Ακόμα και τα πλέον πιστά κομματόσκυλα που φαίνεται, με βάση τις δημοσκοπήσεις, να συνεχίζουν να στηρίζουν από προσωπικό συμφέρον τα δύο μεγάλα κόμματα της κομματοκρατίας,και αντιπροσωπεύουν το 30 με 40% του εκλογικού σώματος,γνωρίζουν ότι αυτό το πολιτικό σύστημα που οδήγησε την χώρα στην καταστροφή, δεν μπορεί από την φύση του να βγάλει την χώρα από το αδιέξοδο.Γνωρίζουν ότι οι μέρες της κομματοκρατίας είναι μετρημένες.Συνεχίζουν να στηρίζουν την κομματοκρατία, κυρίως από φόβο , γιά το νέο που θα προκύψει μετά την κατάρρευση της κομματοκρατίας.
Τα στελέχη της κομματοκρατίας γνωρίζουν επίσης ότι έφθασε το τέλος τους.Βλέπουν καθημερινά τα αδιέξοδα στα οποία οδήγησαν την χώρα και την ανεπάρκεια τους.Αν ως εκ διά μαγείας προέκυπτε σήμερα κίνημα αρκετά ισχυρό γιά ν΄αναλάβει την εξουσία, θα την παρέδιδαν με μεγάλη ανακούφιση ώστε να την "κάνουν" όπως τα ποντίκια, ελπίζοντας έτσι, μάταια βέβαια, ότι θα σώσουν και το τομάρι τους.Ομως η καταστροφή είναι τόσο μεγάλη που το τομάρι τους δεν μπορεί πλέον να σωθεί.Εκχώρησαν με τις πράξεις τους επί 35 χρόνια,εθνική κυριαρχία, άρα εδώ έχουμε πλέον να κάνουμε με εθνική προδοσία.Η τιμωρία είναι αναπόφευκτη μόλις καταρρεύσει η κομματοκρατία.
Τα θέματα που τίθενται και που απασχολούν πλέον την ελληνική κοινωνία,έχουν να κάνουν με τις προυποθέσεις μιάς νέας διαχείρισης του συλλογικού βίου, και είναι τα εξής
1/ποιά θα ήταν σήμερα η νέα πολιτική πρόταση που θα μπορούσε να συσπειρώσει τα 2/3 της κοινωνίας;
2/αν μπορούσε πράγματι να βρεθεί αυτή η πολιτική πρόταση που θα μπορούσε να συσπειρώσει τα 2/3 της κοινωνίας,ποιά θα ήταν η διαδικασία που θα έπρεπε να τηρηθεί ώστε η κομματοκρατία να παραδώσει ειρηνικά την εξουσία στο νέο πολιτικό κίνημα, ώστε αυτό να αλλάξει το σύνταγμα και να καθιερώσει ένα νέο πολιτικό σύστημα ικανό να βγάλει την χώρα από το αδιέξοδο;
1/ Η ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΙΚΑΝΗ ΝΑ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙ ΤΑ 2/3 ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
Η συσπείρωση των 2/3 της κοινωνίας προυποθέτει αρχικά την ανάγκη εξεύρεσης κοινού "ιδεολογικού" παρανομαστή μεταξύ των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ όπως τους γνωρίζαμε αριθμητικά τα τελευταία 35 χρόνια.Αυτό είναι ακόμα και σήμερα, μετά δηλαδή την καταστροφή της χώρας, δύσκολο.Διότι οι ψηφοφόροι των δύο μεγάλων κομμάτων χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες.
-η πρώτη μεγάλη κατηγορία (η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων των δύο μεγάλων κομμάτων της κομματοκρατίας) περιελάμβανε τους ψηφοφόρους που ήταν σε συνδιαλλαγή με την κομματοκρατία, που συμμετείχαν δηλαδή γιά λόγους προσωπικού συμφέροντος στο δούνε και λαβείν με την κομματοκρατία.Οι ψηφοφόροι αυτοί ψήφιζαν ένα από τα δύο κόμματα όχι γιά ιδεολογικούς λόγους, αλλά μάλλον τυχαία.Π.χ. επειδή από τα "γεννοφάσκεια" τους, είχαν οδηγηθεί από τις συνήθειες της οικογένειας τους, να ψηφίζουν το ένα η το άλλο κόμμα.Στην πορεία, αφού ψήφιζαν που ζήφιζαν ένα από τα δύο κόμματα, σκέφτηκαν να εξαργυρώσουν την ψήφο τους.
