«Με τον θάνατο του μεγάλου Έλληνα φιλοσόφου Παναγιώτη Κονδύλη», θα τον νεκρολογήσει το 1998 στην Berliner Zeitung ο Γκούσταφ Ζάιμπτ, «η Γερμανία χάνει έναν από τους σημαντικότερους κληρονόμους και διάδοχους της πνευματικής της παράδοσης. Μόνο μ’ αυτό το παράδοξο μπορεί να ειπωθεί η σημασία αυτού του θανάτου».
Και θα καταλήξει: «Ο Κονδύλης υπήρξε συνεχιστής της γερμανικής παράδοσης της δύστροπης, οχληρής σκέψης. Τη στάση του αυτή την υποβάσταζε πάντα μια σπάνια πνευματική ελευθερία και μια σχεδόν αδιόρατη ευαισθησία: ο Κονδύλης δεν μπορούσε τα συνθήματα, την ωραιολογία, τον ναρκισσισμό. Όμως και η σκληρότητά του ήταν μεσογειακή, φωτεινή και ανθρώπινη.
Ο ακαταπόνητος πέθανε, προτού ολοκληρώσει το ογκωδέστερο έργο του. Το καλοκαίρι λογάριαζε να το περάσει στην Ελλάδα».
Στην Ελλάδα,δεκαπέντε χρόνια μετά τον θάνατο του, ο Π.Κονδύλης παραμένει άγνωστος γιά τους περισσότερους Ελληνες.Αλλά και οι περισσότεροι από αυτούς που διάβασαν κείμενο του,στρέβλωσαν, αλλοίωσαν την σκέψη του, από άγνοια.Δεν έχει σημασία αυτό.Ως γνωστό, η σημερινή Ελλάδα δεν παράγει κριτική σκέψη.Παράγει παπαγάλους που πιθηκίζουν.Που αντιγράφουν δηλαδή ότι καθιερώνεται στο εξωτερικό.
Ο Π.Κονδύλης είναι ο μόνος "ευρωπαίος" φιλόσοφος της σύγχρονης Ελλάδας.Είναι δηλαδή ο μόνος που άφησε έργο τόσο πρωτότυπο και ουσιαστικό που μπορεί να συγκριθεί με όποιοδήποτε έργο των μεγάλων ευρωπαίων φιλοσόφων και στοχαστών των Νέων Χρόνων.
Για μένα βέβαια που μέσω αυτού του περιθωριακού ιστολογίου προσπαθώ να κάνω γνωστό το έργο του Π.Κονδύλη,το έργο του μεγάλου αυτού έλληνα στοχαστή, ξεπερνά σε ποιότητα και πρωτοτυπία την συντριπτική πλειοψηφία των φιλοσοφικών έργων που άφησαν στην ανθρωπότητα οι κορυφαίοι ευρωπαίοι φιλόσοφοι και στοχαστές των Νέων Χρόνων.Ο Π. Κονδύλης είναι ο μεγαλύτερος μέχρι στιγμής φιλόσοφος και στοχαστής των Νέων Χρόνων.Γι αυτή την άποψη μου όμως δεν μπορώ να πείσω και δεν θέλω να πείσω.Πρέπει να αφήσω την Ιστορία να κάνει το έργο της.
Ποιός γνωρίζει άραγε σήμερα στην Ελλάδα την εθνοκάθαρση που υπέστησαν οι έλληνες γηγενείς στα παράλια της Μικράς Ασίας το 1914;Nομίζω ότι είναι ελάχιστοι αυτοί που γνωρίζουν τα τεχνάσματα των νεότουρκων γιά να φύγουν βίαια από τις εστίες τους δεκάδες χιλιάδες έλληνες από την Πέργαμο,το Αιδίνι,την Φώκαια,τον Τσεσμέ, και εκατοντάδες κωμοπόλεις και χωριά της Μικράς Ασίας, το 1914.
Αν αυτά είχαν αποφευχθεί, δεν θα είχε προκύψει η γενοκτονία των Αρμενίων από το 1915.
Πως εξηγείται τόση άγνοια;Δεν ξέρω.Νομίζω ότι έχει να κάνει με το επίπεδο της παρακμής της σύγχρονης Ελλάδας.Η χώρα δεν έχει πλέον διανοούμενους.
Ευτυχώς υπάρχουν οι ξένοι που αναλύουν τα ιστορικά δεδομένα και καταλήγουν σε συμπεράσματα γιά την ανθρωπότητα.Και υπάρχουν και οι Αρμένιοι της διασποράς που αγωνίζονται γιά να μήν γίνουν ξανά εθνοκαθάρσεις, και σ΄αυτό το πλαίσιο αναλύουν και κάνουν γνωστά αυτά που βίωσαν και οι έλληνες της Μικράς Ασίας.
Μόλις η χώρα μας γκρεμίσει το κομματοσκυλικό σύστημα διακυβέρνησης, και σταματήσει πλέον η λεηλασία της χώρας, θα πρέπει οι μελλοντικοί κυβερνώντες να λάβουν υπόψη κείμενα όπως αυτό που ακολουθεί(που είναι στα γαλλικά ), ώστε να μελετηθεί σοβαρά από την ελληνική πολιτεία η εθνοκάθαρση των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και να ενταχθεί στα βιβλία της Ιστορίας.
http://www.collectifvan.org/article.php?r=0&id=56235
