να προκαλέσουμε περαιτέρω πόνο στους υπόλοιπους λαούς.

-λύση χωρίς να έχει ξεκαθαριστεί ποιό είναι το πρόβλημα και να έχει αρχίσει η  κάθαρση, δεν μπορεί να υπάρξει.
Είναι σαν να ακολουθούμε μιά θεραπεία χωρίς να ξέρουμε την αρρώστια.Δύο χρόνια μετά την έναρξη της κρίσης, το κάθε κόμμα εχει την δική του άποψη.Αλλά και σε επίπεδο κοινωνίας δεν υπάρχει μιά κοινά αποδεκτή άποψη (ας πούμε από τα δύο τρίτα της κοινωνίας) ως πρός την φύση του προβλήματος.Είναι μάταιο να περιμένουμε πολιτική λύση από τους πολίτες η τους πολιτικούς αν δεν γίνει ξεκάθαρο ποιό είναι το πρόβλημα.Γιά να γίνει αυτό, έπρεπε να προκύψει ένας σοβαρός δημόσιος διάλογος στους χώρους εργασίας, στις πλατείες, στα μέσα ενημέρωσης, ώστε σταδιακά ο κάθε πολίτης να διαμορφώσει άποψη και στην συνέχεια αυτή η άποψη όποια είναι,να γίνει ευρύτερα αποδεκτή.Ομως σε μιά χώρα οπου δεν λειτουργεί η δημοκρατία αυτό είναι μιά πολυτέλεια.Ποιά κόμματα να εκφράσουν απόψεις; Aυτά που οδήγησαν την χώρα στην καταστροφή;Ποιά μέσα ενημέρωσης να ενημερώσουν;Αυτά που επί δεκαετίες στήριζαν και βάσιζαν την ύπαρξη τους στην κομματοκρατία;Το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να προσφέρει λύση στο ελληνικό πρόβλημα.

Απόψε, μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των εκλογών θα επικρατήσουν και πάλι οι ψευδαισθήσεις, ενώ καμμιά από τις προυποθέσεις που προανέφερα πιό πάνω στις οποίες θα μπορούσε να στηριχθεί  η λύση γιά την χώρα,δεν έχουν  καν ωριμάσει ως σκέψεις Υπό αυτές τις συνθήκες, είμαστε μακριά, πολύ μακριά από την επίλυση του ελληνικού προβλήματος.Μέχρι τότε, η χώρα θα περιφέρεται ανά τον κόσμο μέσω των ανίκανων μετριοτήτων που θα την εκπροσωπούν, μεταξύ του διεθνούς διασυρμού της και της βαλκανικής της μιζέριας.

2 / Η ΛΥΣΗ ΠΟΥ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΘΑ ΔΟΘΕΙ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

Ετσι, κατά την γνώμη μου, λύση στο ελληνικό πρόβλημα από έλληνες δεν μπορεί πρός το παρόν να υπάρξει γιά τους λόγους που προανέφερα.Η όποια λύση γιά την χώρα θα δοθεί από τους ξένους και με βάση τα εθνικά τους συμφέροντα.Αυτό είναι το μεγάλο κατόρθωμα των κομμάτων που εκπροσωπούν τον ελληνικό λαό σήμερα, και το κύριο νόημα αυτών των εκλογών: η νομιμοποίηση, παρά τα αντιθέτως λεγόμενα, της όποιας λύσης δώσουν οι ξένοι γιά το ελληνικό πρόβλημα.
Αν οι υποτιθέμενες μνημονιακές δυνάμεις επικρατήσουν, η λύση που θα δώσουν οι ξένοι θα κινηθεί στον σταδιακό αφανισμό της χώρας όπως την γνωρίζουμε,μέσω της εξόντωσης της οικονομίας κι της εναπομείνουσας κοινωνικής συνοχής.Η εξευτελισμένη και υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο χώρα θα θυμίζει σε λίγα χρόνια χώρα της λατινικής αμερικής, η ελεύθερη οικονομική ζώνη της Κίνας.Αν επικρατήσουν οι υποτιθέμενες αντιμνημονιακές δυνάμεις, η λύση που θα δώσουν οι ξένοι με βάση την αφορμή που θα τους δώσουμε, είναι η αποπομπή της χώρας από το ευρώ και την ευρωπαική ένωση , η επιστροφή της στην βαλκανική οικογένεια και ο γεωστρατηγικός έλεγχος της περιοχής από την Τουρκία.

