9/11/16

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΜΟΙΡΑΣΜΟΥ ΩΣ ΧΑΜΕΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ


Παρά το γεγονός ότι μελετώ χρόνια τώρα, τα αίτια της ελληνικής κακοδαιμονίας, μου κάνει εντύπωση ακόμα και τώρα, η ανικανότητα αυτών που κυβερνούν αυτή την χώρα τα τελευταία 50 χρόνια, να κατανοήσουν τις τάσεις και τις εξελίξεις της εποχής μας.Δεν λέω να προβλέψουν τις τάσεις και τις εξελίξεις των επόμενων δεκαετιών και να προετοιμάσουν την χώρα για το μέλλον που θα έρθει.Αυτό, το ξέρουν πια όλοι οι έλληνες πολίτες, ότι δεν έχουμε πολιτικούς ικανούς να δούν το μέλλον.Αυτό που λέω ότι μ΄εντυπωσιάζει είναι η ανικανότητα αυτών που κυβερνούν την χώρα, να κατανοήσουν έστω και τώρα, τάσεις και εξελίξεις που άρχισαν πρίν από 10 ή 20 χρόνια, και οι οποίες άλλαξαν την εποχή μας και επηρεάζουν τις οικονομίες των χωρών του πλανήτη εδώ και χρόνια, σε απίστευτο βαθμό.
Αυτό σκέφτηκα και σήμερα, διαβάζοντας τα μέτρα που προτίθεται να πάρει η κυβέρνηση γιά την ενοικίαση καταλυμάτων μέσω διεθνών ιστοσελίδων όπως αυτή της airbnb.
H airbnb δημιουργήθηκε πρίν από μερικά χρόνια, ούτε καν δέκα, και έχει ήδη αλλάξει πλήρως τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι ανά την υφήλιο μετακινούνται και κάνουν διακοπές.Γιά να κατανοήσουμε το μέγεθος αυτής της επανάστασης, αρκεί να θυμίσουμε τι είπε ο Διευθύνων Σύμβουλος της Airbnb πρίν λίγες εβδομάδες : η τάδε εταιρία διαχείρισης ξενοδοχείων είπε (η μεγαλύτερη στον κόσμο ) θα προσθέσει στο δυναμικό της 20.000 επιπλέον δωμάτια προς εκμετάλλευση μέχρι τα τέλη του 2017.Εμείς, θα έχουμε 20.000 επιπλέον καταλύματα στην ιστοσελίδα μας τις επόμενες 15 ημέρες.
ΠΩΣ ΠΡΟΕΚΥΨΕ ΑΥΤΗ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
To πώς προέκυψε δεν έχει πιά ιδιαίτερη σημασία.Πολύ συνοπτικά, μπορούμε να πούμε ότι η αρχή έγινε στην Γερμανία την δεκαετία του 1980, όταν άρχισε το κίνημα των Πρασίνων.Η καταστροφή του περιβάλλοντος οδήγησε σταδιακά στο κίνημα των πολιτών που ήθελαν να σταματήσουν αυτή την καταστροφή.Μεταξύ των πολλών δράσεων αυτών των πρωτοπόρων πολιτών, ήταν και η ανάπτυξη της οικονομίας του διαμοιρασμού.Δεν χρειαζόταν να έχεις ένα ηλεκτρικό τρυπάνι στο σπίτι σου αν το χρειαζόσουν μιά φορά το χρόνο.Μπορούσες να το δανειστείς από έναν γείτονα ή να το ενοικιάσεις γιά μιά μέρα, ώστε να μήν σπαταλώνται πρώτες ύλες γιά την παραγωγή τρυπανιών που θα παρέμεναν ουσιαστικά άχρηστα.Κάπως έτσι άρχισε αυτή η ιστορία του διαμοιρασμού χωρίς χρήμα ή έναντι ενός μικρού τιμήματος, και στην συνέχεια ωρίμασε σταδιακά γιά δύο δεκαετίες μέχρι πλέον να προκύψει η επανάσταση σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο παγκοσμίως στις αρχές του 21Οου αιώνα.Σήμερα, αυτό που λέμε η οικονομία του διαμοιρασμού συναντάται σε διάφορες μορφές (κερδοσκοπικές ή μη κερδοσκοπικές), αγγίζει περίπου όλους τους κλάδους της οικονομίας ή θα τους αγγίξει, και ο πιό απλός τρόπος γιά να γίνει κατανοητή είναι η παραπάνω εικόνα.