-η δεύτερη μεγάλη κατηγορία ψηφοφόρων, αποτελείτο από τους ψηφοφόρους των δύο μεγάλων κομμάτων που ψήφιζαν το κόμμα που είχαν επιλέξει γιά καθαρά ιδεολογικούς λόγους.
Είναι προφανές σ΄εμένα τουλάχιστον, ότι η προσέγγιση των δύο αυτών μεγάλων κατηγοριών πρώην(εν μέρει) ψηφοφόρων των δύο μεγάλων κομμάτων, με σκοπό να υποστηρίξουν την νέα πολιτική πρόταση, πρέπει να είναι διαφορετική.
Η προσέγγιση πρέπει ν΄αρχίσει από την κατηγορία των ψηφοφόρων των δύο μεγάλων κομμάτων που ψήφιζαν με καθαρά ιδεολογικά κριτήρια.
Αυτή είναι και η μεγάλη δυσκολία του όλου εγχειρήματος.
Οι ψηφοφόροι αυτοί είναι κατά την γνώμη μου,με βάση τον τρόπο που βλέπουν τα πράγματα, υπό καθεστώς ιδεολογικής πλάνης.Η προσέγγιση αυτών των ψηφοφόρων δεν πρέπει να γίνει με "κονδυλικούς" όρους.Δεν πρέπει δηλαδή να επιδιωχθεί να πειστούν να πιστέψουν ότι οι ιδεολογίες, είναι κατασκευασμένες από ανθρώπους θεωρίες,δηλαδή ουτοπίες οι οποίες δεν μπορούν να οδηγήσουν την ανθρωπότητα παρά μόνο σε ψευδαισθήσεις.Διότι αυτό δεν θα επιτευχθεί.Γιά να στηρίξουν την νέα πολιτική πρόταση, οι ψηφοφόροι αυτοί πρέπει να πειστούν ότι η ιδεολογία που στήριζαν μέχρι τώρα ήταν λανθασμένη, ενώ η νέα που τους προτείνεται είναι η σωστή.Αρα, η νέα πολιτική πρόταση θα "νομιμοποιηθεί" στα αυτιά αυτών των ψηφοφόρων μόνο αν ακούσουν ότι έχει μιά "ιδεολογία".Ετσι, πρέπει οπωσδήποτε να εξηγηθεί με τις κατάλληλες λέξεις το σκεπτικό του Π. Κονδύλη, αλλά να ονομαστεί ιδεολογία γιά τις ανάγκες αυτής της προσέγγισης.Για παράδειγμα, αυτή η "ιδεολογία" θα μπορούσε να διατυπωθεί ως εξής : "η ιδεολογία μας είναι μιά κοσμοθεωρία η οποία επιδιώκει να οδηγήσει την ανθρωπότητα πρός ένα κοινό μέλλον, ειρηνικό και δίκαιο, με σεβασμό πρός το περιβάλλον, και με μέσα παραγωγής που θα παράγουν τα προιόντα που χρειάζονται οι άνθρωποι γιά να ζήσουν, και όχι όσα προιόντα μπορούν να πωληθούν.Δίχως ν΄αμφισβητούμε την προσφορά των δύο μεγάλων ιδεολογιών του εικοστού αιώνα πρός αυτό τον προ-αναφερόμενο στόχο,διαπίστωση μας είναι ότι οι ιδεολογίες αυτές είχαν και οι δύο ατέλειες, και καμμιά από τις δύο δεν μπορεί να μας οδηγήσει στον στόχο μας.