Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 2008 - 2010 -ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ- Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΝΑΛΥΣΕΩΝ ΤΟΥ Μ. ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ

Τον Μάρτιο του 2008, προσπαθώντας να τονίσω στους αναγνώστες αυτού του ιστολογίου τον κίνδυνο που διέτρεχε η χώρα από το δημόσιο χρέος, είχα σκεφτεί να αρχίσω κάπως γενικότερα την ανάλυση μου.Ετσι αναφέρθηκα στους κινδύνους που έβλεπα γιά την παγκόσμια οικονομία το 2008, γιά να φθάσω αργότερα, ειδικότερα στο ελληνικό οικονομικό πρόβλημα, δηλαδή το δημόσιο χρέος.

Ηθελα να διαχωρίσω το παγκόσμιο πρόβλημα από το ελληνικό πρόβλημα, γιά να είναι ξεκάθαρο στους αναγνώστες του ιστολογίου, ότι το ελληνικό πρόβλημα δεν είχε να κάνει κατά την γνώμη μου με την παγκόσμια κρίση που ήδη ήταν εμφανής από τα μέσα του 2007 (αλλά που κανένας δεν τολμούσε ακόμα να την ονομάσει κρίση).

Το κείμενο που ακολουθεί είναι οι 3 αναρτήσεις που είχα αφιερώσει τον Μάρτιο του 2008 στην παγκόσμια οικονομία.
Σήμερα, ξαναδιαβάζοντας αυτό το κείμενο, διαπιστώνω ότι έκανα λάθος σε 2 σημεία

1/ θεωρούσα  ότι υπήρχε ένας σοβαρός κίνδυνος  να καταρρεύσει η ευρωζώνη.Αυτός ο κίνδυνος επαληθεύτηκε πλέον σήμερα, δηλαδή περίπου δύο χρόνια μετά.Ομως δεν πίστευα ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να βάλει σε κίνδυνο την ευρωζώνη.Πίστευα ότι αυτό θα γινόταν από μεγαλύτερη χώρα όπως η Ιταλία.

2/υπερεκτίμησα τον κίνδυνο της ύφεσης της κινεζικής οικονομίας και τις συνέπειες της γιά την παγκόσμια οικονομία.

Αυτή η ανάλυση , αλλά και η σύγκριση που έκανα σήμερα μεταξύ προβλέψεων και πραγματικότητας, δεν έχει καμμιά ιδιαίτερη σημασία.Ικανοποίησε απλά την περιέργεια μου.

Συγκρίνοντας όμως αυτή την ανάλυση μου με τις αναλύσεις του Μ. Ανδρουλάκη, διαπιστώνω ότι η ανάλυση μου είναι μιά δική μου φωτογραφία της στιγμής.Αντίθετα οι αναλύσεις του Μ. Ανδρουλάκη είναι πολύ πιό βαθιές (και όχι φωτογραφικές ) και ενσωματώνουν την ιστορική διάσταση.Γι΄αυτό και μ΄αρέσουν τόσο πολύ.

Top of Form

ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΤΟ 2008 : Η ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΚΡΙΣΗ, Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΚΙΝΕΖΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΟΤΙΜΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩ  -25/3/2008

Η Γιαγιά(ο γνώστης των οικονομικών ) και η Εγγονή (Η Οικονομία )

Η Γιαγιά, κοιτά την εγγονή της να χορεύει κρατώντας ένα ποτήρι με γάλα στο χέρι, και αφού πλέον διαπιστώνει ότι δεν μπορεί να την πείσει να σταματήσει, προβλέπει ότι αναπόφευκτα, η εγγονή της θα σπάσει κάποια στιγμή τα μούτρα της. Ο φόβος της αυτός δεν επιβεβαιώνεται, κι ετσι, οι γονείς του μικρού κοριτσιού δεν δίνουν πλέον ιδιαίτερη σημασία στις φοβίες της γιαγιάς.
Οταν τελικά το μικρό κορίτσι πέφτει, η γιαγιά διαπιστώνει ότι η πρόβλεψη της δεν είχε καμμιά ιδιαίτερη σημασία, αφού δεν απέτρεψε την πτώση του κοριτσιού.

Γι αυτό οι διαχειριστές χαρτοφυλακίων, αποφεύγουν να παίξουν τον ρόλο της γιαγιάς, και προτιμούν να προβάλλουν ότι θα έρθουν καλύτερες ημέρες σύντομα.

Κι όμως, έχω την αίσθηση οτι το 2008, η εγγονή, αν δεν σπάσει τα μούτρα της, θα παραπατήσει επικίνδυνα.Οι λόγοι είναι
-η τραπεζική κρίση
-η Κίνα
-το Ευρώ

Θέλω σήμερα να καταγράψω τις απόψεις μου για το ευρώ.Ελπίζω σύντομα να βρώ τον χρόνο να αναφερθώ και στους άλλους 2 οικονομικούς κινδύνους της παγκόσμιας οικονομίας για το 2008.

Βλέπουμε το ευρώ να είναι σήμερα το αγαπημένο νόμισμα παγκοσμίως, και δημιουργείται η αίσθηση ότι τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει την ανοδική του πορεία.

Μετα το 1,20, 1,30 , 1,40, 1,50 οι αναλυτές προβλέπουν να φθάσουμε στο 1,60 δολλάρια.Γιαί όχι.
Κι όμως, κάτι μου λέει μέσα μου ότι φθάσαμε στο ανώτερο σημείο της ανοδικής του πορείας.

Ασ σκεφτούμε λίγο την σημερινή κατάσταση.

Γιατί άραγε ανεβαίνει συνεχώς η ισοτιμία του ευρω?

Μήπως λόγω των εμπορικών πλεονασμάτων της ζώνης του ευρώ?
Τέτοια πλεονάσματα δεν υπάρχουν.Η ζώνη του ευρώ είναι οριακά πλεονασματική.

Μήπως λόγω των επιτοκίων που είναι μεγαλύτερα απο άλλα νομίσματα?
Αυτό γίνεται σήμερα πραγματικότητα, αλλά τα επιτόκια του δολλαρίου και της στερλίνας ήταν υψηλότερα καθ ολη την περίοδο που ανέβαινε η ισοτιμία του ευρώ.

Μήπως λόγω της τρέχουσας οικονομικής συγκυρίας?
Κι όμως μέχρι τις αρχές του 2008, η ζώνη του ευρώ σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο, είχε ενα χαμηλότερο ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης .

Φαίνεται ότι άλλοι είναι οι παράγοντες που επηρέσαν την πτώση του δολλαρίου και την αύξηση της ισοτιμίας του ευρώ, και αυτοι νομίζω ότι είναι ο πόλεμος, η Κίνα, και το πετρέλαιο.

Ο πόλεμος, απο την φύση του αποτελεί παράγοντα αποσταθεροποίησης του νομίσματος και της ισοτιμίας του.Η συντήρηση των στρατιωτικών δυνάμεων στο Ιρακ και το Αφγανιστάν ξεπερνά κατά πολύ , τις δυνατότητες του προυπολογισμού μιάς χώρας, ακόμα κι αν αυτή είναι οι ΗΠΑ.

Η Κίνα, στην συνέχεια, με τον απίστευτο ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης της λόγω των εξαγωγών, προκάλεσε την αύξηση της παγκόσμιας Μ1, και την απίστευτη αύξηση της ζήτησης σε πρώτες ύλες οι οποίες είναι πληρωτέες σε δολλάρια.

Οι  παγκόσμιοι παραγωγοί πρώτων υλών, αφού πληρωνόταν σε δολλάρια, και με σκοπό να μειώσουν τον συναλλαγματικό τους κίνδυνο, άρχισαν να μετατρέπουν μέρος των διαθεσίμων τους σε ευρώ.Σταδιακά, το 25% των διαθεσίμων των κεντρικών Τραπεζών όλων των χωρών του κόσμου, μετατράπηκαν σε ευρώ, εκτοξεύοντας την ισοτιμία αυτού του νομίσματος στα ύψη.

Πρόκειται κατά συνέπεια για μιά αύξηση της ισοτιμίας του ευρώ απο ανάγκη, η λόγω μη άλλης εναλλακτικής λύσης για τους παγκόσμιους επενδυτές.
Και μιλάμε για ένα νόμισμα, που δεν διαθέτει κάποια εξουσία πολιτική, η στρατιωτική, για να το προστατεύσει.

Μέχρι που υπήρχε μιά παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη, δεν υπήρχε κίνδυνος για το ευρώ.

Τι θα γίνει όμως στην περίπτωση παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης? Αυτή η νομισματική ένωση μπορεί να καταρρεύσει εν μιά νυκτί.

Οι κίνδυνοι αυτοί, δεν ξέφυγαν της προσοχής των αγορών.Τα επιτόκια των sovereign debts τα οποία όταν δημιουργήθηκε η ζώνη του ευρώ, είχαν ομογενοποιηθεί και είχαν φθάσει περίπου στα επιτόκια με τα οποία δανειζόταν η Γερμανία πρίν την ζώνη του ευρώ, έχουν την τάση σήμερα να διαφοροποιούνται σημαντικά ανά χώρα (της ζώνης του ευρώ).
Είναι χαρακτηριστικό ότι τα ελληνικά κρατικά ομόλογα δεκαετούς διάρκειας τρέχουν σήμερα με επιτόκιο άνω του 7%.(πηγή : Financial Times /Thomson Datastream/markit )
Το γεγονός αυτό, έχει μιά τεράστια σημασία για την Ελλάδα, αλλά δεδομένου ότι η ελληνική οικονομία είναι μια περιθωριακή οικονομία για την Ευρώπη, δεν ανησυχεί ιδιαίτερα την Ευρώπη. Η κατάσταση της Ιταλίας όμως, όπου τα δεκαετή ομόλογα του δημοσίου τρέχουν σήμερα με επιτόκιο άνω του 6%(ενώ τρέχουν με 4,50 % για την Γερμανία ) ανησυχεί ιδιαίτερα την Ευρώπη.

Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, η κατάρρευση των πιό χρεωμένων οικονομiών της Ευρωζώνης, και άρα της ίδιας της ευρωζώνης, δεν είναι μακριά.Ας αναλογιστούμε για λίγο, γι αυτές τις χώρες (Ελλάδα. Ιταλία,....) που το χρέος τους είναι κοντά στο 100% του ΑΕΠ, τι σημαίνει αύξηση τους κόστους εξυπηρέτησης του χρέους κατα 0,50% ετησίως.Για την Ελλάδα για παράδειγμα, το επιπλέον κόστος ετησίως θα είναι σ αυτη την περίπτωση (και ζούμε ήδη αυτή την περίπτωση )πάνω απο ένα δισ ευρώ.

Πλησιάζουμε κατά συνέπεια την ώρα της αλήθειας, για την ζώνη του ευρώ.Θα αντέξει η θα καταρρεύσει?

Ας ελπίσουμε η Ευρωπαική κεντρική Τράπεζα να τα καταφέρει.

Επειδή το ιστολόγιο αυτό επικεντρώνεται στην Ελλάδα και στον Ελληνισμό, θα ήθελα ολοκληρώνοντας αυτή την ανάρτηση, να πώ δυό λόγια για τό συμπέρασμα που πρέπει κατά την γνώμη μου να συγκρατήσουμε λόγω αυτής της κατάστασης, για την Ελλάδα.

Πρέπει κάποια στιγμή να βρεθεί τρόπος να καταλάβουν οι Ελληνες Πολίτες ότι η χώρα αυτή είναι κατεστραμμένη οικονομικά.Οταν κατανοηθεί αυτό το γεγονός, πιστεύω ότι οι όροι του πολιτικού παιχνιδιού θα αλλάξουν στην Ελλάδα.