Ας επικεντρωθούμε όμως στα καταλύματα απ΄όπου αρχίσαμε γιά να δούμε τις συνέπειες στην οικονομία. Η μείωση της τιμής των αεροπορικών εισιτηρίων, το γεγονός ότι οι άνθρωποι ταξιδεύουν πολύ περισσότερο απ΄ότι πρίν, η ανάγκη γιά νέες μορφές τουρισμού, η ανάγκη που νοιώθουν κάποιοι άνθρωποι να γνωρίσουν και ντόπιους όταν ταξιδεύουν, όλα αυτοί οι λόγοι και πολλοί άλλοι, οδήγησαν στην γιγάντωση των κρατήσεων σε καταλύματα μέσω αυτών των ιστοσελίδων.
Ολες οι επαναστάσεις ιδίως στην αρχή, έχουν τα καλά τους και τα κακά τους.Σίγουρα ασκείται ένας ανταγωνισμός στα ξενοδοχεία.Δεν έκλεισε όμως κανένα ξενοδοχείο λόγω αυτού του ανταγωνισμού.Αντίθετα, πολλά μικρά ξενοδοχεία προβάλλουν τα δωμάτια τους μέσω της airbnb.Οι μελέτες δείχνουν ότι οι περισσότεροι ταξιδιώτες που επιλέγουν τα καταλύματα δεν θα πήγαιναν ποτέ σε ξενοδοχείο, ενώ μιά μειοψηφία (40% ) επιλέγει τα καταλύματα γιά να εξοικονομήσει κάποια χρήματα.Εχει επίσης αποδειχθεί από μελέτες ότι υπάρχουν πόλεις όπως π.χ. το Λονδίνο όπου τα καταλύματα είναι πιό ακριβά απ΄ότι τα ξενοδοχεία.Επιπλέον το καταλύμα δεν είναι κάτι που μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια και να είναι άμεσα συγκρίσιμο με ένα δωμάτιο ξενοδοχείου(π.χ. κατάλυμα θεωρείται και ένα σκάφος, ή μιά καλύβα πάνω σε ένα βουνό, ή ένας παλιός πύργος ).
Αυτό που είναι πάντως σίγουρο, είναι ότι τίποτα και κανένας κανόνας δεν μπορεί να περιορίσει αυτή την επανάσταση.Τα νομοθετικά εμπόδια ακόμα και αυτά που έχουν ένα νόημα (π.χ. στο Βερολίνο γιά να προκύπτουν περισσότερες κατοικίες πρός ενοικίαση γιά τους ντόπιους) απλά επιβραδύνουν γιά λίγο την επανάσταση.Η επανάσταση,,όταν οι συνθήκες ωριμάσουν, όπως και ο σεισμός, δεν αποτρέπονται με νόμους.
Πέρα όμως από τις δυσκολίες συμβίωσης του παλιού με το νέο τα πρώτα χρόνια όπως είναι φυσικό, αλλά και το νομικό πλαίσιο όπου υπάρχει που προσπαθεί να συγκρατήσει την επανάσταση χωρίς να μπορεί όπως είπαμε, αυτή η επανάσταση, έφερε και δημιούργησε γύρω της μιά νέα οικονομία που συνεχώς διογκώνεται.Δεν είναι μόνο οι μικρο-ιδιοκτήτες που εξασφαλίζουν ένα μικρό εισόδημα, που είναι κερδισμένοι.Γύρω από αυτή την επανάσταση δημιουργήθηκαν νέες επιχειρήσεις που προσφέρουν υπηρεσίες στους ιδιοκτήτες ή τους επισκέπτες.Είναι οι επαγγελματίες φωτογράφοι, είναι οι εταιρίες καθαρισμού των καταλυμάτων, είναι οι εταιρίες που υποδέχονται τους επισκέπτες όταν οι ιδιοκτήτες δεν μπορούν να παίξουν αυτό τον ρόλο, είναι οι εταιρίες εστίασης στην κάθε γειτονιά που προσφέρουν φαγητό, και πρό πάντων είναι χιλιάδες start ups που προσφέρουν υπηρεσίες μέσω του διαδικτύου γιά προσέλκυση επισκεπτών,κλπ...