Εμείς δεν πιστεύουμε στα ιδιωτικά μέσα παραγωγής η στα κρατικά μέσα παραγωγής.Πιστεύουμε ότι ανάλογα με τις ιστορικές συγκυρίες, τα μέσα παραγωγής μπορεί να χρειαστεί να είναι ιδιωτικά, ενώ αν αλλάξουν οι συγκυρίες, μπορεί να χρειαστεί να είναι κρατικά, η μικτά.Δεν έχουμε προκαθορισμένες αντιλήψεις γιά τις πολιτικές που θα πρέπει να ακολουθούνται γιά την επίτευξη του προαναφερόμενου στόχου.Βασιζόμαστε ιδιαίτερα στην ιστορική εμπειρία της ανθρωπότητας γιά την δράση μας.Οτι οδήγησε την ανθρωπότητα κατά το παρελθόν πρός το εμπρός, θα την οδηγήσει και στο μέλλον.Η Ιστορία, είναι ο καλύτερος οδηγός των πολιτικών πράξεων, και όχι η κατασκευασμένη από ανθρώπους θεωρία.Εμείς πιστεύουμε ότι οι παράγοντες που επιδρούν επί της πορείας ενός λαού πρός τα εμπρός, είναι χιλιάδες, και ο όποιος ανθρώπινος νούς δεν μπορεί κάν να τους συλλάβει, πόσο μάλλον να τους επεξεργαστεί και να διαμορφώσει μιά θεωρία ικανή να οδηγήσει την ανθρωπότητα πρός το μέλλον.Κύριο μέλημα μας θα είναι να προσπαθούμε συνεχώς να κατανοήσουμε τις κινητήριες δυνάμεις της ιστορίας, ώστε να λαμβάνουμε τις πολιτικές εκείνες αποφάσεις που κατά περίπτωση απαιτούνται ώστε να δρούμε επί της ιστορίας με σκοπό την επίτευξη του πολιτικού στόχου μας.Η ιδεολογία μας κατά συνέπεια δεν απορρίπτει τις άλλες ιδεολογίες, αλλά τις συμπληρώνει στα σημεία όπου αποδεδειγμένα πάσχουν.Η ιδεολογία μας είναι αυτή πού, υπό τις σημερινές συνθήκες, είναι ικανή να συσπειρώσει τους πολίτες αυτής της χώρας γιά τα επόμενα δέκα χρόνια ώστε να βγεί η χώρα από το αδιέξοδο".
Αν η νέα πολιτική κίνηση μπορούσε να συσπειρώσει αυτούς τους πολίτες, κάτω από αυτή την "ιδεολογία", θα εξασφάλιζε την υποστήριξη του 20 - 25% του εκλογικού σώματος, και αυτόματα, δεν θα μπορούσε πλέον να σχηματιστεί κυβέρνηση χωρίς την σύμφωνη γνώμη της.Το πιό σημαντικό όμως, θα ήταν ότι θα εδημιουργείτο μιά δυναμική γρήγορης συσπείρωσης της πλειοψηφίας πλέον των ψηφοφόρων κάτω από το νέο πολιτικό κίνημα, και ιδίως των ψηφοφόρων που ψήφιζαν τα δύο μεγάλα κόμματα γιά λόγους προσωπικού συμφέροντος.