Για να γίνει κατανοητό αυτό που λέω, θέλω να δώσω ένα χοντροκομμένο παράδειγμα.
Ας πούμε ότι ένας πολίτης έχει ένα ετήσιο εισόδημα 50 000 ευρώ.Ξοδεύει για να ζήσει η οικογένεια του και να ανταποκριθεί στα καθημερινά έξοδα, 30 000 ευρώ τον χρόνο, και αποταμιεύει 20 000 ευρώ τον χρόνο.
Ξαφνικά αποφασίζει ότι πρέπει να το ρίξει λίγο έξω και αλλάζει τον τρόπο ζωής του, με αποτέλεσμα να χρειάζεται πλέον 60 000 ευρώ τον χρόνο για τα έξοδα του, ενώ βγάζει 50 000
Το ποσό των 10 000 που του λείπει, το δανείζεται.Η κατάσταση αυτή συνεχίζεται και το επόμενο έτος, και επειδή με το εισόδημα του δεν μπορεί να καλυψει ούτε κάν τις τρέχουσες ανάγκες του (πόσο μάλλον το δάνειο του ), δανείζεται και πάλι.
Το αποτέλεσμα σήμερα, μετά απο πολλά χρόνια ίδιας διαχείρισης, είναι να χρωστα ήδη 50 000 ευρώ , ενώ για να καλύψει τις τρέχουσες ανάγκες του συν τις δόσεις των δανείων, χρειάζεται 60 000 ευρώ τον χρόνο, ενώ έχει 50 000 ευρώ εισόδημα τον χρόνο.Αρα, συνεχίζει να δανείζεται 10 000 επιπλέον ευρώ τον χρόνο.
Επειδή είναι καταχρεωμένος, η τράπεζα που του δανείζει, συνειδητοποιώντας τον κίνδυνο που διατρέχει ο πελάτης της να καταρρεύσει οικονομικά, ζητά πλέον ένα μεγαλύτερο επιτόκιο, και ζητά να προσημειώσει και τα ακίνητα του συγκεκριμμένου πολίτη. Το αποτέλεσμα, είναι να επιδεινώνεται συνεχώς η οικονομική κατάσταση του πολίτη.
Κάποια στιγμή, ο πολίτης αυτός πεθαίνει, και οι κληρονόμοι του, αναλαμβάνουν τα χρέη του.
Για να ανταποκριθούν, επειδή συνειδητοποιούν την κρισιμότητα της κατάστασης, και για να περισώσουν την ακίνητη περιουσία ώστε αυτή να παραδοθεί στην επόμενη γενιά, αποφασίζουν να περικόψουν τις δαπάνες τους, να στερηθούν ορισμένα αγαθά, και να τηρήσουν αυτή την πειθαρχία για όλη την ζωή τους.

Αυτό που περιγράφω ανωτέρω για τον πολίτη , ισχύει σήμερα για την Ελληνική Οικονομία, και αυτό οφείλεται στους διαχειριστές στους οποίους ανέθεσε την εξουσία ο Ελληνικός Λαός τα τελευταία 25 χρόνια.Ο Ελληνικός Λαός βέβαια δεν ζήτησε απο τους διαχειριστές να διαλύσουν οικονομικά την χώρα.Ουτε και σήμερα γνωρίζει ότι στην ουσία η χώρα αυτή είναι χρεωκοπημένη, και συνεχίζει να ζεί με δανεικά.Ουτε έδωσε ποτέ εντολή στους διαχειριστές να δανειστούν για να ζήσουν καλύτερα, υποθηκεύοντας το μέλλον των επόμενων γενεών.
Οι διαχειριστές όμως το γνώριζαν.Και ήξεραν ότι δεν είχαν τέτοια εντολή.Αρα έχουν σοβαρή ευθύνη γι αυτή την κατάσταση.Και θα πρέπει, μόλις αυτό γίνει κατανοητό απο τον Ελληνικό Λαό, να τιμωρηθούν παραδειγματικά.

Πέρα απο την τιμωρία, η γεννιά των τριαντάρηδων θα πρέπει να πληρώσει το τίμημα μέχρι την συνταξιοδότηση της.Θα έχει για την ίδια δουλειά, μικρότερα εισοδήματα απο τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, θα έχει μικρότερες συντάξεις απο τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, δεν θα πρέπει να περιμένει καμμιά επιπλέον κοινωνική παροχή απο το κράτος σε αντίθεση απο τους υπόλοιπους ευρωπαίους, δεν θα πρέπει να στηρίζεται στην ικανότητα της χώρας να τον υπερασπίσει στην καθημερινή του ζωή απο εσωτερικούς και εξωτερικούς κινδύνους, κλπ....
Κι όλ αυτά, επειδή κάποιοι διαχειριστές η υποτιθέμενοι διαχειριστές, σπατάλησαν τα χρήματα του Ελληνικού Λαού τα τελευταία 25 χρόνια, μόνο και μόνο για να παραμείνουν για κάποια επιπλέον χρόνια διαχειριστές.

Καιρός δεν είναι να αναλάβουν την διακυβέρνηση της Χώρας Πολιτικοί που κομίζουν μιά πολιτιστική πρόταση για τους Ελληνες?

Bottom of Form

---

ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΤΟ 2008 (ΣΥΝΕΧΕΙΑ ) : Η ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΚΡΙΣΗ -28/3/2008

Στην προηγούμενη ανάρτηση μου, αναφέρθηκα στους μεγάλους, κατά την γνώμη μου κινδύνους για την παγκόσμια οικονομία για το 2008, και κατέγραψα την αποψή μου για το ευρώ, που αποτελεί έναν απο αυτούς τους κινδύνους.

Θέλω σήμερα να καταγράψω την άποψη μου για την τραπεζική κρίση, που είναι ο δεύτερος μεγάλος κίνδυνος για την παγκόσμια οικονομία για αυτή τη χρονιά.

Τον Μάιο του 2007, άρχισε να παρατηρείται ότι οι τιμές των τραπεζικών μετοχών, στα κύρια χρηματιστήρια του κόσμου, δέχονταν μιά σοβαρή πίεση.Τότε οι αναλυτές, πρόβαλλαν ότι οι φόβοι αναφορικά με τα στεγαστικά δάνεια στις ΗΠΑ, ήταν υπερβολικοί, δεδομένου ότι
-το συνολικό ποσό των τοκοχρεωλυτικών δόσεων των νοικοκυριών σε σχέση με την συνολικό ποσό της κατανάλωσης των νοικοκυριών στις ΗΠΑ, ήταν χαμηλό σε ποσοστό.
-ο κλάδος των κατασκευαστών κατοικιών συμμετείχε ελάχιστα στο αμερικανικό ΑΕΠ.

Η συνέχεια είναι γνωστή
-στεγαστική κρίση
-αμέσως μετά, κρίση ρευστότητας
-αμεσως μετά τραπεζική κρίση
-αμέσως μετά κρίση εμπιστοσύνης
-αμέσως μετά, επέκταση της κρίσης σε όλες τις λοιπές μορφές χρηματοδότησης (ανεξαρτήτως βαθμού τιτλοποίησης )
-παγκόσμια οικονομική ύφεση

Το όλο σκηνικό επιταχύνεται απο μιά  νομοθεσία, βάση της οποίας είναι, η αποτίμηση στην αξία της αγοράς, η οποία υποχρεώνει ουσιαστικά τα τραπεζικά ιδρύματα, να πουλάνε τους τίτλους που πέφτουν, με τον ίδιο τρόπο που τα ωθούσε να αγοράζουν τους τίτλους που ανέβαιναν.

Οπως συνήθως γίνεται, τα γεγονότα αυτά, έχουν αρνητική συνέπεια στο κοινωνικό και πολιτικό βαρόμετρο σε όλες περίπου τις χώρες του κόσμου.Οταν όλα πάνε καλά, ο πολίτης δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία στις διαφορές μισθών, και στις κοινωνικές αδικίες.Οταν αρχίζουν τα δύσκολα, οι υπέρογκοι μισθοί, τα stock options, κλπ,...θεωρούνται ανεπίτρεπτα απο την κοινή γνώμη.Και η κοινωνία μπορεί να αντιδράσει βίαια και απρόβλεπτα.

Συνήθως η κρίση , είναι η περιγραφή μιάς σειράς απο αρνητικές συνέπειες για όλους.
Ομως η κρίση έχει και κάποια θετικά στοιχεία.Μας απαλλάσει απο τις υπερβολές, και δίνει την δυνατότητα για μιά νέα αρχή.Τιμωρεί τους κακούς διαχειριστές και επιβραβεύει τους καλούς.
Ας δούμε κατά συνέπεια την κρίση και ως μιά δικλείδα ασφαλείας για την ορθή λειτουργία του οικονομικού συστήματος.

Πόσο επηρεάζει την Ελλάδα αυτή η παγκόσμια τραπεζική κρίση ?

H Ελλάδα, είναι μιά περιθωριακή οικονομία.Κατά συνέπεια, αν δούμε το θέμα απο την άποψη της οικονομικής υγείας των ελληνικών τραπεζικών ιδρυμάτων, πιστεύω ότι μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι η παγκόσμια τραπεζική κρίση θα επηρεάσει ελάχιστα την οικονομική ευρωστία των ελληνικών τραπεζικών ιδρυμάτων.Κι αυτό, διότι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι ακόμα αρκετά πρωτόγονο ως προς τα χρηματο-οικονομικά εργαλεία που χρησιμοποιεί.Ελάχιστες είναι για παράδειγμα οι τιτλοποιήσεις απαιτήσεων που έχουν γίνει απο ελληνικές τράπεζες.

Αν δούμε όμως το θέμα γενικότερα, η Ελληνική Οικονομία θα υποστεί τις συνέπειες τις παγκόσμιας τραπεζικής κρίσης, όπως θα την υποστούν όλες οι οικονομίες του πλανήτη μας.

_________________________________________________________________________________

Top of Form

ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΤΟ 2008 (ΣΥΝΕΧΕΙΑ ) : ΣΚΙΕΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝEZIKH OIKONOMIA

Στις δύο προηγούμενες αναρτήσεις μου, περιέγραψα την άποψη μου για τους κινδύνους για την παγκόσμια οικονομία για το 2008, και κατέγραψα την άποψη μου για το ευρώ και την τραπεζική κρίση.Θέλω να αναφερθώ αυτή τη φορά στον τρίτο κίνδυνο για την παγκόσμια οικονομία εφέτος, που δεν είναι άλλος απο την Κίνα.

Ακούγεται συχνά απο τους οικονομολόγους τον τελευταίο καιρό, ότι η παγκόσμια οικονομία, με τα τα γνωστά οικονομικά της προβλήματα, έχει έναν άσσο στο μανίκι της πού είναι ο υψηλός ρυθμός ανάπτυξης της κινεζικής οικονομίας.Ο άσσος αυτός αφηνεται να εννοηθεί ότι μπορεί να αποτελέσει την ελπίδα για την σωτηρία της παγκόσμιας οικονομίας.

Κι όμως, ενδέχεται ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την παγκόσμια οικονομία, να προέλθει απο την Κίνα.

Πράγματι, ίσως να ξεχάσαμε πολύ γρήγορα τις απόψεις των ειδικών σύμφωνα με τις οποίες, η ανάπτυξη της κινεζικής οικονομίας θα συνεχιζόταν με τον ίδιο ξέφρενο ρυθμό μέχρι τους Ολυμπιακούς αγώνες (υπονοώντας ότι μετά, τα πράγματα θα έπαιρναν μιά άλλη τροπή ).

Οι απόψεια αυτές φαίνονται λογικές, και δύσκολα η Κίνα θα μπορέσει μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες να αναπτύσσει τον κατασκευαστικό της κλάδο, με ετήσιο ρυθμό 10% όπως μέχρι τώρα.Αλλωστε πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι η Κίνα καταναλώνει ήδη σήμερα την μισή απο την συνολική παγκόσμια παραγωγή τσιμέντου.

Η μεγάλη όμως σκιά που πλανάται πάνω απο την Κίνα, είναι η ρύπανση του περιβάλλοντος, και ιδίως στην περιοχή του Πεκίνου.