Η μόνη ελπίδα θα ήταν να οδηγηθεί σε στάση πληρωμών η χώρα, αλλά να παραμείνει εντός της ευρωζώνης επειδή αυτό συνάδει πρός το παρόν με τα συμφέροντα των υπολοίπων χωρών.Αυτό θα οδηγούσε σε στάση πληρωμών το δημόσιο, δηλαδή δεν θα πλήρωνε τους πιστωτές, θα πλήρωνε όποτε θα μπορούσε η έναντι, τους δημοσίους υπαλλήλους και τους προμηθευτές του δημοσίου, άλλά θα παρέμεναν  ασφαλείς οι καταθέσεις των πολιτών, και ο ιδιωτικός τομέας θα προσπαθούσε να επιβιώσει μέσα σε μιά γενικευμένη κατάρρευση της χώρας, ελπίζοντας σε καλύτερες ημέρες.

Η κατάσταση που θα διαμορφωθεί από αύριο, θα δείξει πρός τα πού θα μας οδηγήσουν οι ξένοι, στους οποίους το πολιτικό σύστημα παράδωσε το μέλλον της χώρας.

13/6/12

ΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ, ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ Η ΕΥΡΩΠΗ - 13/6/2012

Βρισκόμαστε ως γνωστό μιά βδομάδα πρίν τις εκλογές.Το πρόβλημα της χώρας παραμένει το ίδιο και απλά χειροτερεύει μέρα με την μέρα.Οι πρωταγωνιστές είναι οι ψηφοφόροι  έλληνες πολίτες, το πολιτικό σύστημα , και ο διεθνής περίγυρος της χώρας (κυρίως η ευρώπη).

οι έλληνες πολίτες

Σε μιά χώρα σαν την σημερινή Ελλάδα  όπου επικρατεί η μακαριότητα, οι πολίτες συνήθως ψηφίζουν με βάση το τί πιστεύουν  και   το τι  θέλουν  και όχι ( αρκετά) με βάση την ιστορική πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί εντός  και εκτός της χώρας.
 Με βάση ποιό κριτήριο θα ψηφίσει  άραγε  ο μέσος έλληνας ψηφοφόρος;
Αυτό  που χαρακτηρίζει  τον μέσο έλληνα ψηφοφόρο  σήμερα είναι ότι δεν ξέρει τι θα ψηφίσει..Συνεχίζει να έχει προσδοκίες, αλλά οι προσδοκίες υπερκαλύπτονται από τον φόβο.Φόβος γιά την χώρα, φόβος λόγω της εγκληματικότητας, φόβος γιά την περιουσία του, φόβος για το αύριο.Ετσι, μέχρι την τελευταία στιγμή, η ψήφος των περισσότερων ελλήνων μπορεί ν΄αλλάξει ριζικά.Εκεί που κάποιος ψηφοφόρος σκέπτεται να ψηφίσει τον Σύριζα, μιά δήλωση στελέχους του Σύριζα υπέρ των λαθρομεταναστών μπορεί να τον οδηγησε να ψηφίσει την Χρυσή Αυγή.Δεν υπάρχει πιά τόσο έντονα ο διαχωρισμός δεξιά-αριστερά.
Υπάρχει σε μεγάλο βαθμό ο διαχωρισμός μνημόνιο και αντι-μνημόνιο.Δηλαδή, ένας ψηφοφορος που είναι εναντίον του μνημονίου μπορεί ανάλογα με την επικαιρότητα να ψηφίσει ένα δεξιό η αριστερό κόμμα που είναι εναντίον του μνημονίου.Με την ίδια ευκολία, ένας ψηφοφόρος που είναι υπέρ του μνημονίου μπορεί να ψηφίσει υπέρ ενός δεξιού η αριστερού κόμματος που είναι υπέρ του μνημονίου ανάλογα με την επικαιρότητα.
Ακόμα όμως και ο διαχωρισμός μνημόνιο - αντιμνημόνιο δεν είναι απόλυτος γιά δύο λόγους.
α/Τα θέματα ασφαλείας και λαθρομετανάστευσης παίζουν πλέον καταλυτικό ρόλο, και αλλοιώνουν τον διαχωρισμό.Παραδείγματος χάριν, δεν είμαι σίγουρος ότι όποιος ψηφίζει Χρυσή Αυγή είναι αντι-μνημονιακός.
β/ένας πολίτης   που είναι υπέρ του μνημονίου, ακούγοντας τις  καθημερινές απαξιωτικές  δηλώσεις  της λαγκάρντ η του σόιμπλε, δεν είμαι σίγουρος ότι θα ψηφίσει κόμμα που είναι υπέρ του μνημονίου.Από αντίδραση η γιά λόγους αξιοπρέπειας μπορεί να ψηφίσει ένα αντι-μνημονιακό κόμμα.
Αν τώρα αφήσουμε τον μέσο ψηφοφόρο, και πιάσουμε επι μέρους συμπαγείς ομάδες του πληθυσμού, όπως  άνεργοι,  χαμηλο-συνταξιούχοι, μικρο-επαγγελματίες, κλπ..., στις ομάδες αυτές επικρατεί  απλά η απελπισία.Οι ψηφοφόροι αυτών των ομάδων μπορεί να ψηφίσουν οποιοδήποτε κόμμα τους υποσχεθεί οτιδήποτε, οχι διότι αυτή την φορά πιστεύουν αλλά επειδή δεν έχουν τίποτα να χάσουν.