Η προσέγγιση τώρα των ψηφοφόρων που διαπλέκονταν με την κομματοκρατία γιά λόγους προσωπικού συμφέροντος,πρέπει να γίνει με διαφορετικό τρόπο.Αυτοί, θα ευαισθητοποιηθούν στο νέο πολιτικό κίνημα, εγκαταλείποντας τους αγανακτισμένους και τις επιθέσεις οπισθοφυλακής εναντίον των στελεχών της κομματοκρατίας, μόλις συνειδητοποιήσουν ότι χωρίς το νέο πολιτικό κίνημα, δεν θα μπορέσει πλέον να σχηματιστεί κυβέρνηση.Εκείνη την συγκεκριμμένη στιγμή, θα κατανοήσουν ότι ακόμα και τα σημερινά κεκτημένα τους έτσι όπως υποχρεώθηκε να τα πετσοκόψει τον τελευταίο χρόνο η κομματοκρατία,κινδυνεύουν.Ετσι,θα σταματήσουν τον αγώνα τους γιά επάνοδο στα παλιά κεκτημένα, και θα συσπειρωθούν κάτω από το νέο πολιτικό κίνημα γιά να επιδιώξουν να σώσουν έστω τα σημερινά κεκτημένα τους.Εχουν βιώσει τόσο πολύ αυτόν τον τρόπο δράσης με το πολιτικό σύστημα, που αυτόματα θα πιστέψουν ότι θα επιβάλλουν στο νέο πολιτικό κίνημα το δούνε και λαβείν του πελατειακού κράτους που είναι το μόνο που γνώρισαν στην ζωή τους.Το νέο πολιτικό κίνημα θα πρέπει να εκμεταλλευτεί αυτή την απόλυτη πίστη αυτών των ψηφοφόρων ότι μπορούν να ελέγξουν το όποιο πολιτικό σύστημα γιά να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα τους,ώστε να εξασφαλίσει την πλειοψηφία και να αλλάξει μιά γιά πάντα το πολιτικό σύστημα.
Ποια θα ήταν η πολιτική διακύρηξη του νέου πολιτικού κινήματος;
Θα έπρεπε να είναι λιτή και ουσιαστική.
1/ "ιδεολογία" - αναλύθηκε ήδη παραπάνω.
2/ αλλαγή του Συντάγματος γιά την καθιέρωση ενός νέου πολιτικού συστήματος που θα αντικαταστήσει την κομματοκρατία και την ανομία.Κύρια χαρακτηριστικά του νέου πολιτικού συστήματος θα είναι τα εξής
3/προεδρικό σύστημα
4/διαχωρισμός εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας.Η εκτελεστική εξουσία, διορισμένη από τον εκλεγμένο Πρόεδρο ενεργεί χωρίς ν΄ανησυχεί γιά το πολιτικό κόστος.Η νομοθετική εξουσία ελέγχει την εκτελεστική εξουσία και την δικαστική εξουσία.
5/απόλυτη αυτονομία της δικαστικής εξουσίας από την εκτελεστική εξουσία, και λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων, ώστε να εξαφανιστούν τα εργαλεία της κομματοκρατίας όπως η ανομία και ο νομικισμός, και να επικρατήσει η αποτελεσματική και γρήγορη απονομή της δικαοσύνης.
6/αυξημένες εξουσίες ιδίως στην αρχή στον πρόεδρο, ώστε να καταστρέψει όσο γίνεται πιό γρήγορα το "κοκκάλωμα" της λειτουργίας του κράτους και της οικονομίας με γρήγορες αποφάσεις.Η λειτουργία του κράτους αλλά και της οικονομίας πρέπει πολύ γρήγορα να ξαναζωντανέψει, με την κατάργηση όλων των κανόνων που καθιέρωσε η κομματοκρατία ( ώστε να μήν μπορεί να γίνει τίποτα από τον κρατικό μηχανισμό που να μήν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της).
7/κατάργηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών, ώστε να δικάζονται οι υπουργοί όπως οι λοιποί πολίτες.
8/απαγόρευση της χρηματοδότησης των κομμάτων από τον κρατικό προυπολογισμό.
9/εγκριση του προυπολογισμού της βουλής από σώμα που θα αποτελείται από μέλη της δικαστικής και της εκτελεστικής εξουσίας.
10/έγκριση του προυπολογισμού της δικαστικής εξουσίας από την νομοθετική εξουσία.
11/απόλυτη διαφάνεια της χρηματοδότησης των κομμάτων, και της περιουσιακής κατάστασης των μελών των 3 εξουσιών
12/δημιουργία συνταγματικού δικαστηρίου
13/μείωση του αριθμού των βουλευτών στους 150
14/καθιέρωση μονοεδρικών βουλευτικών περιφερειών.
15/επανακαθιέρωση του θεσμού του διορισμένου από το κράτος νομάρχη, που θα εποπτεύει την λειτουργία της κρατικής μηχανής σε κάθε νομό της χώρας.