Η διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή, θεώρησε το θέμα αυτό ιδιαίτερα σοβαρό, σε σημείο που να υπονοήσει, ότι ορισμένα αθλήματα όπως ο μαραθώνιος δεν θα μπορέσουν τελικά να διεξαχθούν.Οι Κινεζικές Αρχές αντέδρασαν έντονα, και μετακίνησαν πρός άλλες πόλεις ιδιαίτερα ρυπογόνες βιομηχανίες.Εχει επίσης προβλεφθεί να απαγορευτεί η κυκλοφορία σε ένα εκατομμύριο αυτοκίνητα κατά την διάρκεια των Αγώνων.Αν τα μέτρα αυτά δεν επαρκέσουν, οι κινεζικές αρχές, προτίθενται να σταματήσουν κι άλλες οικονομικές δραστηριότητες στην περιοχή του Πεκίνου απο την άνοιξη του 2008, και μέχρι το πέρας των αγώνων.

Ομως, η περιοχή του Πεκίνου, αντιστοιχεί στο 30% της βιομηχανικής παραγωγής της Κίνας.Τέτοιου είδους διοικητικά μέτρα ενδέχεται κατά συνέπεια να έχουν άμεση συνέπεια στην εύρυθμη λειτουργία του συνόλου της κινεζικής οικονομίας.

Αλλά τα προβλήματα ρύπανσης του περιβάλλοντος δεν περιορίζονται στην περιοχή του Πεκίνου.Πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι οι 16 απο τις 20 πόλεις του πλανήτη μας που παρουσιάζουν τα πιό σοβαρά προβλήματα ρύπανσης, βρίσκονται στην Κίνα.Η έλλειψη νερού θα είναι πολύ σύντομα ένα απο τα μεγαλύτερα προβλήματα αυτής της χώρας, ενώ ήδη σήμερα ο μισός πληθυσμός της χώρας καταναλώνει μή πόσιμο λόγω των ρύπων , νερό.
Ας υπενθυμίσουμε επίσης, ότι η Κίνα σήμερα παράγει τόσους ρύπους όσους και οι ΗΠΑ.

Η απίστευτη οικονομική ανάπτυξη της Κίνας τα τελευταία 20 χρόνια, έχει αφανίσει τους πόρους της σε γή, σε νερό, και σε καθαρό-αναπνεύσιμο αέρα.Πόσο κατά συνέπεια μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση ?

Η οικονομική ανάπτυξη της Κίνας μεταλαμπαδεύτηκε σε ολόκληρη την Ασιατική Ηπειρο, η οποία πλέον παρουσιάζει στο σύνολό της, υψηλά επίπεδα βιομηχανικής παραγωγής.

Το γεγονός αυτό, δημιουργεί πλέον, ένα άγχος για τον απο εδώ και πέρα ρυθμό αύξησης της παγκόσμιας παραγωγής πρώτων υλών , και ειδικά των αγροτικών πρώτων υλών.

Οι τιμές των αγροτικών πρώτων υλών αυξήθηκαν κατά 70% απο το 2000, και κατά 22% το 2007. Η Κίνα απο μόνη της ευθύνεται για το 40% της παγκόσμιας αύξησης της κατανάλωσης σόγιας και κρέατος.

Αυτή η δραματική αύξηση των τιμών των αγροτικών πρώτων υλών, επηρεάζει πολύ περισσότερο τις φτωχές χώρες απο τις πλούσιες χώρες.

Στις ΗΠΑ, το κόστος διατροφής αντιστοιχεί στο 11% των συνολικών δαπανών των νοικοκυριών, ενώ στην Κίνα το κόστος αυτό αντιστοιχεί στο 35% των συνολικών δαπανών των νοικοκυριών.

Η ιστορία μας διδάσκει ότι οι κοινωνικές αναταραχές για να μην μιλήσουμε για επαναστάσεις , αρχίζουν πάντα απο την έλλειψη τροφής για ένα μέρος του πληθυσμού.

Υπο το πρίσμα των ανωτέρω, η κατάσταση για την εξέλιξη της κινεζικής οικονομίας, δεν εμπνέει ιδιαίτερη αισιοδοξία.Ο επίσημος πληθωρισμός στην Κίνα το 2008, αναμένεται να είναι της τάξης του 7,5% ετησίως.Η αύξηση των μισθών αναμένεται να είναι γύρω στο 20%, ενώ η αύξηση της παραγωγικότητας αναμένεται να είναι γύρω στο 10% σε σχέση με το 2007.

Οι λύσεις υπο αυτές τις συνθήκες είναι γνωστές παγκοσμίως.Διοικητική απαγόρευση της αύξησης των τιμών των προιόντων, δελτίο, επιδοτήσεις, υποτίμηση του νομίσματος , κλπ,....

Οτι μέτρο κι αν ληφθεί, θα οδηγήσει σε εξασθένηση του ρυθμού ανάπτυξης της κινεζικής οικονομίας.
Αν επιπλέον, η εξασθένιση του ρυθμού ανάπτυξης των Δυτικών Οικονομιών, που για ψυχολογικούς λόγους δεν χαρακτηρίζεται ακόμα ύφεση, έχει ώς συνέπεια τον περιορισμό των εισαγωγών απο την Κίνα, ο ρυθμός ανάπτυξης της κινεζικής οικονομίας θα εξασθενίσει ακόμα περισσότερο.

Η κατάσταση αυτή, θα οδηγήσει στην εξασθένιση του ρυθμού ανάπτυξης παγκοσμίως, και θα οδηγήσει σε παγκόσμια αύξηση του πληθωρισμού.

Μπορεί η Κίνα να φαίνεται μακρυά για μας.Οι συνέπειες όμως της πορείας της οικονομίας της στην παγκόσμια οικονομία, θα αγγίξουν αγγίζουν και εμάς.

Bottom of Form

---

ΜΙΜΗΣ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ - Ο ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΑΚΟΥΣΙΩΝ ΣΥΝΕΠΕΙΩΝ - 15/1/2010

 Πολύ συχνά σ΄αυτό το ιστολόγιο, βάζω όλους τους πολιτικούς μας στο ίδιο τσουβάλι.Αυτό έχει να κάνει με την οργή μου, γιά το γεγονός ότι οι περισσότεροι από τους πολιτικούς μας, προσπαθούν να χτίσουν το πολιτικό τους προφίλ πάνω στο πτώμα της Ελλάδας.
Τον Μ. Ανδρουλάκη δεν το έβαλα ποτέ σ΄αυτό το τσουβάλι.Αντίθετα, αναφέρθηκα πολλές φορές σ΄αυτό το ιστολόγιο με τα καλύτερα λόγια γι΄αυτό τον άνθρωπο.

Εχει κάτι το ιδιαίτερο, που τον ξεχωρίζει από τους πολλούς.Αναφέρθηκα και σ΄αυτό το κάτι που είναι δικό του, σ΄αυτό το ιστολόγιο στο παρελθόν.

Σε ότι αφορά την οικονομία, είναι από τους ελάχιστους έλληνες πολιτικούς που έχουν επίγνωση της τραγικής κατάστασης της ελληνικής οικονομίας και ξέρουν τι θα έπρεπε να είχε γίνει εδώ και χρόνια. Είναι επίσης ένας από τους ελάχιστους έλληνες πολιτικούς που ξέρουν τι θα ακολουθήσει από αυτή την τραγική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας.Δεν μπορεί όμως να το πεί δημόσια γιά ευνόητους λόγους.
Σήμερα όμως, στην συνέντευξη που ακολουθεί, του ξέφυγε μιά ακόμα αλήθεια, που γιά να είμαι ειλικρινής, δεν φανταζόμουν ότι την είχε προβλέψει και αυτήν.Και αυτή η αλήθεια, είναι το χάλι του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.Στην συνέντευξη που ακολουθεί, δηλώνει μάλιστα "θυμηθείτε αυτό που θα σας πώ σε έξι μήνες".

Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα , το οποίο βγήκε σχετικά αλώβητο από την κρίση των τοξικών του 2008-2009, βρίσκεται σήμερα σε μιά τραγική κατάσταση, λόγω του δημόσιου χρέους και της κρίσης που προκαλεί αυτό το δημόσιο χρέος στην πραγματική οικονομία πλέον.

Οι λόγοι είναι πολλοί.
-οι έλληνες ιδιώτες και οι επιχειρήσεις είναι υπερχρεωμένοι εδώ και χρόνια λόγω της κακής κατάστασης της ελληνικής οικονομίας.Κατά συνέπεια το επιπλέον κόστος που πληρώνει το ελληνικό δημόσιο γιά τον δανεισμό του λόγω του κινδύνου χώρας (3% περίπου σήμερα παραπάνω από το κόστος της Γερμανίας ) , το πληρώνουν  αυτόματα και οι έλληνες (ιδιώτες η επιχειρήσεις ) γιά τα δάνεια τους.Αυτό σημαίνει γιά παράδειγμα, ότι ένας έλληνας που έχει ένα στεγαστικό δάνειο 200 000 ευρώ, θα πληρώσει λόγω της ελληνικής δημοσιοοικονομικής κατάρρρευσης, 6 000 ευρώ ετησίως τόκους παραπάνω από έναν Γερμανό ιδιώτη που έχει ένα σταγαστικό δάνειο 200 000 ευρώ.Το κόστος αυτό είναι δυσβαστακτο γιά τους περισσότερους έλληνες, οι οποίοι την ίδια στιγμή καλούνται να πληρώσουν επιπλέον φόρους λόγω της δημοσιο-οικονομικής κατάρρευσης.Είναι κατά συνέπεια λογικό, πολλοί έλληνες να μην μπορούν πλέον να πληρώσουν τις δόσεις των δανείων τους, με ότι αυτό συνεπάγεται γιά τις τράπεζες.
-πολλές ελληνικές επιχειρήσεις είναι κρατικοδίαιτες.Τώρα που προέκυψε η κατάρρευση των δημοσιο-οικονομικών, καταρρέουν και οι ίδιες, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να πληρώσουν τις δόσεις των δανείων τους με ότι αυτό συνεπάγεται γιά τις τράπεζες.
-οι ελληνικές τράπεζες βιώνουν εδώ και ένα χρόνο μιά μεγάλη κρίση ρευστότητας με την έννοια ότι τα ποσά των δάνειων  που έχουν χορηγήσει είναι περισσότερα από τα ποσά που έχουν συγκεντρώσει από τις καταθέσεις.Στο μεταξύ, οι καταθέσεις των ελλήνων μειώνονται συνεχώς λόγω της οικονομικής κρίσης.Κατά την διάρκεια του 2009, μείωσαν η ελαχιστοποίησαν τα νέα δάνεια, και εξασφάλισαν ρευστότητα μέσω της ΕΚΤ με ενέχυρο ομόλογα του ελληνικού δημοσίου.Ετσι, αποφεύχθηκε η κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος το 2009.Αν όμως συνεχιστεί η μείωση του rating των ελληνικών ομολόγων το 2010, δεν θα μπορούν πλέον να εξασφαλίσουν ρευστότητα από την ΕΚΤ με ενέχυρο ομόλογα του ελληνικού δημοσίου.Η συνέπεια αυτής της κατάστασης, θα είναι η αδυναμία των ελληνικών τραπεζών να χορηγήσουν νέα δάνεια το 2010, και σε κάθε περίπτωση τα ελάχιστα δάνεια που θα χορηγηθούν, θα είναι με πολύ υψηλό κόστος.Αυτό θα οδηγήσει την ελληνική οικονομία σε ακόμα μεγαλύτερη ύφεση, με αποτέλεσμα την ακόμα μεγαλύτερη μείωση των κρατικών εσόδων και την ακόμα μεγαλύτερη μείωση του αριθμού των δανειοληπτών που θα μπορούν να πληρώσουν τις δόσεις των δανείων τους, με ότι αυτό συνεπάγεται γιά το τραπεζικό σύστημα.
-σαν να μήν έφθαναν ολα αυτά, ο θόρυβος που δημιουργήθηκε εδώ και 3 μήνες γιά την οικονομική κατάρρευση της χώρας, το πόθεν έσχες και την φορολόγηση των καταθέσεων, οδήγησε πολλούς έλληνες, ελλείψει ξεκάθαρης απάντησης από την ελληνική κυβέρνηση,  να στείλουν τα χρήματα τους στο εξωτερικό.Το γεγονός αυτό, δημιούργησε ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα ρευστότητας γιά τις ελληνικές τράπεζες.
-τέλος, το κερασάκι στην τούρτα προστέθηκε με το νομοσχέδιο γιά τους υπερχρεωμένους.Η κυρία Κατσέλη, χωρίς να λάβει υπόψιν τις ενστάσεις των τραπεζών και της ευρωπαικής κεντρικής τράπεζας, έκανε του κεφαλιού της.