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΜΟΙΡΑΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Οπως είναι φυσικό δεδομένης της ανίκανης ηγεσίας αυτής της χώρας τα τελευταία 45 χρόνια, η Ελλάδα έμεινε πίσω ως πρός την οικονομία του διαμοιρασμού.Οι λόγοι έχουν να κάνουν με το νομικό καθεστώς.Μέχρι τον Νοέμβριο του 2015, απλά απαγορευόταν σε κάποιον, να ενοικιάσει βραχυπρόθεσμα ένα δωμάτιο ή μιά κατοικία.Μέχρι τότε, ο έλληνας πολίτης που ήθελε να ενοικιάσει μιά κατοικία γιά μερικές ημέρες σε έναν επισκέπτη και να το κάνει νόμιμα, έπρεπε να πάρει σήμα από τον ΕΟΤ,και να δημιουργήσει επιχείρηση.Δηλαδή, θα έπρεπε να καταβάλλει στο κομματοσκυλικό κράτος 4000 με 5000 ευρώ ετησίως γιά ασφαλιστικές εισφορές, φόρους, αμοιβή σε λογιστή, κλπ...Και όλα αυτά γιά ενοικιάσει γιά μερικές ημέρες ένα δωμάτιο.Είναι σαν να του έλεγε το κράτος μήν το κάνεις διότι δημιούργησα τις συνθήκες όπως πάντα, γιά να μήν σε συμφέρει.Ετσι, ελάχιστοι έλληνες πολίτες προέβαιναν σε ενοικίαση καταλυμάτων μέσω ιστοσελίδων, ή αν το έκαναν, το έκαναν παράνομα.Τον Νοέμβριο του 2015, ως υποχρέωση που προέκυπτε από το μνημόνιο, οι κομματοσκυλικές δυνάμεις υποχρεώθηκαν να αλλάξουν το καθεστώς και να ισχύει ότι ισχύει σε όλες τις χώρες : δηλαδή ο κάθε ιδιοκτήτης που είχε μιά κατοικία και ήθελε να την ενοικιάσει γιά μερικές ημέρες, να μπορεί να το κάνει, αρκεί να πληρώσει φόρο.
Από τότε, οι κομματοσκυλικές δυνάμεις προσπαθούν να σκεφτούν με ποιό τρόπο θα μπορέσουν και πάλι ένα πλαίσιο, δηλαδή φραγμούς στην οικονομία του διαμοιρασμού.Και κατέληξαν σ΄αυτό το αίσχος http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=842747 Η οικονομία του διαμοιρασμού, χαρακτηρίζεται "σκιώδης φιλοξενία" και "παραοικονομία".Οι κομματοσκυλικές δυνάμεις, παρατήρησαν λέει διεθνώς αλλά και στην Ελλάδα, "έντονη υποκατάσταση νομίμων καταλυμάτων από άτυπα κατά 70%".
Η αλήθεια είναι ότι όλα αυτά δεν στέκουν.Αν πάρουμε τα μεγάλα νησιά όπως την Κέρκυρα ή την Ρόδο, είναι ζήτημα να προσφέρονται το καλοκαίρι πάνω από 300 κατοικίες πρός βραχυχρόνια ενοικίαση στο κάθε νησί, ενώ οι ξενοδοχειακές μονάδες αυτών των νησιών φιλοξενούν εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες.Στο σύνολο της χώρας, είναι ζήτημα να προσφέρονται πάνω από 12.000 κατοικίες πρός βραχυχρόνια ενοικίαση, όταν μόνο στο Παρίσι, προσφέρονται μερικές εκατοντάδες χιλιάδες.
Ο Νόμος-έκτρωμα, προβλέπει τα εξής
-εγγραφή του ιδιοκτήτη σε Μητρώο (άχρηστο κατά την γνώμη μου, διότι τα στοιχεία των ιδιοκτητών και τα έσοδα τους, μπορούν να αντληθούν από τις πλατφόρμες όπως το κάνει η Γαλλία χωρίς κανένα διοικητικό κόστος γιά το κράτος).
-όριο στον αριθμό εκμισθούμενων ακινήτων και στην διάρκεια της μίσθωσης.Αυτό είναι το μεγάλύτερο λάθος.Δεν χρειαζόταν να επιβληθούν αυτά τα όρια,διότι δεν χρειάζονται,και διότι ώς συνήθως στην Ελλάδα, θα βρεθούν τρόποι να παρακαμφούν αυτά τα μή φυσικά εμπόδια.Αν ένας ιδιοκτήτης έχει 3 ακίνητα και θέλει να τα ενοικιάσει βραχυπρόθεσμα και τα τρία,θα ενοικιάσει το τρίτο στην κόρη του, θα την γράψει και εκείνην στο Μητρώο,και έτσι θα τα ενοικιάζουν και τα τρία, απλά θα έχουν ένα μεγαλύτερο διοικητικό κόστος.