16/εκλογή περιφερειακών συμβουλίων που θα έχουν την ευθύνη και τους πόρους γιά την οικονομική ανάπτυξη της κάθε περιφέρειας, και όχι αρμοδιότητες που ανήκουν στο κράτος.
17/άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων με εξαίρεση τους ένστολους και τους δικαστικούς
18/συνταγματική κατοχύρωση του ισορροπημένου προυπολογισμού τους κράτους, των περιφερειών και των Δήμων.
19/συνταγματική κατωχύρωση της δυνατότητας δημιουργίας ιδιωτικών πανεπιστημίων
20/συνταγματική απαγόρευση του κομματοσκυλισμού στα πανεπιστήμια, και συνταγματική κατοχύρωση του πανεπιστημιακού ασύλου.
21/διαχωρισμός κράτους και εκκλησίας
22/δημιουργία γραφείου προσέλκυσης ξένων επενδύσεων με αδυναμία προσφυγής εναντίον των αποφάσεων του, γιά λόγους εθνικού συμφέροντος.
23/επαναφορά του πολυτονικού
24/κήρυξη "εκτός νόμου" των κομμάτων της κομματοκρατίας, και τοποθέτηση εισαγγελέα στα γραφεία του κάθε κόμματος της κομματοκρατίας μέχρι να ξεβρωμίσει ο τόπος.
25/σύσταση ειδικών δικαστηρίων από τα οποία θα δικαστούν οι κομματοκράτες (πρωθυπουργοί, αντιπρόεδροι, υπουργοί, υφυπουργοί, γενικοί γραμματείς υπουργείων, νομάρχες, δήμαρχοι)από το 1974 εως σήμερα, γιά εθνική προδοσία.Ως γνωστό, το χρέος οδήγησε στην σημερινή εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας και στην εξαθλίωση του λαού.Η εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας είναι πράξη εθνικής προδοσίας.Οσοι κομματοκράτες συμμετείχαν στην αύξηση του χρέους, πρέπει να καταδικαστούν, και να περάσει η περιουσία τους στο Δημόσιο.Οσοι δεν συμμετείχαν στην εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας, πρέπει να παραδωθούν καθαροί στην κοινωνία.
26/εκλογή συλλογικού προεδρείου αρχικά, μέχρι να προκύψει ηγέτης.
27/σχέδιο άμεσης μείωσης του δημόσιου χρέους πάσει θυσία, ώστε ν΄αντιστραφεί το διεθνές αρνητικό κλίμα.Το σχέδιο αυτό μπορεί να τροποποιηθεί αργότερα, αφού θα έχει αλλάξει το διεθνές κλίμα.
28/σχέδιο δραστικής μείωσης των δραστηριοτήτων και του προσωπικού του δημόσιου τομέα.Αυτό δεν σημαίνει οπωσδήποτε απολύσεις.Μπορεί να προβλεφθεί υποχρεωτική εφεδρεία γιά τον κάθε δημόσιο υπάλληλο γιά ένα έτος, γιά κάθε δέκα χρόνια που δουλεύει, χωρίς μισθό.Αυτό σημαίνει αμέσως, μείωση του κόστους μισθοδοσίας του Δημοσίου κατά 10% γιά τα επόμενα 30 χρόνια.
29/σχέδιο δραστικής μείωσης των εξόδων του κράτους.
30/προσέλκυση ξένων επενδύσεων με ταχύτατες διαδικασίες.
Τα υπόλοιπα είναι στην κρίση του ηγέτη που θα προκύψει.
2/ΜΕ ΠΟΙΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΠΡΟΚΥΨΕΙ ΑΥΤΗ Η ΑΛΛΑΓΗ ΕΙΡΗΝΙΚΑ;
Νομίζω ότι ο μόνος τρόπος είναι να γίνει αυτή η συσπείρωση της νέας πολιτικής δύναμης μέσω διαδικτύου.Αν αυτό επιτευχθεί με την συσπείρωση π.χ. 500 000 ανθρώπων, η δυναμική που θα δημιουργηθεί θα φέρει το αποτέλεσμα.