Οι συνέπειες όλων αυτών των παραγόντων, είναι οι εξής.
Ας υπενθυμίσουμε αρχικά ότι γιά να δωσει μιά τράπεζα ένα δάνειο 100 ευρώ, πρέπει να έχει ως ελάχιστο μετοχικό κεφάλαιο 8 ευρώ.Από τα 100 ευρώ δάνειο, πρίν από την κρίση, εθεωρείτο λογικό να χάσει 2 με 3 ευρώ λόγω των κακοπληρωτών.Αυτά τα 2 με 3 ευρώ, η τράπεζα τα κάλυπτε με τα κέρδη που έβγαζε από τις λοιπές δραστηριότητες της, οπότε το μετοχικό κεφάλαιο της παρέμενε στα 8 ευρώ.Το 2009, από τα 100 ευρώ δάνεια, τα μή εξυπηρετούμενα δάνεια (πελάτες που δεν μπορούσαν να καταβάλουν την δόση ) έφτασαν στα 6 ευρώ με παράλληλη μείωση των κερδών των τραπεζών λόγω της κρίσης.Το 2010, εκτιμάται ότι  από τα 100 ευρώ δάνεια, τα μή εξυπηρετούμενα δάνεια  γιά τους λόγους που προαναφέρθηκαν, θα φθάσουν τα 10 με 12 ευρώ, ενώ το μετοχικό κεφάλαιο των τραπεζών θα είναι 8 ευρώ.Αυτό σημαίνει ότι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα θα χάσει το σύνολο των ιδίων κεφαλαίων του το 2010, άρα θα οδηγηθεί σε πλήρη κατάρρευση, με ότι αυτό συνεπάγεται γιά την πραγματική οικονομία.
Αυτή είναι η πικρή αλήθεια, και κανένας δεν τολμά να την πεί.

http://mimisandroulakis.blogspot.com/2010/01/15.html

Ακολουθεί άρθρο γιά τις επισφάλειες του ελληνικού τραπεζικού συστήματος

http://www.capital.gr/News.asp?id=888544

"ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΝΕΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ, ΜΕ ΙΔΕΕΣ, ΦΙΛΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ" Η ΝΕΑΝΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟ OPENFUND

Σ΄αυτό το ιστολόγιο αποφεύγω (όχι πάντα) ν΄ασχολούμαι με την οικονομία και την επιχειρηματικότητα.Οχι επειδή το θέμα δεν μ΄ενδιαφέρει, αλλά επειδή άλλος είναι ο κύριος σκοπός του ιστολογίου.
Σήμερα, αποφάσισα ότι έπρεπε να παρουσιάσω αυτή την λαμπρή πρωτοβουλία για την ανάπτυξη της νεανικής επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα.
Η αφορμή είναι τυχαία.Σήμερα στο γραφείο μου, καθώς κοιτούσα στα γρήγορα όλ΄αυτά τα e-mails που λαμβάνω καθημερινά γιά διάφορα θέματα, ανακάλυψα τον παρακάτω σύνδεσμο.

http://www.neo2.gr/web/neo2.gr/searchpagebasedontags/-/asset_publisher/Ep0Q/content/%CE%B6%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%BD%CE%B5%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%87%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%B5%CF%82-%CE%BC%CE%B5-%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%B5%CF%82-%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CE%BE%CE%B9%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CE%B8%CE%BF%CF%82?redirect=%2Fweb%2Fneo2.gr%2Fhome2%2F-%2Fasset_publisher%2F78mX%2Fcontent%2F%25CE%25BF%25CE%25B9-top-10-%25CF%2583%25

Αν και διάβασα πολύ γρήγορα το κείμενο,έμεινα εκπληκτος.
Εμεινα έκπληκτος πρώτον από το γεγονός ότι δεν γνώριζα την ύπαρξη αυτής της πρωτοβουλίας.Κι΄όμως διαβάζω καθημερινά τον οικονομικό τύπο.

Αυτό όμως που μ΄εντυπωσίασε περισσότερο είναι η ποιότητα αυτών των νέων ανθρώπων που διαχειρίζονται το fund (το λέω με βάση τα λίγα βιογραφικά στοιχεία που διάβασα από την σελίδα του openfund )και η "λεπταισθησία" της κρίσης τους, η οποία φαίνεται μέσα από το σκεπτικό τους.

Ετσι λοιπόν, νέοι άνθρωποι με μόρφωση και παιδεία, οι οποίοι δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από αντίστοιχους νέους των πιό προηγμένων οικονομικά χωρών, λαμβάνουν υπόψη το γεγονός ότι η χώρα μας έχει πολλούς νέους επιστήμονες, λαμβάνουν υπόψη το γεγονός ότι ελάχιστες είναι οι επιχειρήσεις με τεχνολογική κατεύθυνση που δημιουργούνται κάθε χρόνο στη χώρα μας, τέλος λαμβάνουν υπόψη τους ότι το venture capital στην Ελλάδα ουσιαστικά απέτυχε και σε κάθε περίπτωση δεν επικεντρώνεται στις υπό δημιουργία μικρές επιχειρήσεις,και αποφασίζουν να δημιουργήσουν ένα fund το οποίο θα επενδύει σε νέες επιχειρήσεις που επιθυμούν να δραστηριοποιηθούν στον χώρο των νέων τεχνολογιών, παρέχοντας τους και την κατάλληλη υποστήριξη.Δεν θέλω να πώ περισσότερα για την ουσία του openfund, διότι δεν πρόλαβα καν να διαβάσω αναλυτικά τα κείμενα στην ιστοσελίδα του.Αυτό όμως που θέλω να πώ, είναι ότι απέναντι στην παρακμιακή Ελλάδα που βιώνουμε καθημερινά και η οποία μας πληγώνει, υπάρχουν και πολλές μικρές Ελλάδες όπως αυτή αυτών των νέων παιδιών, πού είναι ακμάζουσες και προσπαθούν γιά ένα καλύτερο μέλλον γι΄αυτό τον τόπο.Και με στεναχωρεί ιδιαίτερα που αυτά τα νέα παιδιά μεταξύ των πολλών εμποδίων που πρέπει ν΄αντιμετωπίσουν για την νεανική επιχειρηματικότητα, πρέπει να πληρώσουν και για την κακοδιαχείριση των πολιτικών μας που κράτησε 35 ολόκληρα χρόνια, και ουσιαστικά οδήγησε την Ελλάδα στην σημερινή τηε χρεοκωπία.

Ολοκληρώνοντας, θέλω να πώ δυό λόγια για το venture capital στην Ελλάδα.
Το γνωρίζω καλά αυτό το θέμα.Το διδάχθηκα πολύ αναλυτικά από τους καλύτερους Γάλλους ειδικούς πρίν από περίπου είκοσι χρόνια.Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, δεν μπόρεσα ν΄ασχοληθώ επαγγελματικά με το θέμα διότι τότε το venture capital ήταν περίπου ανύπαρκτο στην Ελλάδα.Ετσι, συνέχισα την πορεία μου σε άλλους χώρους.Οταν όμως αγαπάς ένα αντικείμενο, ακόμα κι΄αν δεν ασχολείσαι επαγγελματικά, ασχολείσαι ερασιτεχνικά.
Ετσι, θυμάμαι ότι το 1992 αν δεν κάνω λάθος, η πολιτεία είχε αναθέσει σε συγκεκριμμένο πρόσωπο (σήμερα είναι Διευθύνων Σύμβουλος μεγάλης Τράπεζας) να προτείνει το πρώτο νομικό πλαίσιο για την ανάπτυξη του venture capital στην Ελλάδα.Το κείμενο με τις προτάσεις του δημοσιεύτηκε στον Τύπο, και θα παρουσίαζε αυτές τις προτάσεις σε δημόσια αυζήτηση στους χώρους του ΣΕΒ.Μόλις διάβασα το κείμενο με τις προτάσεις του, σκέφτηκα ότι δεν υπήρχε περίπτωση να αναπτυχθεί το venture capital στην Ελλάδα μ΄αυτό το νομικό και φορολογικό πλαίσιο.Προσπάθησα να επικοινωνήσω μαζί του για να του πώ την άποψη μου ώστε να μήν τον προσβάλλω στην δημόσια συζήτηση που θα γινόταν στον ΣΕΒ.Δεν κατέστη δυνατό.Κατά την συζήτηση που έγινε στον ΣΕΒ, χωρίς να τον προσβάλω, προσπάθησα να του πώ ότι το νομικό πλαίσιο που προτείνει είναι για αγγλοσαξωνικές χώρες και όχι γιά χώρες της Ηπειρωτικής Ευρώπης όπως είναι η Ελλάδα, και ότι το νομικό πλαίσιο αυτό δεν πρόκειται να καθιερώσει το venture capital στην Ελλάδα.Εν πάσει περιπτώσει, ότι έγινε έγινε.Κάποια χρόνια χάθηκαν.
Από τότε δεν έγιναν όμως και πολλά για να διορθωθεί αυτό το πλαίσιο.Δημιουργήθηκε το Τανεό, και χάριν στην δημιουργία του ΤΑΝΕΟ, δημιουργήθηκαν κάποια funds τα οποία θα επιλέξουν κάποια στιγμή να επενδύσουν σε 30, 40, η 100 ελληνικές επιχειρήσεις όλες κι' όλες.Ουσιαστικά είτε υπάρχει το venture capital στην Ελλάδα σήμερα είτε δεν υπάρχει, το ίδιο κάνει.Δεν προσέφερε τίποτα το ουσιαστικό στην ελληνική οικονομία.Σε ότι αφορά το venture capital, είμαστε ουραγοί σήμερα στην Ευρώπη.

Υπό αυτό το πρίσμα, η δημιουργία του openfund είναι σημαντική.Και η ελληνική πολιτεία πρέπει κάποια στιγμή να ξαναδεί το νομικό και φορολογικό πλαίσιο του venture capital στην Ελλάδα, δίδοντας σημαντικά κίνητρα ιδίως στο seed capital.

Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ KAI H ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ

Ο χρόνος που αφιερώνεται σ' αυτή την χώρα γι' αυτά τα δύο θέματα εδώ και δεκαετίες είναι κάτι το απίστευτο.Η συζήτηση όμως γίνεται για να γίνεται.Οπως και για τόσα άλλα θέματα που απασχολούν την κοινωνία.Τίποτα το ουσιαστικό δεν αποφασίζεται, και τίποτα το ουσιαστικό κατά συνέπεια, δεν αλλάζει.Η χώρα αυτή, είναι η κατ' εξοχήν χώρα της ακινησίας.