-φόρολόγηση
.Ο φόρος είναι ένα λογικό μέτρο.Αλλωστε, μόνο ο Παυλόπουλος προσέλαβε 200.000 δημοσίους υπαλλήλους στο Δημόσιο οι οποίοι πρέπει να πληρώνονται τα επόμενα 30 χρόνια.Ποιός θα πληρώσει γι΄αυτούς τους μισθούς; Οι ξενοδόχοι;Oι μικροί ιδιοκτήτες ακινήτων θα πληρώσουν όπως πάντα.
Οι συνέπειες αυτού του Νόμου, είναι ότι θα καθυστερήσει ακόμα λίγο η ανάπτυξη της οικονομίας του διαμοιρασμού στην Ελλάδα.Η οικονομία αυτή θα ζεί μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, όπως οι υπόλοιποι κλάδοι της ελληνικής οικονομίας, μέχρι να διοικεί η κομματοκρατία.Αυτό που είναι λυπηρό, είναι η συμβολή των ξενοδόχων σ΄αυτή την κατάσταση.Δεν μπορούν, δεν έχουν την παιδεία μάλλον να κατανοήσουν ότι η ανάπτυξη της οικονομίας του διαμοιρασμού θα οφελούσε κυρίως τους ίδιους και όχι τους 12.000 μικρούς ιδιοκτήτες καταλυμάτων.Διότι έχοντας αποκτήσει ξενοδοχεία με επιδοτήσεις, και μή έχοντας τις περισσότερες φορές τα προσόντα γι΄αυτή την δουλειά, δεν έχουνε την ικανότητα προσέλκυσης πελατείας και επαφύονται στα μεγάλα ταξιδιωτικά πρακτορεία για να τους φέρουν πελάτες, δίδοντας τα δωμάτια τους σχεδόν τζάμπα.Το αποτέλεσμα είναι να μήν μπορούν να αναπτύξουν την επιχείρηση τους και να ανταμοίψουν σωστά τους υπαλλήλους τους.Η χρήση των ιστοσελίδων για να εξοικειωθούν με τις σύγχρονες πρακτικές προσέλκυσης πελατείας, αλλά και δυνατότητα που θα δινόταν στους πελάτες τους να κρίνουν τις υπηρεσίες τους, θα άλλαζαν πλήρως το τοπίο αυτού του κρατικοδίαιτου και μή εξωστρεφούς κλάδου.
Κι' όμως η Ελλάδα του σήμερα είχε, πέρα από την ατυχία της να κυβερνάται από την κομματοκρατία,όλες τις προυποθέσεις γιά να αναπτύξει την οικονομία του διαμοιρασμού, και να δώσει έναν άλλο αέρα στην οικονομία της.Στην Ελλάδα, υπάρχουν 40 εκατομμύρια κατοικίες που παραμένουν αναξιοποίητες, και ένας φοβερός αριθμός εκατομμυρίων επισκεπτών που επιθυμούν να την επισκεφτούν.Η ανάπτυξη της οικονομίας του διαμοιρασμού που δεν έχει καμμιά σχέση με τον ξενοδοχειακό κλάδο, θα έδινε μιά μεγάλη ανάσα, στον κλάδο της κτηματαγοράς, στον ξενοδοχειακό κλάδο, στους μικροιδιοκτήτες.Θα άλλαζε πλήρως το τοπίο της φιλοξενίας στην Ελλάδα,με ραγδαίο εκσυχρονισμό και αύξηση του επιπέδου παροχ΄ς υπηρεσιών.Θα δημιουργούσε ουσιαστικά μιά νέα οικονομία, με επίκεντρο την διαχείριση ακινήτων, με νέες μεθόδους, νέα σχήματα, νέους τρόπους χρηματοδότησης, νέες τεχνολογίες.
Σένα πρόσφατο ταξίδι μου στο Παρίσι όπου ενοικίασα ένα διαμέρισμα γιά μερικές ημέρες, με έκπληξη μου έμαθα ρωτώντας αυτά τα νέα παιδιά που με υποδέχθηκαν, ότι διαχειριζόταν 350 κατοικίες στο Παρίσι με την χρήση απίστευτων τεχνολογιών και ήταν μόνο 8 άτομα που έκαναν όλη αυτή την εργασία.Μιά απίστευτη αύξηση της παραγωγικότητας και των εισοδημάτων, σε σχέση με ένα πολύ πρόσφατο παρελθόν.
Ετσι, η χώρα μας χάνει άλλη μιά ευκαιρία να επουλώσει τις πληγές της.