Ετσι, το αποτέλεσμα των εκλογών θα είναι ρευστό μέχρι τη τελευταια στιγμή.Και το ίδιο το αποτελεσμα δεν θα εκφράζει παρά μόνο τον συλλογικό αυθορμητισμό της στιγμής  η τον συλλογικό βαθμό φόβου της στιγμής.Στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση το αποτέλεσμα θα αλλάξει και πάλι ριζικά.
Για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της χώρας, και μάλιστα σε μιά από τις πιό κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις στην ιστορία της χώρας, οι έλληνες ψηφοφόροι δεν θα ψηφίσουν με βάση τον κοινό νού, η με βάση τις ιδεολογικές τους επιθυμίες, η με βάση τις προσδοκίες τους, η με βάση  την τιμωρία της κομματοκρατίας, αλλά με βάση τον φόβο και την απελπισία.

το πολιτικό σύστημα της χώρας

Το "πολιτικό σύστημα"  που οδήγησε την χώρα στην σημερινή κατάρρευση ειναι προφανές οτι δεν μπορεί να βγάλει την χώρα από την κρίση.Είναι σαν να ζητάμε από μιά πόρνη να γίνει ξαφνικά παρθένα.Είναι σα να ζητάμε από έναν εγκληματία να αναμορφώσει το ποινικό δίκαιο γιά την μείωση των εγκληματικών παραβάσεων.Γίνεται; Δεν νομίζω.Στο σύστημα  που οδήγησε στην σημερινή κατάρρευση συμπεριλαμβάνω και τα κόμματα της αριστεράς που δεν συμμετείχαν στην εξουσία αλλά υποστήριξαν κάθε λαικό αίτημα που είχε ως αποτέλεσμα την εκποίηση της χώρας. 
Εννοείται ότι όλ΄αυτά τα κόμματα όποιο ποσοστό κι΄αν πάρουν, πρέπει, μόλις αποκατασταθεί η λαική κυριαρχία στην χώρα, να κηρυχθούν εκτός νόμου.Συμμετείχαν ουσιαστικά σε εγκληματική οργάνωση που είχε ως σκοπό την εκποιίηση  της χώρας.
Οποιο ποσοστό κι΄αν πάρουν αυτά τα κόμματα, όποια πολιτική κι άν ασκήσουν, είναι προφανές γιά μένα ότι δεν θα μπορέσουν ν΄αποφύγουν τη δίωξη τους ως μέλη εγκληματικής οργάνωσης.
Οπότε δεν έχουμε τίποτα να  περιμένουμε από εγκληματικές οργανώσεις.Οι εγκληματικές οργανώσεις είναι αδιάφορο αν είναι υπέρ η κατά του μνημονίου διότι απλά είναι εγκληματικές οργανώσεις.