Τι είναι αυτό που ωθεί στην ακινησία;

Υπάρχει κάποια αόρατη δύναμη που δεν επιτρέπει την οποιαδήποτε αλλαγή;Εχει να κάνει άραγε αυτή η ακινησία με την ποιότητα του πολιτικού δυναμικού της χώρας που χαρακτηρίζεται απο ατολμία και ανευθυνότητα;Ευθύνεται άραγε η νοοτροπία του έλληνα όπως ακούγεται συχνά, που ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό του και δεν τον απασχολεί το κοινό συμφέρον;

Εχω την αίσθηση ότι κατά βάθος, αυτό που φταίει, όσο κι' αν αυτό φαίνεται περίεργο, είναι το γεγονός ότι τόσο ως κοινωνία όσο και ως πολιτική ηγεσία (κόμματα, κυβέρνηση,κλπ...)αντιμετωπίζουμε αυτά τα δύο θέματα ως μή αλληλένδετα, ενώ στην πραγματικότητα έχουμε να κάνουμε με τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.Πρέπει κατά συνέπεια και σ' αυτό το θέμα να ξανα-εφευρέσουμε τον τροχό σ' αυτή την χώρα.Ας αρχίσουμε.

Ας πάρουμε την όψη της φορολόγησης(των εσόδων ).


Πρίν ασχοληθούμε με το τί είναι δίκαιη και τί άδικη φορολόγηση,πώς μπορεί να θεωρηθεί αρχικά ηθική η οποιαδήποτε φορολόγηση στην Ελλάδα, έστω και για φόρο ενός ευρώ, όταν δεν ξέρουμε για ποιό σκόπό χρησιμοποιείται αυτό το ευρώ, και με ποιά διαδικασία;Και όταν δεν μας δίνει η εξουσία έστω απολογιστικά μιά ενημέρωση;

Ακόμα όμως χειρότερα, πώς μπορεί να θεωρηθεί ηθική αυτή η φορολόγηση έστω του ενός ευρώ, όταν αρχηγος κομμάτος όπως ο Κος Αλαβάνος κατά την προεκλογική εκστρατεία για τις ευρωεκλογές, δήλωσε ότι πρέπει να προσλάβει το δημόσιο άλλους 100 000 υπαλλήλους όχι επειδή τους χρειάζεται(άλλωστε όλοι ξέρουμε ότι η χώρα μας έχει τρείς με τέσσερις φορές περισσότερους δημοσίους υπαλλήλους απ' ότι αναλογικά οποιαδήποτε άλλη ευρωπαική χώρα )αλλά επειδή έχουμε πολλούς άνεργους που παίρνουν το επίδομα ανεργίας και άρα καλύτερα να προσληφθούν για να προσφέρουν κάτι στο δημόσιο;Αυτό τουλάχιστον το επιχείρημα κατανόησα εγώ.
Πέρα απο το γεγονός ότι το επιχείρημα δεν στέκει(ένας άνεργος παίρνει ένα επίδομα για λίγους μήνες μέχρι να βρεί δουλειά ενώ αν μπεί στον δημόσιο τομέα θα επιβαρύνει το κράτος για 35 χρόνια),είναι σάν οι πολιτικοί μας αρχηγοί να μήν γνωρίζουν ότι η χώρα μας είναι σε κατάσταση χρεωκοπίας, η να κάνουν σαν να μήν το γνωρίζουν.Και άν η δημόσια δαπάνη που συνεπάγεται η πρόσληψη 100 000 επιπλέον δημοσίων υπαλλήλων είναι χωρίς καμμιά σημασία, για ποιό λόγο να περιορίσει τις προσλήψεις στις 100 000; Γιατί να μήν προσλάβει στον δημόσιο τομέα 300 000 επιπλέον δημοσίους υπαλλήλους αντί για 100 000 ώστε να μήν είναι πλέον υποτίθεται κανένας άνεργος στην Ελλάδα;Κι' αν είναι να κάνει αυτό το διανοητικό άλμα μέχρι τις 300 000, γιατί να μήν εντάξει στο δημόσιο και άλλα 3 με 4 εκατομμύρια έλληνες που ζούν με μισθό 1000 ευρώ τον μήνα, ώστε να απαλλαγούν και αυτοί απο το καθημερινό άγχος της βιοπάλης;

Η έλλειψη σεβασμού πρός την διαχείριση του δημοσίου χρήματος (και άρα προς τους φορολογούμενους πολίτες) έχει να κάνει με περίπου όλα τα ελληνικά πολιτικά κόμματα.
Πρόσφατα για παράδειγμα, η κυβέρνηση ανακοίνωσε πρόγραμμα με το οποίο επιδοτεί με 80%(!) την αντικατάσταση του εξοπλισμού των γραφείων συγκεκριμμένων ελεύθερων επαγγελματιών(γιατρών, μηχανικών,....)Των πιό φτωχών δηλαδή ελεύθερων επαγγελματιών!
Θα μπορούσα να δώσω δεκάδες άλλες παραδείγματα μέσω των οποίων είναι ξεκάθαρο ότι ο πολιτικός κόσμος της χώρας δεν σέβεται το δημόσιο χρήμα είτε μέσω των προθέσεων του είτε μέσω των πράξεων του.

Πώς μπορούμε να εξηγήσουμε αυτό τον μή σεβασμό του δημοσίου χρήματος από τους πολιτικούς μας;

-μιά πρώτη ερμηνεία θα μπορούσε να είναι ότι οι πολιτικοί μας δεν έχουν συνείδηση ότι τα δημόσια έσοδα προέρχονται από πολίτες που καταβάλλουν φόρους.Αν αποδεχθούμε αυτήν την ακραία υπόθεση εργασίας, θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι γι' αυτούς τους ανθρώπους τα δημόσια έσοδα προέρχονται απεριόριστα απο τον ουρανό, όπως η βροχή.Στα πλαίσια αυτού του σκεπτικού, θα μπορούσαμε να κατανοήσουμε τον μή σεβασμό του δημοσίου χρήματος από αυτούς τους πολιτικούς, αλλά δεν θα μπορούσαμε να καταλάβουμε την σχέση που προβάλλουν ότι έχουν με την οικολογία.Διότι όλοι οι πόροι όπως το νερό της βροχής χρειάζονται διαχείριση διότι είναι περιορισμένοι.Δεν χρειάζονται άραγε διαχείριση τα ευρώ πού πέφτουν απο τον ουρανό και τροφοδοτούν τα δημόσια ταμεία;Είναι ο μόνος φυσικός πόρος που είναι απεριόριστος;
-μιά δεύτερη ερμηνεία θα μπορούσε να είναι ότι οι πολιτικοί μας έχουν συνείδηση ότι τα δημόσια έσοδα προέρχονται απο κάποιους, δηλαδή από πολίτες που καταβάλλουν φόρους, αλλά εσκεμμένα δεν σέβονται αυτούς τους πολίτες και σπαταλούν τα χρήματα αυτά.Γράφουν δηλαδή τους νομοταγείς πολίτες στα παλιά τους τα παπούτσια, και απαιτούν από τους μή νομοταγείς πολίτες να καταβάλλουν και αυτοί φόρους ώστε να σπαταλήσουν περισσότερα χρήματα.
-μιά τρίτη ερμηνεία θα μπορούσε να είναι ότι οι πολιτικοί μας έχουν συνείδηση ότι τα δημόσια έσοδα προέρχονται απο κάποιους, δηλαδή από πολίτες που καταβάλλουν φόρους, αλλά εσκεμμένα δεν σέβονται αυτούς τους πολίτες και σπαταλούν τα χρήματα αυτά.Η σπατάλη είναι τόσο μεγάλη, που τα χρήματα αυτά δεν επαρκούν, και εκμεταλλευόμενοι την πιστοληπτική ικανότητα του ελληνικού δημοσίου, δανείζονται χρήματα εδώ και 35 χρόνια για να πληρώσουν αυτές τις σπατάλες οι μελλοντικές γεννιές.

Δεν μπορώ να φανταστώ τέταρτη ερμηνεία.
Αν υπάρχουν πολιτικοί που εντάσσονται στην πρώτη μου ερμηνεία, είναι ηλίθιοι και πρέπει να πάνε στο σπίτι τους λόγω βλακείας.Οι υπόλοιποι πολιτικοί που εντάσσονται στην δεύτερη και τρίτη ερμηνεία μου, είναι ανεύθυνοι και ανήθικοι, και πρέπει να πάνε είτε στο σπίτι τους είτε σε κελλί.

Ποιό είναι το ηθικό δίδαγμα απο τον τρόπο διαχείρισης του δημοσίου χρήματος, για τους φορολογούμενους πολίτες;
Νομίζω ότι είναι προφανές.Ο φόρος που καταβάλλεται, σπαταλάται.Αρα, όσος φόρος κι' αν καταβληθεί, πάλι θα σπαταληθεί.Αρα, όσο φόρο μπορεί να αποφύγει να πληρώσει κανείς, τόσο λιγότερη σπατάλη θα υπάρξει.

Αρα, στην Ελλάδα βρισκόμαστε στο σημείο όπου δεν τίθεται θέμα άν κάποιος πολίτης φορολογείται δίκαια η όχι.Βρισκόμαστε σ' εκείνο το πρωτόγονο επίπεδο, όπου ο όποιος φόρος, λόγω των διαχειριστών που υπάρχουν, είναι από την φύση του άδικος διότι οδηγεί σε σπατάλη.

Αυτό που θα έπρεπε κατά συνέπεια να μας καθοδηγήσει ως κοινωνία, είναι αρχικά να διαχειριστούμε σωστά τα δημόσια έσοδα(τους φόρους ).Αν αυτό γίνει, αν δηλαδή, δικαιολογηθεί ηθικά η χρήση των καταβαλλομένων φόρων, θα μπορέσουμε σ' ενα δεύτεο στάδιο να ξεκαθαρίσουμε ποιός πρέπει να καταβάλλει φόρο και πόσο.Να αρχίσουμε δηλαδή την δίκαιη κατανομή των φόρων.Μέχρι τότε, το δίκαιο η το άδικο των φόρων που καταβάλλονται είναι ανούσια κουβέντα που γίνεται για να γίνεται.

ας πάρουμε τώρα την όψη των εξόδων

Η κατάσταση είναι ανεξέλεγκτη, όχι μόνο λόγω των προθέσεων και των συγκεκριμμένων πράξεων των πολιτικών μας, αλλά και λόγω του απαρχαιωμένου τρόπου καθημερινής λειτουργίας του ελληνικού δημοσίου.
Στο βίντεο που ακολουθεί, ο Ανδρέας Βγενόπουλος προτείνει έναν τρόπο για την καλύτερη διαχείριση του δημοσίου χρήματος.Εχουν περάσει από τότε δυό μήνες.Ποιός τον άκουσε;
Ας τον ακούσε όμως, διότι η ορθή διαχείριση του δημοσίου χρήματος είναι προυπόθεση για την δίκαιη φορολόγηση.Και κάποια στιγμή, θα γίνει αυτό κατανοητό και στην χώρα μας όπως είναι δεδομένο σε όλες τις ευρωπαικές χώρες.

http://www.capital.gr/capitaltv/Player.aspx?id=494

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ -ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΜΙΡΑΝΤΑΣ ΞΑΦΑ

http://www.drassi.gr/index.php?id=71&art_id=285

Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΝΑ ΔΑΝΕΙΣΤΕΙ 6 ΔΙΣ ΕΥΡΩ ΦΟΒΙΖΕΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΗ ΕΛΛΑΔΑ Η ΟΠΟΙΑ ΤΟ 2009 ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΓΙΑ 50 ΔΙΣ ΕΥΡΩ

Σε προηγούμενη μου ανάρτηση είχα αναφερθεί στο θέμα του τρομακτικού σε μέγεθος δημοσίου χρέους της χώρας (δημιούργημα των πολιτικών δυνάμεων που κυβερνούν την χώρα τα τελευταία 30 χρόνια) και στις συνέπειες του για τους έλληνες.

Στο άρθρο που ακολουθεί, περιγράφεται η πρόσφατη αδυναμία της Γερμανίας (!) να αντλήσει 6 δισεκατομμύρια ευρώ ως δάνειο απο τις αγορές, με τους όρους που είχε θέσει.Το γεγονός αυτό, δείχνει το μέγεθος της έλλειψης ρευστότητας σε διεθνές επίπεδο.