31/10/16

Ρούπελ - Οδοιπορικό στα ερειπωμένα οχυρά - Πώς είναι 80 χρόνια μετά η «Γραμμή Μεταξά»


http://www.protothema.gr/stories/article/623952/roupel-odoiporiko-sta-ereipomena-ohura-/
Αν ένας ξένος διάβαζε αυτό το άρθρο, θα στεναχωριόταν που μιά χώρα έφτασε στο σημείο να εγκαταλείψει ακόμα και ιστορικά της μνημεία.Θα στεναχωριόταν που η χώρα έφτασε στο σημείο να μήν μπορεί έστω να παραχωρήσει την χρήση τους σ΄έναν μή κερδοσκοπικό οργανισμό, ο οποίος θα τα αξιοποιούσε και θα αναλάμβανε την συντήρηση τους.Εμείς εδώ, έχουμε πια συνηθίσει σ΄αυτή την κατάσταση και μάλλον αυτά τα θέματα μας αφήνουν αδιάφορους.Αλλωστε το ίδιο δεν ισχύει γιά το Τατοί, γιά τα Ολυμπιακά ακίνητα, και τόσα άλλα περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου;Το ίδιο δεν ισχύει μετ την Μακρόνησο στην οποία αν ένας επενδυτής εγκαταστούσε ανεμογεννήτριες θα μπορούσε να παράγει και να εξάγει ενέργεια αντίστοιχης ποσότητας με αυτήν που έχει ανάγκη σήμερα η Αθήνα (οι υπολογισμοί αυτοί έγιναν πριν πολλά χρόνια από τον Στέφανο Μάνο).Υπάρχει χώρα στον πλανήτη που θα άφηνε αναξιοποίητο τέτοιο περιουσιακό στοιχείο; Noμίζω δεν υπάρχει.
Αυτό το χάλι δεν οφείλεται στην ανικανότητα του τάδε κόμματος ή του άλλου ή στην ανικανότητα κάποιων υπουργών ή πρωθυπουργών. Εχει να κάνει με το πολίτευμα που καθιερώθηκε στην Ελλάδα μετά την χούντα, και το οποίο προσωπικά αποκαλώ κομματοσκυλική δημοκρατία.Κάποιοι άλλοι το αποκαλούν πελατειακή δημοκρατία.Σημασία δεν έχει ο χαρακτηρισμός όσο η κατανόηση του γεγονότος ότι το "πολίτευμα" αυτό δεν ούτε δημοκρατικό, αλλά ούτε καν πολίτευμα είναι.Το πολίτευμα πρέπει να εξυπηρετεί το συλλογικό καλό, μέσω κανόνων που θα επιβάλλονται στο πολιτικό προσωπικό και στα πολιτικά κόμματα, γιά να ωθούνται, να υποχρεώνονται να εξυπηρετούν το συλλογικό καλό της χώρας.Αντίθετα, αυτό που βιώνουμε από το 1974, είναι ένα πολιτικό προσωπικό που εξυπηρετεί τα συμφέροντα αυτών που το ψηφίζουν.Και αν το πολιτικό προσωπικό δεν εξυπηρετήσει τα συμφέροντα αυτών που το ψηφίζουν, δεν επανεκλέγεται.Γιά να αλλάξει αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει το Σύνταγμα.Ενας απλός κανόνας θα ήταν ο βουλευτής να μπορεί να εκλέγεται μόνο μιά φορά, και μετά να επιστρέφει στην επαγγελματική του δραστηριότητα. 'Ενας δεύτερος κανόνας θα ήταν ο βουλευτής να μήν μπορεί να γίνει υπουργός, κλπ... 'Οσο αυτά δεν γίνονται, η χώρα θα συνεχίζει να βυθίζεται στην λάσπη.