Αν αυτό γίνει, το νέο πολιτικό κίνημα, θα ορίσει εκπροσώπους του σε κάθε νομό της χώρας.
Οι εκπρόσωποι θα συντονιζονται ώστε να συγκεντρώνουν τους πολίτες σε κάθε νομό σε προκαθορισμένη ημερομηνία και ώρα, ζητώντας την παράδοση της εξουσίας.
Τότε, η παράδοση της εξουσίας θα γίνει αναπόφευκτη.
17/10/11
16/10/11
"ΔΕΝ ΤΟΥ ΚΑΝΑΜΕ LIKE ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΕΞΗΓΗΘΗΚΕ" - 16/10/2011
ΠΗΓΗ - ΑΓΝΩΣΤΗ (ΤΟ ΕΛΑΒΑ ΜΕΣΩ E-MAIL )
15/10/11
"ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ" - ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΛΟΥΧΟΥ - 14/10/2011
Η Ελλάδα απειλεί το παγκόσμιο σύστημα: δεν θα διαφωνήσει κανείς, ότι, αν το έλεγε κανείς αυτό μέχρι πριν από δύο μόλις χρόνια, ίσως και λιγότερο, θα τον κλείνανε κατευθείαν μέσα, με συνοπτικές διαδικασίες. Αφού λοιπόν μέσα σε λίγους μήνες, η απόλυτη τρέλα του χθες έγινε η κυρίαρχη λογική του σήμερα, ας την πάμε ένα βήμα παρακάτω: όταν μια μικρή χώρα είναι ικανή να απειλήσει όλο τον πλανήτη, τι είναι; Είναι, προφανώς, η ισχυρότερη χώρα του κόσμου. Μπορεί να μη διαθέτει πυρηνικά ή βιολογικά όπλα, διαθέτει όμως, το απόλυτο υπερόπλο που όλα αυτά τα κάνει να μοιάζουν με σφεντόνες: διαθέτει 0,7% απόκλιση ελλείμματος του μικρού ΑΕΠ της!
Αυτό το φοβερό υπερόπλο είναι που τρέμει σήμερα σύσσωμος ο πλανήτης γη, ούτε καν το αδιανόητο χρέος της χώρας, που το γερμανικό πρόγραμμα «σωτηρίας» της Ελλάδας είναι εκείνο που κοντεύει τελικά να το διπλασιάσει μέσα σε δύο χρόνια και από το οποίο οι Γερμανοί έχουν βγάλει ήδη πολλά λεφτά ακόμα και ως ομοσπονδιακή κυβέρνηση – οι ίδιοι οι γερμανικοί Financial Times είχαν υπολογίσει ότι μέχρι το Μάιο τα ομοσπονδιακά ταμεία κέρδισαν πάνω από 10 δις ευρώ από το ελληνικό πρόγραμμα…
Πώς αλλιώς να το περιγράψει λοιπόν κανείς για να γίνει κατανοητό ότι πρόκειται για παραμύθια για μικρά παιδιά, που, είναι αμφίβολο αν κι εκείνα ακόμα θα μπορούσαν να τα πιστέψουν;
Τι άλλο χρειάζεται για να γίνει επιτέλους κατανοητό ότι όλο αυτό το πανηγύρι θανάτου που έχει στηθεί πάνω στην Ελλάδα δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα γιγάντιο ψέμα;
Ένα ψέμα που πίσω του επιχειρεί να κρύψει έναν ακήρυχτο διεθνή πόλεμο στον οποίο, όπως άλλωστε συνέβη και στα Δεκεμβριανά στον ίδιο μικρό τόπο, το πραγματικό διακύβευμα είναι ασύλληπτα μεγαλύτερο και μόνον ξώφαλτσα έχει να κάνει με την Ελλάδα που απλώς είναι το φανερό του θέατρο;
Η αληθινή σύγκρουση που βρίσκεται σε εξέλιξη δεν έχει να κάνει με αυτή τη χώρα. Τη χρησιμοποιεί ως άλλοθι. Η σύγκρουση έχει να κάνει με την πλήρη επικράτηση, ή όχι, της νέας ενωμένης Γερμανίας στην Ευρώπη.