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=973475&lngDtrID=251

Εύκολα μπορεί κανείς να κατανοήσει με βάση αυτό το γεγονός, το πρόβλημα που θα προκύψει εντός του 2009 για την Ελλάδα, μιά κατεστραμμένη οικονομικά χώρα εδώ και 20 χρόνια τουλάχιστον, η οποία χρειάζεται 40 με 50 δις ευρώ νέα δανεικά εντός του 2009 για να ξεπληρώσει παλιότερα χρέη και τόκους που πρέπει να πληρωθούν εντός του 2009, αλλά και το έλλειμμα του προυπολογισμού του 2008.

Οι διαχειριστές πολιτικοί εδώ και 30 χρόνια, έβρισκαν πάντα μιά δικαιολογία για να περάσει ανώδυνα το έγκλημα που διέπρατταν προς τον λαό που δεν γνωρίζει πάντα τί είναι το δημόσιο χρεος και οι συνέπειες του

-παίρνουμε δάνεια εν ονόματι του δημοσίου έλεγαν, για να μειώσουμε τις κοινωνικές αδικίες(η αλήθεια θα ήταν να πούνε, παίρνουμε δάνεια εν ονόματι του ελληνικού δημοσίου, διότι ως διαχειριστές του κρατικού προυπολογισμού είμαστε ανίκανοι να αυξήσουμε τα έσοδα του δημοσίου.Κατά συνέπεια, για να τηρήσουμε την ανεύθυνη πολιτική που εξαγγείλαμε προεκλογικά η οποια δεν στηριζόταν σε σοβαρά δεδομένα, θα πάρουμε δάνεια σήμερα για να σας δώσουμε αυξήσεις, επιδόματα, να κάνουμε ρουσφέτια για να μας επανεκλέξετε, και θα ξεπληρώσουν τα δάνεια τα παιδιά σας και τα εγγόνια σας, και μάλιστα απο κοινού με τα παιδιά και τα εγγόνια αυτών που δεν θα οφεληθούν απο την σημερινή ρουσφετολογία μας).

-παίρνουμε δάνεια έλεγαν, διότι βρήκαμε καμμένη γή απο τους προηγούμενους διαχειριστές(η αλήθεια θα ήταν να πούνε, βρήκαμε μέν καμμένη γή απο τους προηγούμενους διαχειριστές,αλλά επειδή ως διαχειριστές του κρατικού προυπολογισμού αποδειχθήκαμε και εμείς ανίκανοι να αυξήσουμε τα έσοδα του δημοσίου,ώστε να τηρήσουμε την ανεύθυνη πολιτική που εξαγγείλαμε προεκλογικά η οποια δεν στηριζόταν σε σοβαρά δεδομένα, θα πάρουμε δάνεια σήμερα για να σας δώσουμε αυξήσεις, επιδόματα, να κάνουμε ρουσφέτια για να μας επανεκλέξετε, και θα ξεπληρώσουν τα δάνεια τα παιδιά σας και τα εγγόνια σας, και μάλιστα απο κοινού με τα παιδιά και τα εγγόνια αυτών που δεν θα οφεληθούν απο την σημερινή ρουσφετολογία μας, αλλά που επωφελήθηκαν απο την ρουσφετολογία των προηγούμενων διαχειριστών.Αρα τα δάνεια αυτά έχουν και ένα στοιχείο δικαιοσύνης!Επιπλέον με τα χρήματα που έρχονται απο την Ευρώπη, η χώρα θα είναι πιό πλούσια στο μέλλον, οπότε τα παιδιά και τα εγγόνια σας, θα μπορέσουν να αντέξουν και τα φέσια μας.).

-παίρνουμε δάνεια έλεγαν, διότι η χώρα έχει και αυξημένες αμυντικές δαπάνες ( η αλήθεια θα ήταν να πούνε, με το χρέος που δημιουργήσαμε με την διαχείριση μας, οι τόκοι που πρέπει να πληρώνουμε κάθε χρόνο -είπαμε το κεφάλαιο των δανείων θα το πληρώσουν τα παιδιά σας και τα εγγόνια σας - ξεπερνούν το κόστος των αμυντικών δαπανών.Επειδή όμως πρέπει να παραλάβουν και κάποιο έδαφος τα παιδιά και τα εγγόνια σας για να μπορέσουν τουλάχιστον να ξεπληρώσουν το χρέος που θα τους κληρονομήσουμε, πρέπει τώρα να δανειστούμε και για αμυντικές δαπάνες.Βέβαια τα παιδιά και τα εγγόνια, θα πληρώσουν κάτι παραπάνω, αλλά με τα κοροιδα τους Ευρωπαίους που ρίχνουν συνέχεια λεφτά για να αναπτυχθεί ο τόπος, θα πάρουμε βέβαια και εμείς που εργαζόμαστε για σας το κάτι τί μας, αλλά τα υπόλοιπα θα κάνουν την χώρα που θα αφήσουμε στα παιδιά και στα εγγονια, πολύ πιό πλούσια, άρα ικανή να αποπληρώσει.

-κλπ. κλπ,....

Πέρα όμως απο τις δικαιολογίες, οι διαχειριστές πολιτικοί είχαν και αυξημένες μαγικές ιδιότητες ώστε η φούσκα που δημιουργούσαν σταδιακά, να μην σκάει, η να μην τους δημιουργεί πρόβλημα.Οι ιδιότητες αυτές είχαν να κάνουν με υψηλά επιτόκια που πλήρωναν για υπάρχει πάντα ενδιαφερόμενος δανειστής, με μαγειρέματα στατιστικών στοιχείων για να μπούμε στην ΟΝΕ ενώ δεν πληρούσαμε κανένα κριτήριο,με μαγειρέματα για να αυξηθεί τεχνητά το ΑΕΠ ώστε να μειωθεί το χρέος (τεχνητά ) ως ποσοστό επι του ΑΕΠ, κλπ....

Σήμερα οι μαγικές τους αυτές ιδιότητες, δεδομένης της διεθνούς έλλειψης ρευστότητας,τους οδηγούν να σκεφτούν νέα μαγικά κόλπα για να μην σκάσει η φούσκα.Θα χρησιμοποιήσουν το εγχώριο χρηματοπιστωτικό σύστημα, για να αντλήσουν δανεικά ώστε να μην σκάσει η φούσκα.Δηλαδή, θα δώσουν 28 δις στις τράπεζες για να μπορέσουν οι τράπεζες να καλύψουν υποτίθεται το πρόβλημα ρευστότητας που αντιμετωπίζουν ώστε να συνεχίζουν να δίνουν δάνεια, αλλά απο την άλλη πλευρά θα προσπαθήσουν να αντλήσουν τα 40 με 50 δις που τους λείπουν για να μην σκάσει η φούσκα τους, απο τις ίδιες αυτές τράπεζες.
Αρα, για να αποφύγουν το σκάσιμο της φούσκας για λίγο ακόμα, θα τραβήξουν όσο γίνεται περισσότερη ρευστότητα απο την αγορά, ώστε κανένας πλέον έλληνας, ιδιώτης η επιχείρηση να μην μπορεί να πάρει δάνειο. Κ ι αυτό, για να μπορέσουν να συντηρήσουν την φούσκα τους για για 1-2 χρόνια ακόμα.Αυτό όμως δεν μπορεί να συμβεί.Ειναι απλά μιά τελική απεγνωσμένη προσπάθεια να συντηρήσουν την φούσκα, χωρίς καμμιά δυνατότητα επιτυχίας.

Ολο αυτό το σκηνικό της φούσκας, δηλαδή της απάτης, της ανευθυνότητας και της απληστίας κράτησε 33 ολόκληρα χρόνια, κατά την διάρκεια των οποίων η χώρα βυθιζόταν κάθε μέρα περισσότερο στον βούρκο απο την εκλεγμένη ηγεσία της,χωρίς να το κατανοεί ο λαός.Η φούσκα όμως δεν διαρκεί ποτέ αιώνια.Κάποια στιγμή, αποκαλύπτεται, και σκάει.Συνήθως αποκαλύπτεται απο ένα τυχαίο γεγονός.Δυστυχώς για την Ελλάδα, η φούσκα συντηρήθηκε για 33 ολόκληρα χρόνια, και αποκαλύφθηκε απο την διεθνή οικονομική κρίση, και την έλλειψη ρευστότητας που την χαρακτηρίζει.

Την φούσκα αυτή θα την πληρώσει όπως είναι λογικό, πολύ ακριβά ολόκληρος ο ελληνικός λαός.Ιδίως οι σημερινοί εικοσάχρονοι και τριαντάχρονοι, και μάλιστα καθ όλη την διάρκεια της ζωής τους.

Κάποια μέρα όμως θα έσκαγε η φούσκα.Προσωπικά νοιώθω ικανοποιημένος που θα σκάσει το 2009, παρά τα προβλήματα που θα δημιουργήσει.Διότι κάτι νέο θα προκύψει, που δεν θα βασίζεται πλέον σε φούσκα.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΟΥΣΚΑ ΚΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

πηγή της εικόνας : blogs.sansimera.gr


Εισαγωγή

Για την παγκόσμια τραπεζική και οικονομική κρίση, ενημερωνόμαστε όλοι καθημερινά απο τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, και σε λίγο απ' οτι φαίνεται, θα την βιώσουμε πραγματικά όλοι, και σ ' αυτή την χώρα, με τον ένα η άλλο τρόπο.

Δεν χρειάζεται ν' αναφέρουμε εδώ
- τους λόγους αυτής της κρίσης,
-ποιοί είναι υπεύθυνοι
-πώς θα βγούμε απο αυτή την κρίση, με ποιό κόστος και πότε.

Για τα θέματα αυτά, μπορεί κανείς να βρεί καθημερινά εκατοντάδες αναλύσεις στα μέσα ενημέρωσης, και μάλιστα απο ειδικούς.Κατά συνέπεια, αν και έχω την δική μου άποψη γι' αυτά τα θέματα, δεν θα την αναλύσω σήμερα διότι θα είναι μιά ακόμα άποψη, και μάλιστα απο ερασιτέχνη.

Οι δεδομένες συνέπειες της κρίσης

Αυτό πάντως που είναι σίγουρο, είναι ότι κρίσεις αυτού του μεγέθους δημιουργούνται πάντα απο κάποια η κάποιες υπερβολικές φούσκες.Και με τον όρο αυτό, εννοώ το γεγονός ότι προεξοφλώ απο σήμερα ένα μελλοντικό μου υποθετικό κέρδος.Δηλαδή, αντί να περιμένω να δώ ότι το κέρδος η τα έσοδα που προσδοκώ στο μέλλον θα πραγματοποιηθούν, είμαι τόσο σίγουρος γι' αυτό η αυτά, η είμαι τόσο ανεύθυνος, που αρχίζω απο σήμερα να ξοδεύω χρήματα με δανεισμό, βασιζόμενος στα μελλοντικά μου κέρδη, τα οποία θα ξεπληρώσουν υποτίθεται τον δανεισμό μου.Με άλλα λόγια, δημιουργώ σήμερα χρήμα με προεξόφληση μελλοντικών προσδοκιών.

Ενα δεύτερο πράγμα που είναι σίγουρο στην εποχή μας, είναι ότι μιά φούσκα που δημιουργείται σε άλλη χώρα, και που έχει αυτές τις συνέπειες, μπορεί να αγγίξει και την χώρα μας η οποιαδήποτε άλλη χώρα, ασχέτως της οικονομικής πολιτικής που ακολουθείται σε εθνικό επίπεδο χώρας.