Στην ανωτέρω γενική διαπίστωση, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις.Το κόμμα του Φώτη Κουβέλη και τα στελέχη του δεν συμμετείχαν στην εκποίηση της χώρας.Το κόμμα του Σ. Μάνου και το κόμμα του Τζήμερου δεν συμμετείχαν στη εκποίηση της χώρας.Υπάρχουν επίσης όλα τα μικρά κόμματα που δεν αντιπροσωπεύονται στην βουλή και τα οποία δεν συμμετείχαν στην εκποίηση της χώρας.Υπάρχουν επίσης πολλοί πολιτικοί από τα κόμματα που συμμετείχαν στην εκποίηση της χώρας που είναι έντιμοι και έχουν προσφέρει στην χώρα.
Ομως όλ΄αυτά θα κριθούν στο μέλλον από τα ειδικά δικαστήρια που θα αναλάβουν αναπόφευκτα αυτό το έργο.
Αυτό που έχει σημασία σήμερα, μερικές ημέρες πρίν τις εκλογές , είναι ότι το πολιτικό σύστημα δεν προτείνει ουσιαστικές λύσεις γιά  το πρόβλημα της χώρας.Δυο δρόμοι ουσιαστικά προτείνονται οι οποίοι και οι δύο οδηγούν κατά την γνώμη μου σε αδιέξοδο
-να συνεχίσουμε τον δρόμο του μνημονίου κα της υποταγής
-να καταγγείλουμε το μνημόνιο και να εκβιάσουμε την Ευρώπη, γιά να συνεχίσουμε να ζούμε παρασιτικά εις βάρος των υπολοίπων λαών.
Στην πραγματικότητα, το ίδιο το πολιτικό σύστημα γνωρίζει ότι κανένας από αυτούς τους δύο δρόμους δεν οδηγεί πουθενά την χώρα.Με τους δύο αυτούς δρόμους το πολιτικό σύστημα δεν αποσκοπεί να οδηγήσει την χώρα κάπου.Επιδιώκει να αντλήσει τις ψήφους των φοβισμένων και των απελπισμένων., γιά να συνεχίσει να υπάρχει.Οι μέν ποντάρουν στους φοβισμένους, οι δέ στους απελπισμένους.

ο περίγυρος της χώρας (η ευρώπη )

Είχα την ευκαιρία να περιγράψω την ευθύνη που αναλογεί  στην   ευρώπη γιά την ελληνική σημερινή κατάντια σε πολλές αναρτήσεις μου όπως π.χ.  εδώ

Με  βάση  τα   ανωτέρω, στην   επόμενη ανάρτηση μου θα προτείνω την   δική μου πρόταση στους  έλλληνες ψηφοφόρους.

16/4/12

Στην κάλπη, διά της εις άτοπον απαγωγής- Του Απόστολου Δοξιάδη -6/4/2012

Δεν ξέρω για σας, αλλά εμένα η προεκλογική περίοδος με κάνει ρεαλιστή. Θέλοντας και μη, βάζω νερό στο κρασί μου, παύω να οραματίζομαι το τέλειο και ψάχνω, με όσο φως υπάρχει, το μη χείρον. Ξεχνώ προσωρινά το όνειρο της ριζικής ανανέωσης της πολιτικής· ή, για να χρησιμοποιήσω το σχήμα που συνηθίζεται, παύω να αναζητώ τα χαρακτηριστικά του «νέου Ελευθερίου Βενιζέλου» στους υποψήφιους. Είναι όμως ανάγκη, αναρωτιέμαι, να πάω στο άλλο άκρο; Πρέπει σώνει και καλά ο ρεαλισμός να οδηγήσει από το ιδανικό στο άθλιο;