«Epiplosou» γρήγορα και οικονομικά!


http://www.fortunegreece.com/article/epiplosou-grigora-ke-ikonomika/

Η Κύπρος παράγει τρισδιάστατους εκτυπωτές


http://www.ilios3d.com/el/

29/10/16

1821-2016 - επτά πόλεμοι, τέσσερις εμφύλιοι, επτά πτωχεύσεις


Είναι πολύ σημαντικό να υπενθυμίζεται στον ελληνικό λαό, ότι η χώρα αυτή έχει βιώσει επτά πτωχεύσεις μέσα σε 200 χρόνια, δηλαδή μιά πτώχευση κάθε 30 χρόνια, όπως το κάνει ο Γ.Β. Δερτιλής http://www.protothema.gr/city-stories/article/623277/polemos-kai-hreokopia/
Είναι επίσης πολύ σημαντικό να επιχειρείται η κατανόηση των παραγόντων που οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα κάθε 30 χρόνια κατά μέσο όρο.Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο του Κου Δερτιλή οπότε δεν μπορώ να γνωρίζω και να κρίνω τα επιχειρήματα του.
Είναι ίδιοι οι παράγοντες που οδήγησαν την χώρα 7 φορές στην χρεοκοπία ή είναι διαφορετικοί;Σίγουρα οι πόλεμοι και οι εμφύλιοι, είναι παράγοντες που μπορούν να οδηγήσουν μιά χώρα στην χρεοκοπία.Και η Ελλάδα βίωσε πολλούς πολέμους και εμφυλίους τα τελευταία 200 χρόνια.Ομως, τουλάχιστον η χρεοκοπία του 2009-2010 δεν οφείλεται σε πόλεμο ή εμφύλιο.
Άρα είναι προφανώς πολλοί οι παράγοντες (και πάντως δεν περιορίζονται σε περιστατικά πολέμων και εμφυλίων) που οδηγούν την χώρα σε χρεοκοπία κάθε 30 χρόνια κατά μέσο όρο.
Το αμέσως επόμενο ερώτημα που τίθεται είναι αν υπάρχουν κάποιοι ή κάποιος παράγοντας που είναι κοινοί/κοινός σε όλες τις ελληνικές χρεοκοπίες.
Από τότε που μελετώ συστηματικά το έργο του Π.Κονδύλη, έχω πεισθεί ότι υπάρχει τουλάχιστον ένας παράγοντας που είναι κοινός σε όλες τις ελληνικές χρεοκοπίες : η αδυναμία του ελληνικού κράτους να δημιουργήσει προυποθέσεις αρκετού πλούτου ώστε να καλύφθούν οι ανάγκες επιβίωσης των πολιτών και του κράτους.Μπορούμε να το πούμε και αλλοιώς.Η αδυναμία ή η ανικανότητα του ελληνικού κράτους να περιορίσει τις δαπάνες του κράτους και τις δαπάνες των πολιτών στα επίπεδα του πλούτου που μπορεί να παραχθεί σε ετήσια βάση.Η αδυναμία αυτή που καλύπτεται από δανεισμό, οδηγεί σε χρεοκοπία κάθε 30 χρόνια κατά μέσο όρο.Η ανάλυση του Π.Κονδύλη γι' αυτό το θέμα εδώ
Αν είναι έτσι τα πράγματα, είναι σημαντικό να κατανοηθεί ο κοινός παράγοντας κάθε ελληνικής χρεοκοπίας τα τελευταία 200 χρόνια, από κάθε έλληνα πολίτη και κυρίως από τους πολίτες που έχουν σήμερα μικρά παιδιά.Διότι μπορεί σήμερα να καταβάλλονται προσπάθειες από τις κομματοσκυλικές δυνάμεις να τελειώσει η χώρα γρήγορα με την έβδομη χρεοκοπία (αν και δύσκολο), αλλά ποιό νόημα θα είχε αυτό, αν από την επόμενη ημέρα, άρχιζε ο χρόνος γιά την όγδοη χρεοκοπία περί το 2045;
Related Posts with Thumbnails