Ενα τρίτο πράγμα που είναι σίγουρο επίσης όταν προκύπτει μιά τέτοια κρίση, είναι ότι η κρίση επαναφέρει τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση, δηλαδή διορθώνει την κατάσταση, άρα λειτουργεί ώς ιατρική και φαρμακευτική αγωγή.Η αγωγή όμως είναι δύσκολη και απαιτεί πολύ χρόνο και πόνο.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση(που προκύπτει κατά συνέπεια χωρίς να φταίει η Ελλάδα ) και οι συνέπειες για την Ελλάδα

Στην αρχή της κρίσης, οι εγχώριοι αναλυτές επικεντρώνονταν στην παγκόσμια τραπεζική κρίση, και κατέληγαν περίπου όλοι(και συμφωνώ μ ' αυτό ) ότι οι συνέπειες για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα θα ήταν περιορισμένες, δεδομένου ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν είχαν επενδύσει στα συγκεκριμμένα "στεγαστικά ομόλογα "των ΗΠΑ.

Στην συνέχεια, οι αναλυτές άρχισαν να σκέφτονται την συνέπεια της παγκόσμιας τραπεζικής κρίσης στην παγκόσμια πραγματική οικονομία, και κατέληξαν οι περισσότεροι εξ αυτών στο ορθό συμπέρασμα ότι αφού η κρίση αυτή θα είχε αντίκτυπο στην παγκόσμια πραγματική οικονομία, θα είχε αναπόφευκτα αντίκτυπο και στην ελληνική πραγματική οικονομία.(τουρισμό, εξαγωγές,....)

Σήμερα, βρισκόμαστε στο σημείο όπου οι έλληνες αναλυτές, αρχίζουν και σκέφτονται ότι απο την στιγμή που θα πληγεί η ελληνική πραγματική οικονομία, όπως άλλωστε και και οι οικονομίες των βαλκανικών χωρών (συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας ) , είναι αναπόφευκτο να πληγούν και οι ελληνικές Τράπεζες οι οποίες δραστηριοποιούνται σ' αυτές τις περιοχές.Αν πληγούν οι ελληνικές τράπεζες λόγω της κρίσης στην πραγματικη οικονομία(π.χ. ναυτιλία ) , είναι σίγουρο ότι θα πληγεί ακόμα περισσότερο η ελληνική πραγματική οικονομία, και θα μπούμε σ' ενα φαύλο κύκλο όπου τα 28 δις ευρώ(κρατικό σχέδιο για το τραπεζικό σύστημα ) θα φαίνονται αστεία μπροστά στο μέγεθος της κρίσης.

Αύριο, η ελληνική αυτή ιδιαιτερότητα (δηλαδη το γεγονός ότι ο ελληνικός τραπεζικός κλάδος θα αντιμετωπίσει πρόβλημα λόγω του προβλήματος στην πραγματική οικονομία ) θα δημιουργήσει κατά την γνώμη μου ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα στην πραγματική ελληνική οικονομία με απρόβλεπτες σήμερα συνέπειες.Θα σκάσουν υπάρχουσες φούσκες όπως η ελληνική φούσκα των ακινήτων, η ελληνικη φούσκα των πιστωτικών καρτών, κλπ....

Αν το πρόβλημα σταματούσε εδώ, οι όποιες συνέπειες αυτής της κρίσης για την Ελλάδα θα ήταν λίγο πολύ αυτές που κατά μέσο όρο θα βιώσουν όλοι οι λαοί του κόσμου.Σε περίπτωση παγκόσμιας κρίσης κανένας ιδιώτης, κανένας κλάδος, καμμιά χώρα δεν μπορεί να μήν πληγεί.Απλά ανάλογα με τις προφυλάξεις που παίρνει ο καθένας, η που δεν παίρνει πριν την κρίση , μπορεί να περιορίσει η να αυξήσει την ένταση της κρίσης για τον εαυτό του.

η ελληνική φούσκα στα πλαίσια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και η συνέπεια για την Ελλάδα

Αυτό πού κάνει ιδιαίτερα ευάλωτη την Ελλάδα σ' αυτή την παγκόσμια οικονομική κρίση, είναι το δημόσιο χρέος της.Πέρα δηλαδή απο τα θέματα που αφορούν όλες τις χώρες του κόσμου(άρα και την ελλάδα ) απο μιά εισαγόμενη κρίση, η Ελλάδα πρέπει να διαχειριστεί την δική της φούσκα, δηλαδή το δημόσιο χρέος της χώρας.Οπως και η κάθε φούσκα, έτσι και η φούσκα του ελληνικού δημόσιου χρέους, δημιούργημα του πολιτικο-δημοσιογραφικού κατεστημένου που κυβερνά την χώρα απο το 1974, κάποια στιγμή θα σκάσει.Το θέμα είναι να μήν σκάσει την στιγμή που η παγκόσμια οικονομική κρίση θα μαστιγώνει την χώρα.Πρέπει να βρεθεί τρόπος η ελληνική φούσκα να διατηρηθεί και να σκάσει αργότερα.

Ας σκεφτούμε για λίγο αυτό το εφιαλτικό σενάριο.

Το ελληνικό δημόσιο χρέος πρέπει νομιζω να καταγραφεί ώς μιά πρωτοτυπία δημιουργίας φούσκας σε διεθνές επίπεδο, δεδομένου ότι απο περίπου μηδενικό χρέος το 1975, η χώρα έχει ένα χρέος σήμερα που ξεπερνά τα 250 δισεκατομμύρια ευρώ.Αυτό πρέπει να είναι ένα παγκόσμιο ρεκόρ δημιουργίας δημόσιας φούσκας σε χρόνο και μέγεθος.
Δηλαδή, οι διαχειριστές της χώρας αυτής χρέωσαν κατά μέσο όρο την χώρα με 7,5 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως ανελλιπώς επι τριαντα τρία χρόνια!Δηλάδή, η χώρα αυτή ξόδεψε για 33 ολόκληρα χρόνια 7,5 δισεκατομμύρια ευρώ κατ' ετος , περισσότερα απο αυτά που μπορούσε να ξοδέψει, και ανέθεσε στις επόμενες γενεές να ξεπληρώσουν αυτό το χρέος.Οι πρωταθλητές-διαχειριστές είναι οι σοσιαλιστές της δεκαετίας του 80 και του 90.Ο μεγάλος έπαινος πρέπει όμως να αποδοθεί στους σοσιαλιστές της δεκαετίας 1980-1990.Οι νεο-δημοκράτες συνέχισαν αυτό το έργο.

Η κατάσταση σήμερα είναι τραγική.Το δημόσιο χρέος απο 205 δισεκατομμύρια ευρώ το 2004, 215 το 2005, 226 το 2006, εκτοξεύθηκε στα 250 δις ευρώ τον Ιούνιο του 2008.
Το πρόβλημα αυτό, είναι το μεγαλύτερο και το δυσκολότερο που έχει ν' αντιμετωπίσει η χώρα.
Και δεν είναι καινούργιο.Ολοι το γνωρίζουν απο τις αρχές της δεκαετίας του 1990.Κανένα όμως πολιτικό κόμμα δεν παίρνει θέση ως προς αυτό.Κανένα πολιτικό κόμμα δεν λέει πώς σκοπεύει να το αντιμετωπίσει.Δεν εννοώ να το μηδενίσουμε.Εννοώ να είναι σε θέση ο κρατικός προυπολογισμός κάθε χρόνο να καλύπτει όλα τα κρατικά έξοδα για την συγκεκριμμένη χρονιά συμπεριλαμβανομένων των τόκων του χρέους, και να βάζει και στην άκρη κάθε χρόνο ας πούμε ένα δισεκατομμύριο, που θα πηγαίνει να μειώσει σταδιακά το χρέος.

Στα πλαίσια της παγκόσμιας κρίσης, η άμεσα ορατή συνέπεια της ελληνικής φούσκας είναι η επιπλέον διόγκωση του δημοσίου χρέους με 4 περίπου δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον τόκους τον χρόνο, κι αυτό για όσο χρόνο διαρκέσει η κρίση.Το ποσό αυτό(δική μου εκτίμηση ) δεν έχει ιδιαίτερη σημασία αν είναι 3δις, 4δις η 5 δις ευρώ.Είναι κάποια δις ευρώ επιπλέον τόκων που θα πληρώσει η Ελλάδα για το χρέος της των 250 δισεκατομμυρίων ευρώ , και που δεν θα πληρώσει π.χ. η Γερμανία για αντίστοιχο χρέος της 250 δις ευρώ.Κι αυτό είναι λογικό, διότι κάποιος που δανείζει μιά υπερχρεωμένη χώρα παίρνει ένα μεγαλύτερο κίνδυνο (να χάσει τα χρήματα του ) σε σχέση με το αν τα δάνειζε στην Γερμανία, και απαιτεί γι' αυτόν τον κίνδυνο ένα μεγαλύτερο επιτόκιο.

Μια φούσκα όπως η φούσκα του ελληνικού δημόσιου χρέους, διατηρείται για όσο διάστημα
-ο λαός την ανέχεται (απο άγνοια,....)
-υπάρχουν επενδυτές που είναι διατεθειμένοι να πάρουν αυτό τον κίνδυνο έναντι μιάς μεγαλύτερης απόδοσης,και έχουν ρευστότητα
-το κράτος επιστρέφει τα δανεικά και τους τόκους (έστω και με άλλο δάνειο )

Στα πλαίσια μιάς παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, τι θα γίνει αν οι επενδυτές δεν θελήσουν πλέον να πάρουν τον κίνδυνο να δανείσουν μιά υπερχρεωμένη χώρα όπως την Ελλάδα, η τι θα γίνει, αν απλά δεν έχουν πλέον την απαραίτητη ρευστότητα για να δανείσουν ;

Στην περίπτωση αυτή, η φούσκα θα σκάσει και η χώρα θα καταρρεύσει.

Αν η κατάρρευση προκύψει την ίδια στιγμή με την κατάρρευση των άλλων υπερχρεωμένων χωρών της ευρωζώνης(Ιταλία , Βέλγιο ) , θα καταρρεύσει και η νομισματική ένωση του ευρώ σε μιά νύκτα, και η κάθε χώρα θα επιστρέψει στο νόμισμα της, αρνούμενη στην μέση της θύελλας να πληρώσει και για την κακοδιαχείριση του γείτονα.

Αν η κατάρρευση προκύψει μόνο για την Ελλάδα, επειδή το μέγεθος της είναι μικρό για την ευρωζώνη, το πιό πιθανό είναι να παραμείνει στην ευρωζώνη, θα την στηρίξει με δάνεια όσο μπορεί η Ευρωπαική κεντρική Τράπεζα, και απο ένα σημείο και μετά η χώρα θα οδηγηθεί στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για τα περαιτέρω (σκληρό πρόγραμμα λιτότητας,....)
Για τα δεινά που θα ακολουθήσουν για τους Ελληνες πολίτες, οι φουσκο-δημιουργοί θα δείχνουν το κακό διεθνές νομισματικό ταμείο, τους κακούς γκόλτεν μπόις, και θα σχεδιάζουν την επόμενη φούσκα τους.

Ολ' αυτά βέβαια σήμερα είναι σενάρια που προκύπτουν απο την φαντασία.Ας ελπίσουμε να είναι υπερβολικά, κι' ας ελπίσουμε αυτοί που οδηγούν το καράβι στα μέσα της θύελλας, να ξέρουν τί κάνουν.

Η ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΑΝΟΣ

Τον Στέφανο Μάνο, δεν έτυχε να τον γνωρίσω δυστυχώς για μένα.Λέω δυστυχώς, διότι όταν συμφωνείς διανοητικά τόσο πολύ μ έναν άνθρωπο , θέλεις να τον γνωρίσεις.Ετσι νομίζω.

Ο άνθρωπος αυτός είναι για μένα, το πρότυπο του πολιτικού.Αν οι πολιτικοί της χώρας μας διέθεταν την κρίση του Στέφανου Μάνου, η χώρα αυτή θα πετούσε στην κυριολεξία.

Απο την αρχή με ξάφνιασε ευχάριστα.Εκανε την πρώτη του προεκλογική του εκστρατεία προβάλλοντας ποιός είναι.Εδειξε την οικογένεια του σε φωτογραφίες.Δεν έκρυψε ότι είναι πλούσιος.Μπήκε στην πολιτική ενώ ήταν ήδη επιτυχημένος στην κοινωνία.