Κάνω λοιπόν μια απόπειρα να βγω από το αδιέξοδο, από ανάγκη προσωπική να αποφασίσω τι θα ψηφίσω. Κι αν την κοινοποιώ, δεν είναι για να καθοδηγήσω ή να συμβουλεύσω -δεν έχω τέτοιες ικανότητες ή φιλοδοξίες- αλλά για να νιώσω λιγότερη μοναξιά, να βρεθώ κοντά σε άλλους συμπολίτες, που ενώ φρίττουμε με την προοπτική της ανόδου αυτών που ο ιστορικός Βασίλης Παναγιωτόπουλος τόσο καίρια ονόμασε «χρεοκοπίστας», δηλαδή των λαϊκίστικων, φασιζόντων άκρων, αριστερού και δεξιού, δεν θέλουμε εν ονόματι της άμυνας σε αυτά να ψηφίσουμε ένα κόμμα που υποψιαζόμαστε ότι αύριο μεθαύριο θα μας κάνει να λέμε το γνωστό: «Δεν έκοβα καλύτερα το χέρι μου;».

Για να προχωρήσω, θέλω να καταλάβω πρώτα τι σημαίνει «νέος Ελευθέριος Βενιζέλος» πέρα από πρόσωπα, πώς ορίζεται δηλαδή αφηρημένα η σωστή ηγεσία. Προστρέχω για βοήθεια σε ένα βιβλίο που με εντυπωσίασε βαθιά, δυστυχώς αμετάφραστο στα ελληνικά, το «Νους των ηγετών» (Leading Minds), του μεγάλου γνωσιακού ψυχολόγου Χάουαρντ Γκάρντνερ. Εφαρμόζοντας τα όσα γνωρίζει για τον ανθρώπινο νου, ο Γκάρντνερ καταλήγει ότι αυτό που διαφοροποιεί τους μεγάλους ηγέτες από τους ελάσσονες βρίσκεται στην κεντρική αφήγηση (story) που προβάλλουν, που πρέπει να υπακούει σε τρεις αρχές: να συμπυκνώνει σε κατανοητή μορφή το όραμα που έχει ανάγκη η χώρα· να αντιτίθεται σε άλλες, κρατούσες αντι-αφηγήσεις, τις οποίες ο ηγέτης θεωρεί βασικό εμπόδιο στη δική του· τέλος -η τρίτη αρχή είναι και η βασικότερη- ηγέτης δεν αρκεί να κηρύττει αλλά πρέπει να ενσαρκώνει ο ίδιος, με τον βίο και το έργο, την αφήγησή του.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος είναι λαμπρό παράδειγμα της θεωρίας. Κι αυτό γιατί η δύναμή του δεν ήταν μόνο η αφήγησή του, που άλλωστε δεν ήταν πρωτότυπη (αποτελούσε παραλλαγή της Μεγάλης Ιδέας), ούτε απλώς ότι πολέμησε την αντι-αφήγηση της «πτωχής αλλά τιμίας Ελλάδος» (είχε επιχειρηθεί και το 1897, οδηγώντας σε εθνική ατίμωση), όσο ότι ενσάρκωνε την αφήγησή του ο ίδιος, με τον καλύτερο τρόπο, με τον ρόλο του στην επανάσταση του Θέρισου και στον αγώνα για την ανεξαρτησία της Κρητικής Πολιτείας, της οποίας ήταν και πρώτος ηγέτης. Με άλλα λόγια, την ηρωική αφήγηση της απελευθέρωσης των αλυτρώτων περιοχών που κήρυττε στους Ελληνες, ο Βενιζέλος την είχε ήδη εφαρμόσει, επιτυχημένα.