Κι η Ελλάδα, σε αυτή τη σύγκρουση, αν και με πολύ μεγάλη δική της ευθύνη, είναι απλώς το άλλοθι, ο μοχλός, το εργαλείο της επιχειρούμενης κολοσσιαίας μεταβολής.
Οι Γερμανοί δεν κάνουν πίσω. Εχουν πάρει την απόφασή τους και, ως συνήθως, θα την πάνε μέχρι το τέλος.
Ευτυχώς, μέρα με την ημέρα, η ορμή τους γίνεται μεγαλύτερη. Κι αυτό σταδιακά επιτρέπει σε όλο και περισσότερους διεθνώς να αντιληφθούν τι πραγματικά συμβαίνει. Μέρα με την ημέρα, πληθαίνουν οι διεθνείς φωνές που τους λένε ότι το παιγνίδι αυτό είναι θανατηφόρο.
Από τη σύνοδο του Eurogroup στην Πολωνία μέχρι σήμερα, υπήρξε μια καθοριστική μεταβολή: η Γερμανία αμφισβητεί πλέον ανοιχτά το δικαίωμα των Αμερικανών να έχουν λόγο στα… «εσωτερικά» τους.
Μέχρι τότε, οι Αμερικανικές παρεμβάσεις, που ήταν πολλές, συνεχείς και ποτέ δεν κρύφτηκαν, αλλά, αντιθέτως, έγιναν με τον πιο επίσημο τρόπο, εισακούγονταν – γι’ αυτό άλλωστε και έγινε ο μηχανισμός το 2010, γι’ αυτό και συνεχίστηκε η λειτουργία του αργότερα. Από την Πολωνία και μετά, οι Γερμανοί έχουν πάρει την απόφαση κι έχουν κάνει τους Αμερικανούς στην άκρη.
Η σύγκρουση είναι πλέον ανοιχτή και σε πλήρη εξέλιξη. Ταυτόχρονα, αυτήν ακριβώς τη στιγμή, επωάζεται εκ νέου η σύγκρουση με τη Γαλλία, παρά το γεγονός ότι το Παρίσι παλινδρομεί κι αυτό δεν είναι παράλογο, καθώς οι κίνδυνοι είναι τεράστιοι.
Μόλις προχθές, στη σύγκρουση πήρε, για πρώτη φορά θέση και η Ρωσία. Ταυτόχρονα, σειρά από άλλες χώρες, όπως η Ιταλία, αρχίζουν, δειλά δειλά έστω, να δείχνουν με το δάχτυλο το Βερολίνο ως υπαίτιο της τραγωδίας που ετοιμάζεται.
Όμως, όλες αυτές οι χώρες, είναι μικρές και αδύναμες. Και, δυστυχώς, δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για να σταματήσουν το κακό που καλπάζει. Δεν διαθέτουν τα όπλα. Η μόνη χώρα που, όπως διαρκώς δηλώνει, τρέμει η Γερμανία, είναι η Ελλάδα με το υπερόπλο του 0,7%.
Αυτή λοιπόν η χώρα, ήρθε η στιγμή να αντεπιτεθεί και να απειλήσει.
Να σταματήσει να κλαψουρίζει και να λυπάται τον εαυτό της, να σταματήσει να αποδέχεται τον αργό θάνατο, να σταματήσει να αποδέχεται την απίθανη συζήτηση για κατάργηση της κυριαρχίας της, να περιφρονήσει επιτέλους τη στραγγαλιστική πολιτική του Βερολίνου που οδηγεί στο απόλυτο αδιέξοδο με μαθηματική ακρίβεια και σε ελάχιστο πλέον χρόνο και να περάσει στην επίθεση.
Η ισχυρότερη χώρα του κόσμου, όπως την παρουσιάζουν αφού μπορεί να καταστρέψει τα πάντα, ήρθε πλέον η στιγμή να δείξει η ίδια τη δύναμή της.