Μετά με ξάφνιασε με το έργο του στα θέματα περιβάλλοντος, σε μιά εποχή που το περιβάλλον δεν αφορούσε περίπου κανέναν στην Ελλάδα.

Αρχισα να γνωρίζω περισσότερο την σκέψη του, όταν πλέον προβλήθηκε πολυ περισσότερο απο τα μέσα ενημέρωσης (όταν ανέλαβε το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας επι κυβέρνησης Μητσοτάκη ).Εκτοτε, είμαι ένας φανατικός θαυμαστής της σκέψης του Στέφανου Μάνου.

Ο Στέφανος Μάνος είναι για μένα ο μεγαλύτερος εκφραστής της λογικής σκέψης μεταξύ των ελλήνων πολιτικών τα τελευταία 30 χρόνια.Είναι ένας γνήσιος πολιτικός με την έννοια ότι τον ενδιαφέρει το αποτέλεσμα, δηλαδή, τι θα προκύψει για τον πολίτη απο τις πολιτικές που θα εφαρμοστούν.

Κατά την γνώμη μου, οτιδήποτε άλλαξε ουσιωδώς την καθημερινότητα των Ελλήνων τα τελευταία 25 χρόνια, το οφείλουμε κυρίως στο έργο του Στέφανου Μάνου.Είναι απίστευτο το έργο αυτού του ανθρώπου για την ελληνική κοινωνία.

Κι όμως, αυτός ο άνθρωπος αποβλήθηκε απο το πολιτικό σύστημα.Την ευθύνη, την έχει το πολιτικό κατεστημένο, η ίδια η κοινωνία, αλλά και ο ίδιος.

Γιατί αποβλήθηκε?

Κατά την γνώμη μου, ένας τόσο λαμπρός άνθρωπος είναι επικίνδυνος για το πολιτικό κατεστημένο αυτής της χώρας.Το κατεστημένο θέλει να είναι απαραίτητο στον Λαό για να επανεκλέγεται, και ο Μάνος, με την επίλυση προβλημάτων της καθημερινότητας(Λεωφορειόδρομοι, Μετρό,....) , καθιστούσε σταδιακά μή απαραίτητο το πολιτικό κατεστημένο για την καθημερινότητα του Λαού, η εν πάσει περιπτώσει εργαζόταν αποτελεσματικά προς αυτή την κατεύθυνση.Η ρήξη δεν θα μπορούσε παρά να είναι αναπόφευκτη αργά η γρήγορα.

Ο Λαός απο την πλευρά του, μή γνωρίζοντας το έργο του χάριν των προσπαθειών του πολιτικού και δημοσιογραφικού κατεστημένου, θεώρησε, σχημάτισε την ιδέα ότι ο Μάνος εκπροσωπούσε το μεγάλο κεφάλαιο, και ότι ήταν μακριά απο τα προβλήματα του.

Σ αυτό βέβαια, φταίει και ο ίδιος ο Μάνος, διότι σε μιά χώρα που είναι βιασμένη απο το πολιτικό κατεστημένο, που είναι σε πλήρη πολιτιστική και πολιτική σύγχυση, δεν προβάλλεις ότι είσαι φιλελεύθερος, αν πρώτα δεν σιγουρευτείς τι θεωρείται ως φιλελεύθερη σκέψη για τον Λαό.

Και ο φιλελευθερισμός, είναι έννοια άγνωστη για τον Ελληνικό Λαό.
Το πιό πιθανό, είναι ο φιλελεύθερος για τον Ελληνα πολίτη σήμερα, να είναι κάποιος που κατατάσσεται δεξιά του Καρατζαφέρη, και που έχει στα αριστερά του το ΚΚΕ.Είναι επίσης πιθανόν ο φιλελεύθερος η ο νεο-φιλελεύθερος (υπάρχει ούτως η άλλως μιά σύγχυση μεταξύ των 2 εννοιών ) να είναι για τον μέσο έλληνα πολίτη, αυτός που υποστηρίζει την συσσώρρευση του πλούτου μιάς χώρας στα χέρια μιάς ολιγομελούς ολιγαρχίας, που δεν επιθυμεί καμμιά κοινωνική παροχή προς τους λιγότερο προνομιούχους,κλπ.....
Αλλιώς δεν εξηγείται πώς ο Καρατζαφέρης πήρε το 4% των ψήφων του Ελληνικού Λαύ και πώς οι Ταύροι του Μάνου δεν συγκέντρωσαν πάνω απο το 2% των ψηφοφόρων.

Εδώ δηλαδή, ο Στέφανος Μάνος κινήθηκε σαν να μην είχε ποτέ ακούσει τι είναι η στρατηγική και τι, οι τακτικές κινήσεις που την εξυπηρετούν (Στην ανάρτηση μου σχετική με το Μακεδονικό και την ελληνική στρατηγική, προσπάθησα να περιγράψω τι εννοώ με τον όρο στρατηγική).
Ενώ γνώριζε τον στρατηγικό του στόχο(να κάνει πιό σύγχρονη την Ελλάδα, να λύσει τα προβλήματα της καθημερινότητας, να χρησιμοποιήσει με τον πλέον βέλτιστο τρόπο τους πόρους του Δημοσίου ), δεν χρησιμοποίησε τις κατάλληλες τακτικές κινήσεις για να επιτύχει τον στόχο του.
Ποιά ήταν τα μέσα που είχε στη διάθεση του (τα όπλα του ) ? Είχε τον ορθολογικό τρόπο σκέψης του, την μέχρι τότε πολιτική του δράση, κάποια χρήματα που μάζεψε απο κάποιους επιχειρηματίες που πίστεψαν τις ιδέες του, και τον πρωτότυπο τρόπο με τον οποίο έκανε την εκστρατεία του.

Ποιά μέσα είχαν οι αντίπαλοι του ? Χρήματα του κρατικού προυπολογισμού που μοιράζονται με τα τσουβάλια στα πολιτικά κόμματα, αμέτρητες φάλαγγες κομματικών στελεχών των παραδοσιακών κομμάτων, και την πολιτική και πολιτιστική σύγχυση του λαού.

Και τί έκανε ο Σ. Μάνος ? Εδωσε την μάχη σε μιά απέραντη πεδιάδα, προσπαθώντας με την λογική επιχειρηματολογία του, να πείσει τον συγχυσμένο πολιτικά και πολιτιστικά λαό να τον ακολουθήσει, την ίδια στιγμή που οι φανατισμένες φάλαγγες των αντιπάλων του τον πολιορκούσαν απο παντού, και ωθούσαν τον λαό να απομακρυνθεί απο τον Μάνο, τρομοκρατώντας τους πολίτες.
Οταν διαπιστώνεις ότι ο συσχετισμός δυνάμεων είναι εναντίον σου, δεν δίνεις την μάχη για να την χάσεις.Περιμένεις την κατάλληλη στιγμή, αυξάνεις την δύναμή σου, και δίνεις την μάχη σε σημείο που επιλέγεις ώστε να έχεις όσο γίνεται περισσότερα συγκριτικά πλεονεκτηματα με το μέρος σου.

Ετσι, οι λανθασμένες τακτικές κινήσεις του Στέφανου Μάνου, οδήγησαν στην ήττα του σε πολιτικό επίπεδο, αλλά και απομάκρυναν την δυνατότητα ορθολογικού τρόπου επίλυσης των προβλημάτων του ελληνικού λαού.

Το γεγονός αυτό δεν το συγχωρώ στον Στέφανο Μάνο.Είναι λάθος ανεπίτρεπτο για έναν πολιτικό του δικού του βεληνεκούς.

Πέρα όμως απο τα ανωτέρω (ορθολογικός τρόπος σκέψης, επίλυση πρακτικών προβλημάτων, καλή διαχείριση και τέλος λάθος τακτικός ελιγμός που οδήγησε στον τερματισμό αυτής της προσπάθειας ), πρέπει να πώ, ότι πάντα, παρά τον μεγάλο θαυμασμό που είχα και συνεχίζω να έχω γι αυτό τον άνθρωπο, ένιωθα ότι ο Στέφανος Μάνος δεν κόμιζε με τις πολιτικές του ιδέες και μιά πολιτιστική πρόταση για την Ελλάδα, η δεν την καταλάβαινα.

Ο λογικός τρόπος να σκέπτεσαι και να χειρίζεσαι τα προβλήματα, είναι η αρχική προυπόθεση η το αρχικό μέσο για να κάνεις πολιτικό έργο.
Μέσω του πολιτικού έργου (επίλυση προβλημάτων,.....), δημιουργείς τις ελάχιστες προυποθέσεις βίου για τους πολίτες (στέγη, τροφή, ασφάλεια, αλλυλεγγύη της κοινωνίας,....) ώστε πλέον αυτοί , με τον τρόπο ζωής τους, να παράγουν πολιτισμό η να επιτρέπουν στην κοινωνία στην οποία ανήκουν, να παράγει πολιτισμό.

Ερώτηση πρώτη : Ποιά ήταν και είναι η πολιτιστική πρόταση του Κου Μάνου για την Ελλάδα ?
-ας πούμε ότι σ αυτή την ερώτηση, δίνω ο ίδιος μιά απάντηση με βάση τον τρόπο σκέψης του
Κου Μάνου τον οποίο κατανοώ και συμμερίζομαι.

Ερώτηση δεύτερη :Αυτή η πολιτιστική πρόταση του Κου Μάνου θα ήταν η ίδια ασχέτως χώρας στην οποία θα πολιτευόταν? Δηλαδή, με άλλα λόγια θεωρεί ότι η πολιτιστική πρόταση που πρέπει να κομίζει μιά πολιτική πρόταση, έχει διαφοροποιήσεις ανάλογα με τον πολιτισμό στον οποίο απευθύνεται η δεν έχει ?
-σ αυτό το ερώτημα μου, ο γραπτός και προφορικός λόγος του Κου Μάνου δεν μου έδωσε μέχρι στιγμής απάντηση.

Συνοψίζοντας, θα έλεγα τα εξης
Για να μπορέσει αυτή η χώρα να πάει προς τα εμπρός, πρέπει αρχικά να καταλάβουν οι Ελληνες το σκεπτικό του Στέφανου Μάνου, δηλαδή της ανάγκης της λογικής κρίσης για την επίλυση των προβλημάτων του πολίτη.

Θα σας παρουσιάσω κάποια βίντεο που βρήκα στο διαδίκτυο με προτάσεις και προβληματισμούς του Στέφανου Μάνου.Μόλις τα δείτε, σκεφτείτε την ουσία και ξεχάστε ποιός τα προτείνει.Είμαι σίγουρος ότι θα συμφωνήσετε επι της ουσίας.
Αυτό και μόνο θα αποδείξει κατά την γνώμη μου, ότι ο Στέφανος Μάνος είναι ένας παρεξηγημένος άνθρωπος, ο οποίος θα μπορούσε, αν του είχε ανατεθεί η διακυβέρνηση, να αλλάξει την πορεία αυτού του τόπου.

Το γεγονός ότι ο Στέφονος Μάνος έκανε λαθη στους τακτικούς του ελιγμούς, και το γεγονός ότι δεν έδωσε μιά αξιόπιστη (για μένα ) απάντηση ώς προς την πολιτιστική πρόταση που κομίζει για την Ελλάδα, δεν αναιρεί σε τίποτα την προσπάθεια του για μιά πιό λογική και πιό αποτελεσματική Ελλάδα.
Σ ευχαριστώ Στέφανε Μάνο για ότι έκανες, για ότι μπόρεσες να κάνεις για την Ελλάδα.


Η ΖΩΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ (6/6/2007 )



ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ GREEN PEACE 6/9/2007



ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ( 12/6/2007 )



ΤΑ ΜΜΕ ΚΑΙ Ο ΣΟΒΙΕΤΙΚΟΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΗΣ ( 3/7/2007 )