Πώς όμως εφαρμόζεται η θεωρία του Γκάρντνερ σήμερα στην Ελλάδα; Σύμφωνα με τις δύο πρώτες αρχές, θα πρέπει να διαλέξουμε ηγέτη που προωθεί την αφήγηση που έχουμε ανάγκη, αντίθετη στην καταστροφική αντι-αφήγηση των «χρεοκοπίστας». Δηλαδή, μια αφήγηση που να λέει ότι η Ελλάδα πρέπει να μείνει στην Ευρώπη, ότι αυτό έχει το τίμημά του, κι ότι είναι ανάγκη παράλληλα να μειώσουμε και να εξυγιάνουμε το κράτος και να φτιάξουμε θεσμούς που να απελευθερώσουν τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου. Δεν θα βρείτε πολιτικό του μεσαίου χώρου να διαφωνεί με αυτά - σήμερα τουλάχιστον. Ομως η τρίτη αρχή του Γκάρντνερ βγάζει από το παιχνίδι όσους κηρύττουν την εξυγίανση του Δημοσίου, ενώ επί δεκαετίες συνέβαλλαν με κάθε τρόπο στη διόγκωσή του, ή ευαγγελίζονται τώρα την ανάπτυξη που έπνιγαν τόσα χρόνια με τα χέρια τους, ως υπηρέτες του πελατειακού κομματικού κράτους και των συντεχνιακών εταίρων του.

Δεν μένει λοιπόν κανένας πολιτικός ηγέτης που να περνάει το τεστ του Γκάρντνερ; Κατά την κρίση μου μόνο ένας: ο Στέφανος Μάνος. Γιατί είναι ο μόνος που όταν είχε εξουσία δεν συμβίβασε τις αρχές του, δεν είπε-ξείπε, δεν μετακινήθηκε από την ίδια πάντα, φιλελεύθερη και κοινωνικά ευαίσθητη ιδεολογία του, που την υπηρέτησε με συνέπεια ως υπουργός, Δημόσιων Εργων και Εθνικής Οικονομίας. Για την προάσπιση των ιδεών του πολεμήθηκε από τους εκφραστές μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων σε όλα τα κόμματα, και τους υποστηρικτές τους στα ΜΜΕ. Για τη συνέπειά του σε αυτές εκδιώχθηκε από τη Νέα Δημοκρατία και δεν μπόρεσε να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ (με κάποια έννοια βέβαια, ίσως ο Μάνος δεν είχε θέση στην ελληνική πολιτική των περασμένων δεκαετιών. Ηταν φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Σήμερα όμως, που ξέρουμε πού μας κατήντησαν οι τεχνητοί παράδεισοι του υπερδανεισμού;). Παρόμοια αντέχουν στα κριτήρια του Γκάρντνερ και τα στελέχη του πολιτικού σχήματος του οποίου ηγείται ο Μάνος. Οι υποψήφιοι είναι άξιοι άνθρωποι της αγοράς, της διανόησης, της ζωής, πανεπιστημιακοί, εκπαιδευτικοί, ακτιβιστές, υπάλληλοι, επιχειρηματίες, δικηγόροι, γιατροί. Ούτε ένας παλιός πολιτικός. Οταν σκέφτομαι ότι με ένα τοσοδούλι τρία τοις εκατό, οκτώ από αυτούς θα μπουν στη Βουλή, ενθουσιάζομαι. Μα θα είναι υπέροχο να έχουμε τέτοιους βουλευτές! Από την άλλη, όσο σκέφτομαι πόσο αλλιώτικος είναι ο Μάνος κι η παρέα του από τους τύπους που συνήθως ψηφίζουμε, και το τρία τοις εκατό μού φαίνεται τεράστιο και παθαίνω κατάθλιψη.

Α, στο καλό! Ετσι κι αλλιώς, δεν θα λύσει η ψήφος μου το πρόβλημα της Ελλάδας. Επιλέγοντας κάτι που το πιστεύω, δεν κινδυνεύω τουλάχιστον να γίνω μονόχειρας.

* O κ. Απόστολος Δοξιάδης είναι συγγραφέας.

*Το άρθρο δημοσιεύτηκε: Καθημερινή
Related Posts with Thumbnails