Να δηλώσει αδυναμία εκτέλεσης ενός προγράμματος που την οδηγεί με τυφλή βεβαιότητα σε κάτι μεταξύ πτώχευσης και εσωτερικής διάλυσης, αν όχι και εμφυλίου πολέμου, και να απειλήσει άμεσα η ίδια με άμεση στάση πληρωμών. Τώρα.
Οι συνέπειες; Για την Ελλάδα θα είναι σίγουρα βαρύτατες. Γιατί, οι συνέπειες της πολιτικής του Βερολίνου, τι είναι; Ή μήπως υπάρχει κανείς που τρέφει ακόμα αυταπάτες ότι οι συνέπειες δεν θα έρθουν; Ότι το αδιανόητο αυτό πρόγραμμα θα βγει πέρα, ή ότι η παντελώς ερήμην της Ελλάδας λύση που ετοιμάζει το Βερολίνο θα έχει συνέπειες ελαφρύτερες;
Στη ζωή των εθνών, υπάρχουν στιγμές που πρέπει να λαμβάνονται πολύ μεγάλες αποφάσεις. Χωρίς αυτές τις στιγμές και αυτές τις αποφάσεις, δεν επιβιώνουν.
Η Ελλάδα πεθαίνει. Το τελευταίο της όπλο, πριν πεθάνει, είναι αυτό. Άλλο δεν έχει. Γι’ αυτό είναι και το μόνο που μπορεί ίσως να τη σώσει πλέον από το βέβαιο, προδιαγεγραμμένο θάνατο.
Ας προετοιμαστεί όσο καλύτερα μπορεί. Ας προστρέξει σε άλλες συμμαχίες αν μπορεί. Ας αξιοποιήσει άμεσα τον τεράστιο γεωπολιτικό της ρόλο σήμερα που τα πάντα τρίζουν στη Μέση Ανατολή και στη Βόρειο Αφρική. Ας στραφεί τώρα στην έρευνα για ενεργειακά κοιτάσματα στις θάλασσές της, όπως η Κύπρος που θωρακίστηκε από αυτά. Ας φέρει αμέσως μέσα Αμερικανούς, Ισραηλινούς, Ρώσους, Γάλλους, να αρχίσουν να ψάχνουν μαζί της. Σήμερα. Όχι αύριο. Ας ζητήσει και την οικονομική βοήθειά τους.
Κι αν δεν καταφέρει τίποτα από όλα αυτά, πράγμα λίαν απίθανο αν αποφασίσει να απελευθερωθεί, ας αποφασίσει ακόμα και να πεινάσει.
Ετσι κι αλλιώς θα πεινάσει, δεν υπάρχει πια καμιά αμφιβολία γι’ αυτό. Και ας ξαναρχίσει, εν εσχάτη, ανάγκη απ’ την αρχή.
Ας αποτινάξει τους φόβους και τα στερεότυπα, ας οπλιστεί με ενότητα και αλληλεγγύη για τους μαύρους καιρούς που έρχονται, ας θυμηθεί το Αρκάδι που μάθαινε στα σχολεία, ας επαναποκτήσει τη χαμένη της συνείδηση και τον τσαλακωμένο σήμερα εγωισμό της, ας θυμηθεί πόσες φορές πάλεψε ενάντια σε δυνάμεις τιτάνιες ακόμα και δυο γενιές πριν να γίνει μαλθακή όπως είναι σήμερα. Και, με αυτά τα όπλα, ας μην αφήσει κανέναν να την οδηγήσει ως πρόβατο επί σφαγή, όσο ακόμα είναι η ισχυρότερη χώρα του κόσμου.
Γιατί, αν συνεχίσει να αποδέχεται αυτό τον αργό θάνατο, πολύ σύντομα, έτσι κι αλλιώς, δεν θα υπάρχει πια…
ΤΟ ΒΗΜΑ
από: Palmografos.com - Είμαστε η ισχυρότερη χώρα του κόσμου - Του Γιώργου Π. Μαλούχου
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
